|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Leven is er bij zijn, uit en in intens aandachtig aanwezig zijn de dingen meemaken en eerstehands leren kennen. dit kennen, deze ervaring, maakt den omgang met de omgeving niet alleen mogelijk, maar ook gemakkelijk en "nuttig". het bevordert het leven van al dat leeft. dit is: waakt én over het eigen VOL wassen én over het VOL wassen der omgeving ten leven.
in feite is die intense aanwezigheid een vorm van waakzaamheid, wakker zijn. zij maakt het mogelijk het VOL wassen bedreigende en afbrekende te onderkennen, onderscheppen en schadeloos maken. er bij zijn voorkomt op de wijze van "Voorkomen is beter dan genezen." veel beschadiging.
deze levens houding is een teken van menselijke wijsheid, door GODS WOORD opgetild tot de hoogte van GODS WIJSHEID, Die niet alleen leeft, maar ook het leven van al dat leeft schept (geeft) én blijvend (onverpoosd onverdroten) koestert en bevordert, wil "dat er leven weze in overvloed", "dat niemand van die Gij Mij gegeven hebt, verloren zou gaan". vandaar:
"Waakt dus, want gij kent dag nog uur."(Mat. 25/13);
"...en vond hen in slaap...Waakt en bidt dat gij niet
in bekoring komt."(26/41).
wakker zijn voorkomt "verrast" worden door, in "bekoring" komen.
1. zeker is dat er in de geschiedenis der aarde op aarde dingen geschieden die het leven beschadigen, eerder afbreken dan opbouwen. het leven van al dat leeft is kwetsbaar en wordt gekwetst. uit der aard is het wijs op zijn hoede te zijn, "een oogje in het zeil te houden", het reilen en zeilen der dingen "niet uit het oog te verliezen" om zó doende "verrassing", "bekoring", te voorkomen. daartoe zijn planten en dieren instinctief met aanvoel- en afweermechanismen en de mensen met fijne hoor-, zien- en tast-, voor- en aanvoel-, denk- en verbeeldvermogens begaafd, die door "ervaring" groeien, aangescherpt en efficiënter gemaakt worden. bovendien valt het op dat precies de wijze waarop planten en dieren instinctief ("als vanzelf") reageren en zich weten te redden, (in het midden van het veld staande) mensen een handje kan helpen en leren dàt en hoé zij, naderend en scherper toekijkend, waakzaam en wakker on heil kunnen voorkomen.
dit scherper toekijken is een vorm van waakzaam en wakker zijn, een middel tot verrijking op grond van het "onderricht" dat dingen uit en in een ingeschapen verbondenheid aan mensen geven. mensen kunnen -if they care and are lucky- leren van den wind, de wolken, de leliën op het veld en de vogels in de lucht, den vijgeboom, den wijngaard, tarwe en onkruid, vijgen, druiven en gerst van het land zelf, van de slang en den leeuw, distels en doornen, rots en weg. in het midden van het veld staande mensen kunnen leren van het levensavontuur van adam en eva, kaïn en abel, samson en david, job, jona en eli, tobit en ruth.
als de vlaspit in de lamp brandt, brandt de olie erin op. het zou dwaas, on wijs zijn dit onverborgen, dit is voor/door óns duidelijk waarneembaar verschijnsel te negeren, onverschillig eraan voorbij te gaan. maar, en tóch, en zie: de meisjes in Mat 25/1-13.
"Vijf van haar waren dwaas en vijf waren wijs."(2).
2. het geheim van den leraar jezus van nazareth is: enerzijds is Hij uit en in een bijbelse reflex niet onverschillig aan de (door GOD geschapen) dingen van Zijn omgeving voorbij gegaan en hebben zij Hem verrijkt met een gevoel volle menselijke wijsheid, en anderzijds heeft Hij Zijn "ervaring" opgetrokken tot de hoogte van GODS WIJSHEID, zó dat het teken in de dingen Hem wakker maakte voor "spreken-in-gelijkenissen-uit-gelijkenis". dit spreken verbond het lichaam en de ziel, de letter en den geest in den mens en was bedoeld zijn toehoorders bewust te maken van de VOLheid van hun wezen lijke "aardse" en "HEMELSE" éénheid. Hij "leerde" hen "in het midden van het veld staande te schouwen in de diepte van den hemel". zó sprekende hemelde Hij de aarde op en tilde het "aards" waakzaam wakker zijn op de hoogte van een op Hem gelijkende intens aandachtige aanwezigheid bij de aanwezigheid van "den HEMEL" in den hemel én op aarde.
