|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
1. Zadkine's beeld in het hart van rotterdam toont een doorboorde stad, een stad waaruit het hart is weggerukt. azteken offerden aan de goden levende mensen uit wie zij het hart sneden en opaten. "Een van Zijn leerlingen, dien Jezus beminde, was aan Jezus' boezem gelegen.". het hart van de gekruisgde jezus van nazareth werd met een lans geopend en er vloeide bloed en water uit. het hart van sint jan berchmans wordt door de jezuieten te leuven bewaard. iemand in het hart treffen is het ergste wat men hem kan aandoen. hartstilstand betekent den dood.
2. wie enigszins weet wat een eucharistieviering is en tijdens een uitvaartviering een woordviering voorgeschoteld krijgt, staat verbijsterd. die viering gelijkt op het eerste gezicht op een eucharistieviering, maar: plots springt de (priester)voorganger en springen met hem de aanwezigen -offerande van brood en wijn en consecratie ervan overslaand en de waarde van het Gebed des Heren sterk beklemtonend- over naar het Onze Vader, den vredewens en de communie (tafelbrood).
daar is plots een gapende leegte: het offer in den vorm van aanbrengen van brood en wijn en het offer van jezus in den vorm van het geven van Zijn leven voor Zijn vrienden ("Dit is Mijn lichaam; dit is Mijn bloed dat voor u en velen vergoten zal worden tot vergeving van de zonden") worden gewoon, alsof er geen vuiltje aan de lucht is, weggelaten, uit het levend lichaam van jezus weggesneden. ons wordt een lijk aangeboden: veel uit den aard zelf van het eigengereide eigengeconstrueerde "ritueel" ( theater) ziel- en zinloze woorden. "Het beestje is wel schoon genoeg, maar 't heeft zulke heete pootjes."
de uitvaart wordt in het hart getroffen doordat het hart (dat jezus precies door dit teken van tot Zijn vlees en Zijn bloed geconsacreerde offergaven van brood en wijn de levenden én de doden verlost) uit de viering is weggesneden.
die men wijsgemaakt heeft dat een dergelijke viering gelijk is aan een eucharistieviering en (verdoofd, verblind, verlamd) zich niet van het verlies bewust zijn, zoniet onberoerd het spel meespelen, verlaten ongestoord de kerk en vertellen elkaar hoe ontroerend mooi het was. maar die bij jezus blijven, weten wat Hij heeft gezegd en gedaan, staan verbijsterd en worden, zó als en door die viering in het hart getroffen. zij staan voor den waanzin van een dergelijke, door het feit dat nota bene de priester zélf in die viering voorgaat, nog meer ergerlijke ontsporing machteloos.
3. zó worden lokale kerken en wordt de kerk hiér en nů door on gehoorzame, "verlichte" maar in feite helaas verdoofde, verblinde en verlamde "leiders" in het hart getroffen. "Jezus, de Christus, de Zoon van de levende God", wordt, mét Zijn kleren, van Zijn GEHEIM ontdaan en gereduceerd tot "de zoon van Jozef en Maria; de zoon van de timmerman". dit is: het méér, meer zelfs dan een profeet op aarde, wordt grof naar de aarde neergehaald, vernederd; de "kudde" van den HERDER beroofd. "Die staatsie gaat haast over."
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
