|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Het kruis heeft een eigen betekenis gekregen door het historisch feit (het gebeuren in de geschiedenis) van de kruisiging van jezus van nazareth door de romeinen onder pontius pilatus.
"Die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
gekruisigd is, gestorven en begraven.".
het kruis staat voor lijden en dood. de geschiedenis der mensen en van elken mens is getekend door lijden en dood. en zeker is: dat de gevoeligheden van dit tijdje voor en het denken over het -blijkbaar onvermijdelijk- feit, gebeuren van lijden en sterven, fel opge-, zo niet overtrokken zijn. zij "beheksen" het bestaan en drijven de mensen naar een als het ware hen ontwrichtende, uit het evenwicht werpende allergie voor ze. kortom: zij zien (voelen en denken) lijden en dood als absurd, verzetten zich er tegen met hand en tand en spannen zich als bezeten in het verschijnsel uit de wereld te helpen, te overwinnen. zij willen leven! dit is: voluit "aards" op aarde, materieel van het leven "genieten", en uit der aard alles wat dit "leven" hindert, belemmert, bedreigt, verbannen. zeker is: dat zij hierin tot nu toe niet zijn geslaagd. met het gevolg van dien: dat zij meteen overgegaan zijn naar de strategie van ze met wat zij menswaardigheid noemen "verbloemen". genezen, bevrijden, redden krijgen de betekenis van "van het kruis afkomen", "Jeruzalem verlaten en naar huis terugkeren". dit is: het kruis van lijden en dood ("wat er gebeurd was") voorgoed achter den rug laten en "vergeten".
2.1. het lijden en de dood ("mortem autem crucis") van hun Meester be tekenden in de ogen van die twee leerlingen Zijn fiasco: dat "al wat Ik u heb gezegd" onwaar was. zij voelden zich bedrogen, door (zoals de opperpriesters en farizeeën Hem tegenover pilatus noemden) "deze bedrieger" in de luren gelegd. en het lag hun nog vers in het geheugen en zwaar op de maag.
waar was "de HEMEL" toen dit alles op aarde gebeurde? zeker was: Hij was dood en begraven. het sprookje was uit. de vrouwen die in de vroegte naar het graf waren gegaan, hadden het lichaam niet gevonden, zogezegd een verschijning gehad en gezegd dat Hij leeft. sommige leerlingen zijn naar het graf gehold, bevonden alles zoals de vrouwen het hadden gezegd, maar "Hemzelf hadden zij niet gezien". voilà. feiten zijn feiten, en wie kan dààr tegenop? zij hebben zich, logisch, erbij neergelegd. de "droom" is uit.
2.2. in feite konden zij het kruis, dit lijden en sterven van jezus ("die de Christus werd genoemd") niet aan. in feite wilden zij "genezing", redding, bevrijding, zonder het kruis. het kruis was een streep door hùn (be)rekening. zij waren -en zij moeten Hem toch hebben horen zeggen dat Zijn Rijk niet van deze wereld was- aan den platten grond blijven kleven en niet op de hoogte van Zijn beleven geraakt. precies doordat zij weggegaan waren, niet bij de leerlingen gebleven, waren zij met hun uitgedoofd hart alleen en klampten zij zich tevergeefs aan elkaar vast. wat kon emmaüs hun opleveren? hun "genezing" lag in jeruzalem, waar iedereen wist wat daar in die dagen gebeurd was (de feiten), maar iedereen moest leren wat de diepe (ZINvolle) betekenis van die feiten was. namelijk: dat Die geleden had en aan het kruis was gestorven, niet te zoeken was bij de doden, maar dat Hij -in den dood verrezen- leefde; dat (uit en in Zijn lijden en dood en erdoor geduid) lijden en dood niet absurd zijn, maar de weg ten leven, naar het "eeuwig leven"; dat een mens uit en in her innering door den Heiligen GEEST moest leren dat hij door lijden en dood heen moet "om zo zijn glorie binnen te gaan". het kruis is een crux voor de gevoeligheden en het denken der tijdjes. alleen het geloof kan het duiden en het zijn ingeschapen, gewoon natuur lijke vaste plaats in het bestaan der mensen op aarde geven.
3. en dàt is wat jezus doet. zijn de twee verloren? in hun eenzaamheid worden zij uit hun eenzaamheid, hun verlorenheid, gered door Die zich bij hen voegt en hun de ogen opent. wat zij bij het lezen van het eerste BOEK ("te beginnen met Mozes en al de profeten") niet hadden begrepen, "verklaarde" Hij hun door wat in de hele Schrift over Hem was voorspeld:
“dat de Christus dit alles moest lijden
en zo Zijn heerlijkheid binnengaan.".
Die het lijden en den dood niet heeft ontweken ("naar Jeruzalem is opgegaan, niet van het kruis afkwam"), aanvaardde dat "niet Mijn wil zou geschieden, maar die van de VADER" (en wie onder de mensen zal die wil en dit eraan gehoorzaam zijn usque ad mortem kunnen begrijpen?), WAS en IS het antwoord aan de mensen op de vraag van de mensen naar den zin van lijden en dood. het antwoord is geen theorie, maar de levende werkelijkheid van een persoon, een gebeuren, dat Hij tijdens "het laatste avondmaal" voor altijd en overal heeft doorgetrokken tot het einde der tijden.
"Dit is Mijn lichaam, dat voor u wordt
overgeleverd; doet dit tot Mijn gedachtenis.
Deze kelk is het Nieuwe Verbond in Mijn
bloed, dat voor u wordt vergoten.".
aan dit teken herkenden de emmaüsgangers Hem; zó als thomas Hem herkende aan de (kruis)wonden in handen en voeten en zijde. eucharistie en kruis zijn één: zij openbaren, "verklaren" geheime lijk wonder lijk het geheim van de "genezing" der mensen door het kruis; hun "opstanding" in den dood uit den dood. geloofsgeheim.
jezus' lijden, dood en opstanding zijn de on verdeelde on verdeelbare KERN (kerugma) van het geloofsgeheim van de menswording van GOD den ZOON in den persoon van jezus van nazareth; de KERN van de "genezing" (bevrijding, verlossing, verzoening met den VADER) van de mensen op aarde. heri, hodie, et in saecula saeculorum.
4. toen die twee leerlingen (met brandend hart en haastig) naar jeruzalem terugkeerden, keerden zij zich naar het kruis, bekeerden zij zich tot het kruis. hun "vlucht voor" werd, zó als die van de apostelen, door den verrezen HEER om gekeerd tot een "toevlucht tot" het TEKEN waarin zij (lijden en dood) zouden overwinnen, verrijzen. het leren en in herinnering brengen van het geloofsgeheim van jezus' lijden, dood en verrijzenis door den Heiligen GEEST GRONDDE hun geloof in dit geloofsgeheim, deed hun de feiten ànders zien, ZIEN in hun VOLHEID, en werd de vaste grond van hun getuigen, hun antwoord op "Gij zult Mijn getuigen zijn.". dit is: hun onthullen en ontvouwen in de geschiedenis van den zin van het lijden en den dood der mensen uit en in den (in Zijn opstanding "getoonden") ZIN van het feitelijk, in de geschiedenis geschiede lijden en dood van jezus van nazareth.
niemand kan Zijn leerling zijn zonder zijn kruis optenemen en Hem te volgen. zijn kruis opnemen (het dragen, het in zijn huis een ereplaats geven en in zijn leven aanvaarden) in den geest van "Mij volgen" is het teken van den leerling van CHRISTUS, het teken van een christen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
