|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Vaste grond onder de voeten voorkomt vallen, in drijfzand wegzinken, verdrinken. mensen blijven, lichaamlijk en geestelijk, overeind op vasten grond. de materiële vaste grond is een beeld van den geestelijken: een mens kan geestelijk vallen, wegzinken, verdrinken. uit der aard is vaste grond levensbelangrijk voor het lichaam én voor den geest. voor den mens als met geest begaafd lichaam, maar vooral voor den geest.
vaste grond voor den geest is de waarheid (die "goed" en schoon is), omdat zij de vaste grond voor zijn denken, doen en dichten is.
- zijn denken, in feite nadenken over, is wezen lijk gericht op de waarheid van de hem omgevende dingen, "zoekt" de waarheid ervan en kan slechts door die waarheid bevredigd worden zó dat hij te vreden is. de feiten "tonen" dat een vals denken over de dingen de mensen uiteindelijk onbevredigd laat en tot on vrede leidt.
- zijn doen is wezen lijk gericht op het doen van het "goede", een handelen dat het samen bewoonbaar maken van zijn wereld en het samen bewonen ervan mogelijk maakt. de feiten "tonen" dat er zonder het doen van het goede onder de mensen op aarde geen vrede kan zijn.
- zijn dichten (spreken en schrijven) is gericht op het schone, dat de glans van de waarheid is. spreken en schrijven zijn gericht op de waarheid: reële communicatie tussen, verzamelen, samenwerpen van mensen, is alleen maar mogelijk op den vasten grond van de door het woord gearticuleerde waarheid. en weer "tonen" de feiten dat liegen bedriegt en uit der aard de mensen verdeelt en tot "oorlog" (on vrede) leidt.
alleen de waarheid, die op aarde de glans is van de WAARHEID, Die in den hemel is, bevrijdt de mensen, die op aarde zijn. de "aardse" waarheid is een vonk van de "HEMELSE", en uit dér aard te zélfder tijd "goed" en "schoon". de vaste grond onder de voeten der mensen op aarde is de VASTE GROND van den "HEMEL". de WAARHEID, Die het LEVEN en de WEG is, bevrijdt de mensen op aarde. dàt heeft mattheüs (en hebben met hem marcus [8/27-30] en lucas [9/18-21]) in 16/12-20 op schitterende wijze "geschreven".
1.1. mattheüs heeft het hier over de voor de geschiedenis der mensen cruciale vraag wie jezus (Die Zichzelf bijbels "de Mensenzoon" noemt) is. cruciaal omdat de waarachtigheid, GOD en menswaardigheid en waarde van het denken, doen en dichten der mensen wezen lijk getoetst moet worden aan het antwoord op die vraag.
jezus ziet Zichzelf als "de Christus, de Zoon van God" ("Gij hebt het gezegd."/Mat. 26/64), wat al toen Hij zijn openbaar leven begon en Zich door johannes liet dopen, door "een stem uit de hemel" bevestigd werd: "Deze is Mijn welbeminde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb.". jezus' leven, en dood, en verrijzenis, hebben plaats op de hoogte van den "HEMEL", 10 meter bóven den platten grond. Zijn geheim is het GEHEIM van GOD den VADER ("Mijn en uw Vader, Die in de hemel is;...Die geen mens ooit heeft gezien."). Hij is voor de mensen in feite een geloofsgeheim, en het hoeft ons niet te verwonderen dat velen zich toen, de opperpriesters en de hele Hoge Raad in het bijzonder, in zijn identiteit hebben vergist en nu nog vergissen.
Hij is het geheim van de geschiedenis der mensen, de VOLHEID van het Woord van GOD den VADER SCHEPPER der mensen tot de mensen. Hij "omvat" de geschiedenis der mensen: "gaat hen vooraf" ("In den beginne was het Woord. En het Woord was bij God, en het Woord was God."/Joh. 1/1) en "is er achteraf" ("Van nu af aan zult gij de mensenzoon gezeten zien aan de rechterhand van de Kracht en Hem zien komen op de wolken des hemels."/Mat. 26/64). zó dat het geheim van de geschiedenis wezen lijk een geloofsgeheim is...met alle gevolgen van dien.
1.2. jezus bevestigt de belangrijkheid van het antwoord doordat Hij Zelf de vraag opwerpt en in het midden stelt:
"Wie zeggen de mensen dat Ik ben?" (27).
dat is geen "rhetorische" vraag, maar een naar de kern van de zaak grijpende. want het is àlles of niéts. Zijn komst in de wereld is een het heil van de wereld bepalende, want Hij is als GOD de ZOON door GOD de VADER gezonden "opdat niemand van die Gij Mij gegeven hebt, zou verloren gaan". Hij neemt Zichzelf au sérieux, staat volmondig en voluit achter "de wil van de Vader" en is bereid Zijn leven ervoor te geven.
Hij heeft, dààr en toén, "al goed doende rondgaand" en "woorden van eeuwig leven" sprekend, er alles voor gedaan opdat de mensen in Hem zouden geloven en Hem volgen, en doet dat hiér en nù nog. al is Zijn weg onder de mensen een kruisweg geweest ("Gij hebt een duivel in.") en Zijn dood onder de mensen een kruisdood ("Kruisig Hem, kruisig Hem!"). tegen de mensen in en volhardend "usque ad mortem" is Hij niet van den kruisweg afgeweken en niet van het kruis afgekomen.
daarbij gaat zijn vraag over "de mensen" en richt Hij ze, onderscheidend en scheidend, tot "de leerlingen" ("Gij).
