|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Wat de auteur van genesis "vrucht" noemt, is bij de mensen appel geworden. eva heeft een "appel" ("van de boom van kennis van goed en kwaad") geplukt, er van gegeten en aan adam gegeven, die er ook van at. een simpel verhaal, waarvan de hoofdpersonages GOD (de SCHEPPER), de slang (het sluwste, verraderlijkste van alle dieren), en de eerste en alle (door GOD naar Ons beeld en gelijkenis geschapen) mensen zijn, en dat uiteindelijk van in den beginne op een beeldende wijze het "eeuwig" drama in de geschiedenis van de mensen onder de mensen blijkt te articuleren. het beeld van den ("goed om van te eten en een lust voor de ogen") appel is beroemd, zo niet berucht geworden en blijkt onverslijtbaar. en inderdaad: wie het verhaaltje van "de zondeval" met zorg, aandachtig en helemaal open voor de dichterlijkheid ervan leest, kan niet anders dan onder den indruk ervan komen en erkennen hoe schitterend het een minder schitterende werkelijkheid in de schitterende Werkelijkheid van de Schepping en het Verbond uitdrukt.
2. de appel heeft twee gezichten.
1) enerzijds accentueert hij als "goed en een lust voor de ogen" zijnde de heerlijkheid van -door God Zelf als "goed" geziene en bestempelde- GODS Schepping, den tuin van eden. de aarde is de natuur lijke plaats waar GOD den mens plaatste om te leven. een heerlijke tuin, rijk aan onuitputtelijke "vruchten" die zich aan de mensen bloot geven op de wijze van zich geleidelijk door de eeuwen heen te laten ontdekken. want GOD zelf gaf de mensen de opdracht "de tuin te bewerken en bewaken", "de aarde te bevolken en haar aan zich te onderwerpen".
de Schepping is "goed", en het Verbond dat GOD met israël, Zijn uitverkoren volk, zal sluiten, is de absolute waarborg ervoor dat de mensen, if they care and are lucky, op hun beurt aan het Verbond trouw zijn, erin zullen slagen hun opdracht behoorlijk, dit is zó als het hoort, te vervullen.
2) maar anderzijds legt GOD de mensen een beperking op. als EERSTE, naar Zijn welbehagen SCHEPPER van den tuin en SCHENKER ervan aan de mensen, legt Hij de vrijheid van de mensen aan banden:
"maar van de boom der kennis van goed en
kwaad moogt gij niet eten; want wanneer gij
daarvan eet, zult gij sterven.".
het "verbod" is een waarschuwing aan de vrijheid. het is in wezen een levens woord door Die het LEVEN IS ten leven aan de mensen gegeven. GOD IS en blijft het BEGIN én het UITEINDE, ALFA én OMEGA.
de mens is in potentie, als op ONS gelijkend geschapen, evenwicht tussen vrijheid (heersen over en onderwerpen, de aarde -zij het bewakend- bewerken, het zich laten leiden door "een lust voor de ogen") en "verbod" (moogt gij niet eten). een mogelijkheid die -gezien het geheim van den "bozen" geest in den tot "goeden" geest geroepen mens) niet onmogelijk is...als de ziele luistert, open staat voor het GEHEIM van GODS eerstigheid en uit der aard bereid is naar GODS levens woord te luisteren.
3. het verhaal van "de zondeval" is een oerheldere aanschouwelijke voorstelling van den mens als opgevorderd tot kiezen. zijn vrijheid is wezen lijk "gedwongen" worden te kiezen.
"Kies dan het leven.".
te kiezen tussen wat uiteindelijk uitloopt op "sterven", of wat uiteindelijk resulteert in leven. deze "vondst" van den SCHEPPER bij het scheppen van den mens is geen plagerij, pesterij, laat staan sadisme vanwege GOD, maar een hoogste bewijs van Zijn waardering voor "de koning van de schepping", voor de onschatbare waarde van zijn vrijheid.
de keuze is aan den mens. het is de keuze van: den "bozen" geest (die van de slang, "den bozen geest" is) verminderen en uitdrijven en den "goeden" (die van GODS Heiligen GEEST is) invoeren en bevorderen. de appel is er, als GODS kennis van goed en kwaad, als een lust voor de ogen der mensen. maar het wordt de mensen fataal zich het bepalen van wat goed en wat kwaad is eigenzinng en eigenmachtig toeteëigenen, "door de kennis van goed en kwaad aan God gelijk te willen worden". GODS GEHEIM is heilig, "heilige grond", en het siert een mens ervoor "de sandalen uittedoen". eva's appel is "heilige grond". en zij heeft zich door de sluwheid van de slang laten verleiden om "inzicht te verkrijgen". dit is: zich van GODS GEHEIM meester te maken. met alle gevolgen van dien.
geen mens ontsnapt aan de keuze tussen de WIJSHEID van GOD en de verraderlijke sluwheid van de slang; tussen het leven en het sterven. en dàt is de "les" van dit indrukwekkend dichterlijk gedicht verhaal. dit als thing of beauty evergreen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
