|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Het leven in al dat leeft, laat zich door niets of niemand van de wijs brengen, door niets of niemand bedotten, door niets of niemand uitlachen en bespotten. het is, als gave, geschenk van het LEVEN, geheime lijk wonder lijk groter dan, un touchable en untouchable. on aanraak- en on omkoopbaar. de macht over het leven van die denken macht te hebben over het leven, is wezen lijk, GRONDig on macht. hun woorden, die de werkelijkheid willen bepalen, omringen, omsingelen, zijn niet meer dan een on gevormd stemwindje: geluid, maar geen betekenis.
2. het leven, dat wonder boven wonder op aarde, dat er gekomen is en niemand weet van waar, is vol ironie, die zich toont in het feit dat niets of niemend met het leven doet wat het of hij wil. als het achtervolgd wordt, verbergt het zich; als het aangevallen wordt, slaat het terug; als men denkt het omgebracht te hebben, komt het plots te voorschijn; schijnbaar weerloos, weert het zich, weerstaat het aan elke bedreiging, overwint ze en jaagt ze op de vlucht. de woorden van die leven hebben een VORM vol ZIN: zij leven (blinken en blozen), stralen van schoonheid die de glans van de waarheid is, en wijzen den weg voor het leven van al dat leeft. de VORM IS de INHOUD; de INHOUD IS de VORM. hun geheim is het geheim der on verdeeldheid, dat BEGIN en UITEINDE lijk het GEHEIM van den VORM GEVER is.
de ironie van het leven is: dat juist de ver bloemde, cosmetisch mooi bijgewerkte, mooi in geklede, werkelijkheid fantaserende, om- en versluierende woorden, voor die naderen en scherper toekijken als levens vreemd hun "naaktheid" ten toon stellen. de levenslustige levendig levende werkelijkheid "toont" geheime lijk wonder lijk, "als vanzelf", op Uw woord, dat men met de woorden niet al doet wat men wil. zij ont maskert ze en maakt dat zij zich tegen zichzelf keren, zichzelf als "bedorven" "in het verderf storten".
3.1. obscuur: tegen het licht van het verstand in de dingen verduisterend duister; obscurantisme: het feit van het tegen het licht van het verstand in duister de dingen verduisteren. het is een aanklacht, een be schuldiging, een scheldwoord van mensen die er zich op beroepen dat alleen het verstand de dingen belicht, tégen mensen die op een àndere bron van licht een beroep doen en er hun beroep van maken de dingen niet alleen met het licht van het verstand, maar ook met het Licht van Uw woord te belichten.
3.2. wie is obscuur? wie verduistert de werkelijkheid der dingen? het verstand belicht, zich van het Licht bevrijdend vrij, op eigen houtje één zijdig. zijn waarheid is een halve waarheid, en uit der aard eerder verduisterend dan verlichtend. zijn woorden zijn in functie van begrijpen geconstrueerde de begrippen, bedoeld om de dingen van hun geheim te ontdoen en ze zó doende in zijn greep te krijgen. zó dat dit begrijpen in de ogen van die naderen en scherper toekijken, mis grijpt en zich aan de dingen vergrijpt. de ratio alleen, dit is het in de dingen ingeschapen en door het WOORD uitgesproken Licht negerend, is duister en verduistert. de tegen het door haar als obscurantisme versleten beLichting der Middeleeuwen agerende en de ideeën van de Wedergeboorte accentuerende Verlichting is in FEITE onkruid tussen de tarwe.
4. rationalisme is obscurantisme, een misleidend licht, een dwaal licht. maar het leven, dat leven van het LEVEN is en licht van het LICHT uitstraalt, slaat terug en zet voor who care and are lucky, voor die op Uw woord in het LICHT geloven, de on waarheid in haar blootje. "naar Hem luisterend", "in Mij gelovend" en "Mij volgend", horen zij de STEM die uit de dingen en het WOORD opklinkt, en groeien zij levenslustig levendig levend langzaam naar een VOL gewassen kijk op de dingen en de woorden van het WOORD zó als zij zijn: waarachtig, GOD en mens waardig en waardevol. de ironie van het leven houdt hen, hoe ook door de -sicut leo rugiens- driest om zich heen te keer gaande groeiende verduistering van de aarde op aarde bedreigd, overeind.
naar het leven luisteren, in het leven geloven, het leven volgen, is het geheim van die uit GOD zijn geboren en uit dér aard aan GOD toebehoren. men vergisse zich niet. het leven houdt stand, bevrijdt, bevreugdt en bevredigt. hoe kwetsbaar, weerloos, "zwak" en "dwaas" het ook op het eerste gezicht moge schijnen, het heeft het nooit begeven, begeeft het hiér en nù niet, en zal het nooit begeven. omdat het uit en in het licht van het LICHT beluisterd, geloofd, bemind en gevolgd kan worden.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