Zijn geheim (van mens geworden ZOON van GOD) was en is en blijft dit uit dér aard GRONDIG samenwerpen, verzamelen op aarde van aarde en HEMEL ter bevordering van het VOL wassen van "de menigte". wat Hij "de leerlingen" op de wijze van "zeggen" en "doen" leerde en optetekenen gaf ("Gij zult Mijn getuigen zijn.") en zij inderdaad "schreven", is hoogst en diepst, langst en breedst doordrenkt van dit samenwerpen, verzamelen, zó dat "wat er geschreven staat" wezen lijk VOLHEID is van éénheid van letter en GEEST. uit en in "de gezindheid die eigen was aan Christus Jezus" doet de GEEST (GODS WIJSHEID) de letter (de anecdote) "schitteren als de zon en wit zijn als sneeuw"; de letter straalt den GEEST uit. zó dat wat "de leerlingen" schreven wezen lijk "vervuld is van de Heilige GEEST": een met GODS GEHEIM verrijkt, vergroot en verméérd geheim, met GODS WIJSHEID verrijkte, vergrote, verméérde menselijke wijsheid is.
3. uit der aard slaan de waarschuwingen "Waakt dus", "Waakt en bidt", niet alléén op het bezig zijn van de mensen met de aarde. zij zijn on verdeeld één, samengeworpen, verzameld met het bezig zijn van de mensen met den HEMEL. zij "omvatten" den helen mens, de "met GODS ADEM tot levend wezen beademde klei".
"De dwaze namen wel haar lampen mee, maar geen
olie. Maar de wijze namen met haar lampen ook
olie in haar kruiken mee."(3-4).
mensen vallen onder het werk wel eens in slaap, "dommelen in". zie chauffeurs, en de onheilvolle gevolgen ervan. zij worden dan, soms wel eens brutaal, "wakker geschud" en constateren verbaasd "dat de olie in de lamp op is". men zou de "anecdote" kunnen "relativeren", gewoon onder de mat vegen met: "Hoe banaal!", "Is er geen olie genoeg?", "Als wij hiér niet binnen mogen, dan gaan wij elders.". men kan dat, en men doet het op de wijze van gewoon, (alsof er geen verschil is) on verschillig niét naar GODS WOORD luisterend, on waakzaam on wakker eraan voorbij gaan.
jezus' woorden "staan geschreven", zijn "door GODS vinger in stenen platen gegrift", zó als de hiërogliefen in egypte "in steen gebeiteld". dit is: wezen lijk onaantastbaar, wezen lijk naar ónze wijze op ónze wijze in gelijkenissen-uit-gelijkenis als "woorden van eeuwig leven" ten leven aan óns gericht. ten VOLLEN leven. dit is: ons leven op aarde verrijkend, vergrotend, verméérend met het LEVEN in den hemel; ons INZICHT gevend in én UITZICHT op. zó dat de grenzen van ontvangenis en geboorte naar het BEGIN en die van den dood naar het UITEINDE verlegd worden; de "duisternis van de nacht" door waakzaam en wakker de lampen brandend houden opgenomen wordt in "het licht van de (eeuwige) dag".
jezus' woorden zijn wezen lijk "poëtisch". de letter erin, dubbel zinnig als zij is, dit is uit en in een fijn waarnemen geladen met een fijn voelen, fijn denken over en fijn ver beelden, "schittert" van den GEEST. zó dat alleen de GEEST toegang tot de hoogte en diepte, lengte en breedte ervan kan verlenen door ons horen, zien en tasten, voelen, denken over en ver beelden geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, te "verfijnen", van den platten grond OP te tillen en tot de hoogte van 10 meter er bóven OP te trekken.
waakzaam wakker zijn is care, en uit dér aard being lucky.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
