|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Accent is een term die thuishoort in de taal: in meerlettergrepige woorden wordt ter bevestiging van de betekenis van het woord op één lettergreep het accent gelegd. Wat aantoont dat dit juist accentueren, het accent op de juiste plaats leggen of verleggen, voor het begrijpen van die taal noodzakelijk en uit der aard heel belangrijk is.
naar analogie daarmee is men gaan spreken van accent leggen, ev. verleggen, op een of ander aspect van een zaak. dan wordt dit aspect boven de andere uitgeheven en als noodzakelijker en belangrijker dan de andere voorgesteld. een vreemd verschijnsel in de hedendaagzse cultuur is dat het accent verleggen, en uit der aard het belangrijk accent naar onder en een anders minder belangrijk accent naar boven plaatsen, onverpoosd onverdroten gebeurt. wat de instabiliteit van die cultuur, dit is dat de mensen nauwelijks nog weten waar het nu eigenlijk om gaat, aantoont. "wegomlegging" is een bord waaraan wie op weg gaat, nog nauwelijks ontsnapt.
1. wie een beetje vertrouwd is met wat er hiér en nù over -vooral dan de christelijke, erger nog de katholieke- religie gezegd en geschreven wordt, wordt onverpoosd onverdroten met het bordje "wegomlegging" geconfronteerd, zó danig dat hij -door de vele bordjes als het ware gedwongen- bij dat nu eens naar rechts, dan weer naar links laveren, het gevaar loopt den juisten, dit is den "goeden" weg, kwijt te raken. voortdurend stuit hij op plaatsen waar de ene het accent op dit, de andere het accent op dat verlegt. en de algemene mening is gaan "heersen" dat dit een teken -niet van instabiliteit, van in de algemene verwarring verlies van zekerheid, maar- van gezonde ontwikkeling op grond van eigen mening uit ervaring binnen de evolutie (panta rei), de met den tijd ver- en aan den tijd gebonden onvermijdelijke veranderingen der dagelijkse dingen, is. men kan toch niet blijven vasthouden aan de dingen (lees de traditie) die men vroeger (lees in zijn kindertijd) meegekregen (lees wijsgemaakt werd en opgedrongen kreeg) heeft. VOL wassen wordt dan gezien -niet zó als de graankorrel uit en in de kiem tot aar vol rijp graan groeit, maar- als van het een op het ander springen, meegaan met zijn tijd, een eigen keuze doen en eigen accenten leggen op de wijze
van de huik naar den wind hangen, roeien met de riemen die men ("gekozen") heeft. concreet: van dogma's bevrijd zijn eigen dogma's opstellen en doordrukken; aan de traditie ongehoorzaam alleen aan de steeds weer veranderende "stromingen" gehoorzamen.
2. dit is een steeds duidelijker wordende tendens in den kijk op jezus CHRISTUS: het antwoord op "Wie zegt gij dat Ik ben?", de wijze van "Hem herkennen".
steeds duidelijker wordt dat jezus CHRISTUS alleen nog als jezus wordt gezien, als -uit het evangelie gesprokkeld- "de man van Nazareth", "de zoon van de timerman", "de man aan de oever", "de profeet". dit is: jezus is een mens zoals de mensen; een bijzondere mens, maar niet GOD de ZOON. met alle (ernstige, vitale) gevolgen van dien voor wat het geheim van de verkondiging, de liturgie, de bediening van de sacramenten, de eucharistie, de apostolische kerk ("het huis van de Heer") betreft. wijn wordt in water veranderd: het geheim is gewoon van de tafel geveegd en vervangen door een "realistische", dit is rationele, het verstand geen aanstoot gevende, voor alle "redelijke wezens" redelijk verantwoorde, door alle mensen met vallen en opstaan te beleven en overal in de wereld tussen al de daar aanwezige kijken op religie zonder "blozen" -want niet minder, maar ook niet meer, dit is niet méér- te publiceren "formule". alsof Hij inderdaad een bedrieger was:
"Heer, Wij herinneren ons dat deze bedrieger
toen hij nog leefde gezegd heeft: Na drie
dagen zal ik verrijzen."(Mat. 27/63),
en uit der aard "de leerlingen" eveneens bedriegers waren en de leerlingen van "de leerlingen", de Kerk, bedriegers zijn.
maar, en tóch, en zie: jezus is de CHRISTUS, God de ZOON mens geworden "heri, hodie, et in saecula saeculorum". Zijn geheim is wezen lijk een geheim, het GEHEIM van GOD den VADER en van den Heiligen GEEST, "Die het ons leert en in herinnering brengt als al wat Ik u heb gezegd". het geloofsgeheim (depositum Fidei) van den in CHRISTUS gedoopten, zijn fundament, zegt sint-paulus. een geheim om te geloven, niet om rationeel, of moreel, of algemeen menselijk te verklaren, laat staan te bewijzen. stabiele traditie, die het niet begeven heeft noch zal begeven in het hart van who care and are lucky. met alle vitale gevolgen van DIEN voor de verkondiging, de liturgie, het verstaan van de sacramenten, met de eucharistie (niet "als", symbool van Mijn lichaam, maar) als "Dit IS Mijn lichaam. Dit IS Mijn bloed.", het verstaan van de Kerk als wezen lijk apostolisch, "het huis van de Heer", het "Mystiek" lichaam van den HEER voorlopig in dienst van "aardse" mensen op aarde.
dàt is het accent dat maakt dat het WOORD verstaan kan worden.
3. dàt accent verleggen naar de man van nazareth, den zoon van den timmerman, den profeet, den leraar, den -als anderen- zij het uitzonderlijken maar toch alleena maar mens, is een aanfluiting aan "al wat Ik u heb gezegd.
Nu sprak de hogepriester tot Hem: Ik bezweer
u bij de levende God dat gij ons zegt of gij
de Christus zijt, de Zoon van God. Jezus
zei hem: Gij hebt het gezegd. Van nu af aan
zult gij de Mensenzoon gezeten zien aan de
rechterhand van de Kracht en Hem zien komen
op de wolken van de hemel."((Mat. 26/63-64).
dat is bijbelse taal, die uit haar aard helder en krachtig het VERSCHIL tussen haar en de taal der mensen uitdrukt. dit "accent" is voor het geloof ten leven, en het "verleggen" is voor het geloof ten dode.
het verleggen is gaten in den bodem van de boot slaan. met als gevolg van dien: dat de boot niet vergaat terwille van het water dat de storm erin gooit, maar terwille van het water dat van onder uit in de boot dringt. alleen naar dit accent terugkeren kan die gaten stoppen en de boot voor ondergang bewaren.
dàt is het werk van den Heiligen GEEST, van door den Heiligen GEEST geïnspireerde mensen. van die op contemplatieven GROND menselijk actief aan het herstel en den opbouw van de Kerk werken. van die het geheim her- en erkennen, "bewaren" en laten werken.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
