|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
2.3. de Heilige GEEST is er, maar verborgen. mensen zien HEM niet, maar weten dat Hij aarde en mensen vervult en vernieuwt, het leven geeft, en hebben van "de aarde" beelden van HEM gekregen: een zacht briesje, een duif, tongen van vuur, mannen in witte gewaden.
hoe ànders verschijnt voor dié mensen "de aarde": als "werk van Gods handen" (zie Ps. (103)). hoe ànders spreken en handelen van den Heiligen GEEST vervulde mensen: "de profeten" in het eerste, "de leerlingen" in het tweede Boek, en hun leerlingen in het derde. zij spreken en handelen wezen lijk GEEST lijk, door "den HEMEL" opgehemeld, op aarde zó als in den hemel.
"Soms denk ik: Ik wil er niets meer van weten,
ik spreek niet meer in Zijn naam.
Maar dan laait er een vuur op in mijn hart,
het brandt in mijn gebeente.
Ik doe alle moeite om het in bedwang te houden,
maar het lukt mij niet."(Jer. 20/9).
dàt ànders is ingegeven, een gave van den Heiligen GEEST (VUUR), vrucht en teken van geloof. het is wezen lijk dat geheime lijk wonder lijk niet kùnnen niét spreken-in-gelijkenissen-uit-gelijkenis, met den in het verborgene in spirerenden GEEST on verborgen con spirerend.
3. de mens, geschapen "naar Ons beeld", "op Ons gelijkend", is in het verborgene, in den GROND van zinnen, hart, verstand en verbeelding, met het verborgene verrijkte, vergrote, verméérde onverborgenheid. in wezen, in zijn VOLheid on verdeelde éénheid van "aarde" en "HEMEL". zijn geheim is: te mógen kunnen en te kùnnen mógen kunnen geloven in de WAARHEID van "den HEMEL" in den hemel en op aarde, en uit dér aard in de waarheid van de VOLheid van leven op aarde uit en in de VOLHEID van "den HEMEL". dit geloven is een licht uit LICHT op de gehele, on verdeelde WERKELIJKHEID, en een kracht uit KRACHT om naar dit licht te leven: zó als de graankorrel in goeden grond te kiemen, eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar 30-, 60-, 100-voudig VOL rijp graan te worden, te zijn en te blijven.
in dit gebeuren is er geen plaats voor het (door mensen geconstrueerde) "probleem" van de verborgenheid van GOD den VADER, GOD den ZOON en GOD den Heiligen GEEST, Die in den hemel zijn. want het doet, uit en in her inering van den GEEST, de TEKENS van Hun in "de aarde" én in het WOORD verborgen geborgen GEHEIM HOREN, ZIEN en TASTEN, VOELEN, OVERDENKEN, VER BEELDEN, UITSPREKEN en DOEN. zó dat zij Hun GEHEIM, "de schat in de akker" (Mat. 13/44), voorlopig, op aarde, al deels, als in een spiegel, mogen zien met UITZICHT op het ZIEN van aangezicht tot AANGEZICHT in den hemel.
het maar, en tóch, en zie geloven van een mens "redt" hem: bevrijdt hem van het "probleem", vervult hem van een geheime lijke wonder lijke vreugde en van den "HEMELSEN" vrede van GOD, die alle "aardse" zinnen te boven gaat. AMEN. amen, en daarmee uit.
1.Hoewel verblijvend "in de hemel", zet GOD de deur van den hemel al de dagen van het leven van een mens op aarde wijd open. HIJ houdt àlle dagen, van het BEGIN tot in het UITEINDE van Zijn "zaak" opendeur dagen, waarop de mensen vrijen toegang krijgen tot en rustig in en door en uit kunnen lopen in "Zijn grote daden" en Zijn WOORD, de twee bewondering waardige wijzen waarop Hij over Zijn "zaak" tot de mensen spreekt en hen wil aanspreken. ZELF vrij, verleent Hij vrij blijvenden vrijen toegang aan vrije mensen.
2. "Zijn grote daden", de schepping, "de aarde" en de aarde met al wat en wie er op is, zijn alle dagen vrij blijvend aan de mensen te beluisteren, bekijken, betasten, te voelen, overdenken en ver beelden gegeven om den KUNSTENAAR in Zijn kunstwerken te ontdekken. met het risico: dat er hier of daar af en toe wel eentje "ontvreemd" wordt; dat er bezoekers zijn die vlugjes in of nog sneller uit lopen; dat er zijn die de "ten toon stelling" niet interesseert. de deur is open, en blijft het, ook als de kritiek hard tegen de werken aangaat.
GOD heeft het zichtbare gewild en gemaakt, het ten toon gesteld en oren gegeven om het te horen, ogen om het te zien, vingers om het te betasten, een hart om er met het hart bij te zijn, een intelligentie om het te "lezen", een verbeelding om het beeld zijn erin te zien en een tong om het te articuleren, en handen om het bewarend te bewerken. in feite om mensen de kans te geven HEM te bewonderen, te loven, te danken, en zó denkend en doende gelukkig te zijn. zó denkend en doende VOL te wassen van binnen uit.
de feiten tonen dat dàt de "dichters" doen. zij "zien" den VERBORGENEN in het onverborgene, "zien" de TEKENS, de "sporen", de "hand" van den SCHEPPER. zij zijn "kunst" kenners en "kunstenaars": dichterlijken die dichten. zij lopen alle dagen van het leven de open deur binnen, door de "zaak" en weer uit om te dichten...met groeienden lof (alleen nog lof) voor en groeiende dankbaarheid tegenover den SCHEPPER ervan. luister naar psalm (103):
"Loof jahweh mijn ziel;
Jahweh mijn God, hoog zijt gij verheven!
Gij hebt U met glorie en luister bekleed en
hult U in het licht als in een mantel;
Gij spant de hemelen uit als een tent (vs. 1-2);
Gij hebt de aarde op haar peilers gegrond, (5);
Gij zendt.... (10);
Gij wijst... (14);
Gij schiept...(19).
Hoe ontzaglijk zijn Uw werken, o Jahweh. (24).
Heel mijn leven zal ik zingen voor Jahweh,
mijn God blijven loven, zolang ik besta."(33).
het geheim van de dichterlijke dichtenden is hun geloof, dat hun zien tot ZIEN, hun spreken tot DICHTEN, hun handelen tot DOEN vergroot. de "open deur" boeit hen, zó dat zij, zó als mozes, "naderen en scherper toekijken en de STEM horen", Die uit "de werken" opklinkt. er zijn geen kneepjes van het vak: "de aarde geeft vanzelf haar vrucht" voor die aangetrokken binnengaan, met groeiende, dieper wordende bewondering rondlopen, en uitgaan om "voor Jahweh te zingen, hun God te blijven loven zolang zij op aarde bestaan". on vervreemd van hun SCHEPPER kùnnen zij geen van Zijn werken vervreemden, spreken zij zonder angst zich te vergissen alleen hun lovende "kritiek" uit.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
