|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Gij hebt graag dat de mensen die gij ontmoet, met u spreken, en omgekeerd, gij zijt altijd geneigd mensen die gij ontmoet, -meestal met een kwinkslag, den hekelgemsen humor- aantespreken. daardoor wordt de, meestal toevallige, bejegening een wederzijdse toe val die de relatie bevordert en den "warme vlinder" een kans geeft de vleugels te openen en te vliegen.
2. is spreken op zichzelf al een openslaan der vleugels, hoeveel te meer als het een om en rond elkaar cirkelen wordt en een teken van gemeenschap. is het in zichzelf een on omwonden uitdrukken van wat er binnenin aan glimmen en blozen van visie of VISIOEN plaats heeft, on omwonden wordt de mede deling ervan een "met bloemen zeggen" van hoogste gehalte. is kunnen spreken een gave van den GEEST, die den mens met Zijn "goeden" geest vervult en op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond tilt, spreken is die gave on omwonden als een kostbaar geschenk overreiken en uit der aard het spreken tot een gesprek verrijken.
een gesprek op de wijze van wederzijds spreken en luisteren, luisteren en spreken, is een bewondering waardige uitwisseling van waarheid, waardigheid en waarden, die verzamelt, samenwerpt en bijdraagt tot VOL wassen, groeien in mens worden, zijn en blijven. door vrijheid gedragen, is het een stimulans tot vrijheid; door vrede gedragen, is het een stimulans tot vrede; door vreugde gedragen is het een wonder lijke bron van vreugde. want een gesprek maakt dat men, verbondenheid ervarend, niet alleen is. dit is: niet aan een dodelijke eenzaamheid prijsgegeven.
3. wat een mens ervaart is een "teken" van wat GOD de VADER SCHEPPER met Zijn Schepping bedoelt. Zij is "goed", dit is wezen lijk verbonden op grond van het VERBOND waarvan Hij, als EERSTE, het initiatief nam. GOD verzamelt doordat Hij LIEFDE is, in liefde al dat leeft. Hij spreekt tot al dat leeft op de wijze van uitnodiging tot spreken, dit is op de wijze van gesprek. ook hiér in neemt Hij het voortouw in handen. Zijn spreken tot en met de mensen moedigt de mensen aan tot spreken tot en met Hem.
het gesprek met GOD is uit dér aard een gewoon natuur lijk gebeuren dat de mensen op beurt en brengt tot een on omwonden uiten van wat er binnen in hen plaats heeft aan samengevat: het openen der vleugels van wel en wee, vreugde en verdriet, genoegen en on genoegen, vrijheid en on vrijheid, vrede en on vrede. met als gevolg van dien de immense vreugde te ervaren dat men door GODS beminnelijke mens lievendheid op getild wordt binnen de gemeenschap niet alleen met GOD, maar ook met Zijn Schepping, met al dat leeft. het gesprek met GOD verhoogt en verdiept, verlengt en verbreedt de ervaring van GODS verlangen "zó als een hen haar kuikentjes onder de vleugels samenbrengt" al dat leeft binnen de warmte van Zijn vleugels samentebrengen.
er is geen twijfel mogelijk over het FEIT dat mensen die met GOD spreken, bekwaam zijn met elkaar te spreken en dat uit der aard het spreken met GOD het spreken onder en met elkaar bevordert. men vergisse zich niet: wie een gesprek tussen mensen wil doen slagen buiten den in slag van GODS GEEST om, is terwille van de aan mensen eigen eigenzinnigheid tot falen gedoemd. dit is: eerder tot verdelen, uiteenwerpen, dan tot verenigen, verzamelen.
4. als mensen graag met elkaar spreken, waarom zou GOD dan niet graag met de mensen spreken en hen uitnodigen voor een gesprek met Hem. óns gesprek met mensen is trouwens een "beeld" van GODS gesprek met ons; van met Zijn hart bij ons zijn. bidden is met het hart bij GOD
zijn. en uit dér aard is het gezamenlijk bidden van mensen de GROND van hun gesprek met elkaar: hun met hart bij elkaar zijn. het wezen van het gesprek is: met het hart bij elkaar zijn. en dàt is de bron van vrijheid, vrede en vreugde.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
