|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Lucas noemt "de eerste ooggetuigen", dit is de twaalf, "de bedienaars van het Woord". zij kwamen ("in de opperzaal waar zij gewoonlijk vertoefden") eensgezind samen, bleven volharden in het gebed en stelden mattias als plaatsvervanger van judas aan. dit is: nu jezus, Die hun door Zijn "verschijnen" hun innerlijk evenwicht had teruggeschonken, hun de opdracht van Hem te getuigen had gegeven, hun had beloofd met hen te blijven tot het einde der tijden en uit hun midden ten hemel was opgenomen, begonnen zij dadelijk zich onder het gezag van petrus, innerlijk verzameld, uiterlijk te "organiseren" om hun getuigen op den vasten grond van eensgezindheid ("één zijn zó als de Vader en Ik één zijn") in denken, doen en spreken te vestigen. zó schiepen zij in zich en in allen den "goeden grond" voor het neerdalen van den Heiligen Geest.
2. de Heilige GEEST "herhaalde" op de wijze van "hen leren en in hen herinneren al wat Ik u heb gezegd" wat jezus had gezegd en wat Hij hun te zeggen had opgedragen. "herhaalde", d.w.z.: verhelderde het tot VOLHEID van verstaan en bekrachtigde het tot VOLHEID van doen en spreken. "Het is de Heer!". deze kreet van johannes toen hij ZAG dat de man aan den oever de HEER was, toont aanschouwelijk wat er in de leerlingen gebeurde toen zij "vervuld werden van de Heilige Geest". wat zij vroeger hadden gehoord, HOORDEN zij nu; wat zij hadden gezien, ZAGEN zij nu; wat zij hadden getast, TASTTEN zij nu. de GEEST vervulde hen met VOL inzicht in "de gebeurtenissen die onder ons zijn geschied" en maakte hen uit dér aard gereed om als "de bedienaars van het Woord" aan hun opdracht te beginnen en ze tot een goed einde te brengen. het eerste dat zij -onder de leiding van petrus, het proto type van getuige- doen is "getuigen" in den vorm van niet alleen vertellen wat zij als ooggetuigen hadden meegemaakt (de feiten), maar ook van het laten oplichten van de in die feiten verborgen geborgen diepere betekenis. "In den beginne was het Woord;
en het Woord was bij God;
en het Woord was God;...
In wat bestond was Hij het leven, en
het Leven was het Licht der mensen.".
3. de twaalf zijn geroepen, gewijd en gezonden om het Woord te vertellen. de feiten naar hùn op hùn door den Heiligen GEEST "vervulde", verVOLde wijze te tekenen én betekenen. uit en in het vertellen dat er aan den oever een man staat, moet doordat de vissers 153 grote vissen vangen, plots ("ter stond") blijken dat die man de HEER is (Die op den berg schitterde als de zon en wit was als sneeuw).
het verhaal van de gebeurtenissen die onder ons zijn geschied, vertoont die verbijsterende, verbazende, wonder lijk boeiende "eigenschap" dàt en hoé de zoon van den timmerman, de profeet, méér is, meer dan de man van nazareth, dan een profeet. àlle "gebeurtenissen" hebben op grond van "vervulling door de Heilige Geest" die vreemde eigenschap van "dubbele bodem", van letter met GEEST, feit met TEKEN geladen VOLHEID. het WOORD is vlees geworden opdat er naar ónze wijze op ónze wijze "feiten" zouden zijn waarin het TEKEN van GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON VERLOSSER en GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER verborgen geborgen ligt en te voorschijn kan komen. de bedienaar van het WOORD is geroepen, gewijd en gezonden "vervuld van de Heilige Geest" dit TEKEN onder ons voor ons te belichten. dit is: te bevestigen dat het WOORD het LEVEN is en het Licht der mensen. in feite: vervuld van den Heiligen GEEST in ons te her inneren "al wat Ik u heb gezegd"; al wat het WOORD heeft gezegd. en dàt klinkt heel ànders dan wat de mensen zeggen en is bovendien met gezag gezegd.
4.1. dat het WOORD heel ànders sprak en spreekt heeft johannes, één van die bedienaars, en wat voor een, doorheen zijn hele evangelie op merkwaardige, in ónze oren bijna schamper klinkende, maar in wezen zo heerlijk liefdevolle wijze uitgesproken. denk aan: "Gij hebt niet eens een emmer!"; "Wat teken laat Gij ons zien om zó te mogen optreden?...Zesenveertig jaar heeft men aan deze tempel gewerkt, en Gij zult hem in drie dagen opbouwen?"; "Hoe kan een mens geboren worden wanneer hij reeds op leeftijd is? Kan hij soms terugkeren in de schoot van zijn moeder en opnieuw geboren worden?". de TEKENS (van "den HEMEL") in de feiten uit de feiten (van "de aarde") laten te voorschijn komen is geen sinecure. en uit dér aard is bedienaar van het WOORD zijn geen sinecure. in feite zou het, indien de bedienaars er alleen voor stonden en staan, onbegonnen werk zijn.
4.2. maar, en tóch, en zie: de Heilige GEEST "vervult" de bedienaars van het WOORD naar de belofte van het WOORD met Licht en Kracht. genoeg Licht en genoeg Kracht om het "gezond verstand", den "al wat Ik u heb gezegd en wat de bedienaars uit der aard zeggen" intellectueel eerlijk kritisch bevragende en in vraag stellende geesten ongehinderd onbevangen vrij en vrolijk tegemoet te treden. lucas' voorbeeld van ongehinderd onbevangen aan en in de overlevering van de bedienaars van het Woord te geloven, is een les. niet voor niets accentueert hij in zijn evangelie het FEIT van het "vervuld worden van de Heilige Geest", het "boodschappen van een engel", het "verschijnen van een engel", waardoor hij on omwonden bevestigt dat het in de gebeurtenissen die onder ons zijn geschied om iets heel ànders gaat, iets dat (omdat het van "den HEMEL" is) het waarnemen, voelen, denken en fantaseren van de mensen (die op en van de aarde zijn) wonder lijk overtreft.
5. zó als lucas hoeven de bedienaars van het WOORD niet bang te zijn voor de "interpretaties" van de gevoeligheden der tijdjes. zij moeten gewoon voort doen met on omwonden het geheim van die "gebeurtenissen", het mysterie van het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van "aarde" en "HEMEL" zó als het uit die "gebeurtenissen" blijkt, te bevestigen en te "vertellen". wat deerde het jezus toen de samaritaanse Hem zegde: "Gij hebt niet eens een emmer!"? dàt krijgen de bedienaars ook te horen, maar deren kan het hen niet. het water dat zij te drinken geven, hoeft niet met "een emmer" geput te worden, omdat het ten overvloede en tot eeuwig leven opborrelt uit een nooit opdrogende BRON: het WOORD, van Wien zij (als daartoe geroepen, gewijd en gezonden,) de bedienaars zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