1.3. de mensen. Hij heeft de mensen ("men") leren kennen, en volgens johannes "hoefde niemand Hem intelichten, want Hij wist heel goed wat er in de mensen omgaat".
wat zeggen de mensen al niet? hoe verdeeld en uit der aard verschillend zien zij de dingen en de mensen, en in feite ook Hem. Hij had al eens gehoord: "Is deze niet de zoon van Jozef, de timmerman, en kennen wij niet zijn broeders en zusters?". en zijn eigen dorpsgenoten "werden woedend, sprongen op, wierpen Hem de stad uit en voerden Hem naar de rand van de berg waarop hun stad was gebouwd, om Hem naar beneden te storten."(Luc. 4/28-29). nu vertellen de leerlingen wat zij, even verdeeld en verschillend, overal hadden gehoord: "Sommigen: Johannes de Doper; anderen: Elias; weer anderen: Jeremias of een van de profeten."(14).
jezus laat dat over Zich heen gaan. Hij wist al lang hoe verdeeld en verschillend de mensen op Zijn aanwezigheid reageerden, maar Hij wilde het Zijn leerlingen ook eens horen zeggen opdat zij zich van die verdeeldheid bewust zouden worden, zouden leren zien dat het juiste antwoord niet van "de mensen" komt en reikhalzend ernaar zouden uitzien. te meer daar jezus den juisten kijk op Zijn persoon ernstig neemt en er alle belang aan hecht. wat Hij "toont" door Zijn zware berisping van petrus terwille van diens "Dat nooit, Heer; zoiets zal U nooit overkomen.": "Ga weg van Mij, satan (verdeler); gij zijt Mij een ergernis. Want gij zijt niet bedacht op wat God wil, maar slechts op wat de mensen willen."(23). zó stelt jezus scherp het onderscheid tussen "de mensen" en GOD en bevestigt Hij tegenover de leerligen eens te meer dat het juiste antwoord te maken heeft met "wat God wil".
1.4. gij. de leerlingen, van wie Hij veronderstelt dat zij, die Hij geroepen had en "aan wie Hij alles uitlegde", al verder staan dan "de mensen". Hij wil, wetend dat het een her innering van den Heiligen GEEST is, uit hùn mond, in casu dien van petrus, horen "Wie Hij is.". simon petrus antwoordde op de vraag:
"Gij zijt de Christus, de Zoon van de
levende God!"(16).
volgens jezus de articulatie van een "openbaring" die niet komt van "vlees en bloed", maar van "Mijn Vader, Die in de hemel is". dit is de GROND van den GROND: de waarheid van den "HEMEL" licht in mensen niet uit mensen op, maar uit den "HEMEL". zij is een geloofsgeheim. petrus is zo sterk van jezus' identiteit overtuigd, dat hij -terwille van resten van het mens lijke in zijn geloof-
moeiijk kan aannemen "dat zoiets Hem zou overkomen".
het gaat hier niet alleen om petrus, die door jezus tot steenrots waarop Hij Zijn Kerk zal bouwen wordt gemaakt, maar om alle leerlingen van jezus, die door die "openbaring" en "verkondiging" zó als petrus "steenrots" van CHRISTUS' kerk worden en zijn. gij zijn alle leerlingen van jezus, het hele "huis van de Heer". door deze naam veràndering (christenen) onderscheidt jezus Zelf Zijn leerlingen van "de mensen": zij zijn Zijn getuigen, niet op grond van inzichten "van vlees en bloed", maar op GROND van een "openbaring door Mijn Vader, Die in de hemel is". op GROND van het her inneren door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd", dat de GROND van het INZICHT in het bestaan van allen die "in Mij geloven en Mij volgen" is en hen verrijkt met UITZICHT-op.
2. deze pericoop in de evangeliën is een kostbare "handleiding" en drukt helder het karakter van Blijde Boodschap, van "HEMELSEN" GROND van het leven van jezus' leerlingen, Zijn kerk, en van alle mensen ("die Gij Mij gegeven hebt") op aarde uit.
de GROND van de waarachtigheid, GOD en mens waardigheid en waarde van het bestaan van al dat leeft, is een geloofsgeheim. erin geloven ("bij Hem blijven") wordt door den Heiligen GEEST van den VADER SCHEPPER en den ZOON VERLOSSER gratuiet ("om niet") aan de mensen geschonken...if they care. als zij, hoé dan ook, -niet weggaan, maar- bij Hem blijven. want aan die bij Hem blijven, zegt marcus, verklaart Hij Zijn gelijkenissen ("woorden van eeuwig leven".
"Maar toen Hij alleen was, vroegen Hem de twaalf
en zij die bij Hem waren, naar de zin der gelijkenis.
En Hij sprak tot hen: U is het geheim van het
Koninkrijk Gods toevertrouwd; maar zij die buiten
staan, ontvangen alles in parabels."(Mar. 4/10-12).
het tweede BOEK is -als WAARHEID, LEVEN en WEG- het kostbaarste boek aan de mensen "om niet" geschonken. Het is niet alleen wijsheid voor het leven op aarde, maar ook, te zelfder tijd en vooral, als "woorden van eeuwig leven" WIJSHEID. dit is: vervuld van den Heiligen GEEST geeft het én INZICHT-in én UITZICHT-op VOLheid van leven-uit-en-in-Zijn-VOLHEID.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
