|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Het gebeurde in india op 3 december (feest van sint-xaverius) 1998. father peter nam mij 's avonds mee naar de met honderden lampjes verlichte kathedraal om het einde van de feestelijkheden te tonen. zijn nichtjes sofia en anuscia waren mee. in het drukke over en weer geloop nam sofia (17 jaar) mij -als uit een in geving?- bij de hand opdat ik in die drukte niet verloren zou lopen. er zijn geen woorden voor het heerlijke gevoel van die (indisch) zachte, zich niet opdringende en tóch ook "vaste", weg wijzende, hand in de mijne. er is inderdaad in de wereld meer dan in de filosofie. hier geleidde mij een "wijze". dat gevoel van "her hand was ever soft" is in mij blijven hangen, en ik was toen (al de eerste dag van mijn drieweken durend verblijf in het gezin van father peter's broer) geheime lijk wonder lijk, onuitwisbaar, naar mijn wijze op mijn wijze, lichamelijk afstandelijk maar geestelijk heel dicht bij, "in love with her". en zij moet het aan de hand van honderd kleine dingen geweten hebben. als wij dan soms (voor mij sightseeing lijk en zij als gids) naar de "kom" van het dorp wandelden, nam ik graag haar hand in de mijne, en in de brief die zij mij bij het afscheid toen en nu in haar tweede schreef, noemt zij mij "Dear uncle". ik zou haar zo graag willen weerzien.
dat "feit" is in mij onuitwisbaar het beeld van de wonder lijke waarde van "hand in hand". het geheim van op een afstand heel dichtbij zijn van een man en een vrouw; van een ragfijne, mannelijke/vrouwelijke wederzijdse "verstandhouding" op grond van waardering en respect. sofia's teder, (indisch) intuïtief uitgepuurde initiatief "bevruchtte" de mannelijke "drift" tot een van haar kant wonder lijk, positief responsief wederzijds uitgepuurd initiatief.
"hand in hand" is het wonder van dàt en hoé de (zich kwetsbaar wetende) overgave (winter)kou verwarmt, ijzer doet smelten, gouderts loutert tot puur goud. de (waarderende en respecterende) hand van een vrouw alleen is in staat de (grijpgrage) hand van een man te zélfder tijd op een afstand te houden en tóch warm te maken en zacht. de kracht van een vrouw is haar afstandelijke en tóch heel nabije zachtheid van hand en stem ("Her voice was ever soft."). en het is "goed" 's avonds in bed de rechter- en linkerhand samen te leggen om niet alleen het lijf maar ook de ziel optewarmen en zachtjes "in slaap te wiegen".
en is de wijsheid van die "wijze" geen mens lijk beeld van van maria's WIJSHEID. van de op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond getilde en tillende wijsheid van onze moeder maria. zij neemt ons, zó als sofia mij, bij de hand opdat wij in de drukte van het heen en weer geloop van deze wereld niet verloren zouden lopen. haar hand in de onze "verwekt" een onuitwisbare "verliefdheid", die een onmisbare steun is voor het geloof in den VADER (Die haar "vol van genade" schiep), den ZOON (Die naar haar verwees: "Ziedaar uw moeder!"), en den Heiligen GEEST (Die de ontvangenis, de geboorte en het opgroeien in wijsheid van jezus in haar bewerkte). hààr hand in de onze leidt ons evangelisch naar de "Blijde Boodschap": naar waardering en respect voor een op een afstand (met het hart bij Hem) heel dicht bij den HEER zijn. maria's geheim is wezen lijk GODS GEHEIM en "bevrucht" geheime lijk wonder lijk op de wijze van "verliefd" hààr hand in de onze/onze hand in de hare: "naar Hem luisteren", "in Mij geloven", "Mij volgen".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
