|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Mensen werken overdag (in het licht) en slapen 's nachts (in de duisternis). slapen is -zó als werken- een kostbaar en gratuiet geschenk. even on bewust zijn ont spant de spanningen van een intens bewust zijn; relaxeert, brengt rust.
"'t Is avond, en 't is rustens recht."
mensen "vallen in slaap", "slapen in", "als vanzelf", gewoon natuur lijk. en die natuur maakt geen "sprongen", eist regel matig regelmatig rusten op. dit on verdeeld rusten van lichaam en geest resulteert in ver nieuwing. normaal is een mens er 's morgens op nieuw: hij staat op en is, uit geslapen, tot op nieuw werken in staat.
slapen is een "vreemd" gebeuren omdat de mensen door te slapen als het ware in het niet verdwijnen, er niet meer zijn. beweegt het lichaam ademend nog, draait of keert het zich, of laat het zich snurkend of tijdens een nachtmerrie angstig schreeuwend horen, van den geest is er geen spoor. hij blijkt "uitgedoofd", "vergeet", "rust in vrede" als hij -zoals men zegt- met zichzelf in vrede inslaapt. een "goede" slaap is de vrucht van een "goeden" vrede, die de vrucht van een "goed" geweten is. en uit der aard een kostbaar geschenk van Die hemel en aarde "goed" geschapen heeft, uit der aard weet wat voor mensen "goed" is en bereid is hun dat "goede" te geven.
2. en de dromen dan?
"To sleep! Perchance to dream;
ay, there is the rub.".
2.1. er zijn de dromen in den slaap. het geheim van de dromen. want wie zal ooit verklaren niet alleen dàt zij er zijn, maar ook wat dromen betekent en wat de dromen betekenen? Wie heeft er een greep op? zij zijn zo vreemd: de goede (gewenste?) en de kwade (on gewenste?); die door/in het persoonlijk leven te herkennen en die dat niet zijn; die (min of meer lang) blijven en die in het niet verdwijnen. zij hangen helemaal niet logisch samen, en worden daarom door "onderzoekers" naar het on- of onderbewuste verwezen.
zijn dromen bedrog? doen zij goed of kwaad? beïnvloeden zij het bewuste leven? betekenen zij aangename of onaangename momenten in het reële leven? zeker is dat zij, hoe mensen ook proberen ze vasttehouden of van zich afteschudden, ze te "vertellen" of te "verzwijgen", voor den wakker en bewust wordenden normalen mens "vergeten" worden en hij zijn dag ongestoord afwerkt.
2.2. en tóch: mensen zijn gaan "dromen", dagdromen, zich een aangename toekomst voorstellen en spreken van: "Dat zal een droom zijn.". dit is: iets dat beter is dan zij tot dan toe hebben bereikt; een "schitterende toekomst". op den keper beschouwd drukt dit dagdromen een verlangen uit naar een "beter" dat, al weten zij feitelijk zo weinig wat eigenlijk goed voor hen is, geheime lijk wonder lijk "goed" is. want dit "beter" is een geheim dat hen overstijgt en uit der aard als een geschenk buiten hun bereik ligt. een "droom", waarvan de mensen uit ervaring zijn gaan zeggen dat hij (als onrealistisch, als zelfbedrog) "bedrog" is. dit is: niet verwezenlijkt wordt op de wijze die men zich "droomde".
en tóch wijst dit verlangen naar een werkelijkheid die er -zij in het verborgene, geheime lijk wonder lijk- is en het leven der mensen beïnvloedt, er in vloeit. een verlangen naar "geluk", dat uitgedrukt wordt als "slagen in het leven" op de wijze van VOLtooiing. de drang naar slagen, tijdens het verloop van geboorte naar dood VOL wassen, is elken mens ingeschapen, zij het dat elke mens zijn eigen idee daarover heeft. de SCHEPPER der mensen heeft den "droom" van de mensen booms en bijbels uitgesproken op de wijze van (de bijbelse) dromen in den slaap.
3. "En daar zij in een droom waren gewaarschuwd
om niet naar Herodes terugtekeren, vertrokken
zij langs een andere weg naar hun land."(Mat. 2/12).
die droom heeft plaats "in de slaap". de bijbel heeft het herhaaldelijk over mensen die in hun slaap op de wijze van "droom" geheime lijk wonder lijk "gewaarschuwd" worden, die waarschuwing volgen, en ervaren dat "de droom uitkomt".
in den slaap is het organiseren van zijn leven door den mens zelf onderbroken, uitgeschakeld, en komt GOD voor dit organiseren in zijn plaats. God "werkt" als de mens zichzelf even opzij zet, "slaapt", leeg is en die leegte door GOD laat vullen. de schrijvers van die bijbelse verhalen doen een beroep op het onder de mensen bekende feit van slapen en dromen en tillen het op de hoogte van die geheime lijk wonder lijke wijze waarop GOD tot hen spreekt. de wijze van het visioen.
het visioen is een werkelijke werkelijkheid. het heeft plaats als de mens "slaapt". dit is: even, in de stilte in stilte stil geworden, vrij van al wat er in hem omgaat en hem in den greep heeft, open staat voor het naar Zijn wijze op Zijn wije, dit is een heel àndere dan die van de mensen, spreken van God tot hem. dit is: het her inneren door den Heiligen GEEST, het "vervuld zijn van de Heilige Geest". het visioen is een blik op de werkelijkheid uit en in her innering door den Heiligen GEEST van de Werkelijkheid, Die het bestaan van den mens binnen de werkelijkheid GRONDt, opneemt binnen het GEHEEL van de on verdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde". het visioen (de droom) van de wijzen veràndert de aarde waarop hun "reis" plaats vond, van gedaante doordat zij, aan het visioen gehoorzamend, plots, "terstond", herodes' plan doorzagen en verijdelden. hun visioen bevestigde dàt en hoé "De mens wikt, maar God beschikt.". en dàt is het geheim van het visioen: het opent de ogen voor het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde"; van dat mensen wel kunnen wikken, maar dat uiteindelijk GOD beschikt.
"Als de Heer het huis niet bouwt,
bouwen vergeefs de knechten;".
4. zó kunnen de uitdrukkingen "inslapen" en "ontslapen" geduid worden als het moment in het leven waarop de mens definitief de eigen activiteit los laat ("slaapt") om GOD definitief aan het woord te laten. dit "slapen" is niet "dood zijn", maar het begin van een "eeuwig leven". wat jezus in het verhaal van "Het dochtertje van Jaïrus" geheime lijk wonder lijk, "op Zijn woord", bevestigde. in dezen "slaap" bezorgt GOD den mens -zó als aan elias- door Zijn engel water en brood om veertig dagen en veertig nachten te lopen tot hij den berg van GOD bereikt.
in slapen en ont slapen zijn in wezen "zachte" wijzen van spreken over een "harde" werkelijkheid, die niet alleen naar den eerbied van de mensen tegenover den dood verwijzen, maar ook (on-, onder- of bewust) naar een Hemelse Werkelijkheid, die de beperktheid van de werkelijkheid der aarde overstijgt en aan het bestaan der mensen op aarde den VOLLEN zin geeft van door den SCHEPPER, den VERLOSSER en den VOLTOOIER ervan "niet ten dode, maar ten leven" bedoeld én verwezenlijkt.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
