|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Hoe waar is wat ik in "Wij hebben Hem herkend" op pagina 154 las en "noteerde": "Iedereen heeft nood aan iemand die hem nodig heeft.". het is een vreemd feit en een vreemde uitspraak. men zou verwacht hebben: Iedereen heeft iemand nodig die hij (om hem te helpen) nodig heeft. maar er staat: die hem nodig heeft (om te helpen). het ziet er uit als de wereld op haar kop. en tóch is het de wereld met de voeten vast op den grond.
In heverlee hadden wij een buurman "die aan het water was". een "werkman" vakman. ik heb af en toe bewust, dit is niét om van zijn kunde te "profiteren" maar om hem het gevoel te geven dat "iemand hem nodig had", om (technische) raad en hulp gevraagd, wat betekende: dat een leraar, een "meester", een "intellectueel" dus, het niet beneden zich vond om een "werkman" raad en hulp te vragen. en ik weet dat dit sociaal op hetzelfde niveau tillen, hem "een riem onder het hart stak". wij werden trouwens goede buren en zijn zoon heeft toen hij daarvoor de leeftijd had, bij mij in de klas gezeten.
hiér hebben wij een buurvrouw met wie het klikt. een paar dagen geleden was ik -het was al donker- den sneeuw op de oprit aan het ruimen en merkte plots dat zij op haar oprit hetzelfde aan het doen was. zij stak den arm op, was blijkbaar klaar, en kwam naar mij toe met de vraag: "Kan ik niet even helpen?". tja, ik kon dat alleen wel aan, maar zegde zonder aarzelen ja. had zij niet iemand nodig die haar nodig had? en toen wij klaar waren, heb ik haar gevraagd even binnen te komen om "iets te drinken". waarvoor zij blijkbaar, na even nadenken want "zij moest haar kleinkinderen gaan ophalen", tóch inderdaad "den tijd had". en dan volgde in de huiskamer een "gezellige" babbel met mijn vrouw.
het is een wonder lijk gebeuren onder mensen: iedereen heeft iemand nodig die hem nodig heeft. dit is: wil "dienen". de kern van dit "dienen" is geen zich opdringen, maar een verlangen zich met der daad dienstbaar te maken, en precies dààr in een bevestiging van eigen waarde te vinden...als de andere erop ingaat. want dienstbaar zijn is wezen lijk zijn kunde ten dienste stellen van, beschikbaar zijn voor anderen.
als de andere "weigert", dit is de eerste "duidelijk maakt" hem/haar niet nodig te hebben, slaat hij niet alleen het "aanbod" af maar ook de aanbieder neer, vernedert hem/haar en "toont" zó doende (zich "verheffend") niet alleen een grondig gebrek aan psychologisch inzicht, maar ook een grondig gebrek aan wijsheid en "vernedert" ("Wie zich verheft, zal vernederd worden.") hij uit dér aard zichzelf. als de andere graag een aanleiding vindt om iemand die hem nodig heeft te zijn of een aanbod graag "aanvaardt", "tilt" hij, zichzelf "vernederend", de andere -en paradoxaal genoeg òók zichzelf- "op".
in stilte. dit is: eerlijk, oprecht, zó als het hoort, zonder zich te "verheffen" op de wijze van zoeken van eigen profijt. het is het geheim van het simpel, gewoon natuur lijk, "als vanzelf" zichzelf latend dienen dienen. zichzelf latend dienen dienen is groter dan dienen. het is geen klatergoud, dit is: kent -als zuiver goud- geen afval, sintels, bedrog; "dobbelt" niet; "verdwijnt"; "trekt zich in stilte stil terug"; "geeft niet uit", publiceert niet, maar geeft weg.
iemand die “iemand nodig heeft die hem nodig heeft” zijn is de grond van dank. zijn dank is oprecht: dank om de gelegenheid te hebben te kunnen danken. dank bij uitstek, pure dank zonder "afval". het geheim van die uit en in den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, arm is van geest, grondig nederig, grondig bereid anderen de mogelijkheid hen nodig te hebben te bieden en ze uit der aard OP te tillen en te bevestigen. het is VOLheid van liefde op de wijze van een bewondering waardige uitwisseling. met als gevolg van Dien dat er hier méér is.
dit "Iedereen heeft iemand nodig die hem nodig heeft.", dit is deze geheime lijk wonder lijke bewondering waardige uitwisseling tussen iedereen en iemand, stijgt als teken van "goeden" geest bóven het psychologische en sociale uit en verwijst naar GOD als "Iemand die iemand die Hem nodig heeft, nodig heeft". is "de LIEFDE heeft iemand nodig die HEM nodig heeft" niet het hart van LIEFDE? en is "iemand zijn die HEM nodig heeft" niet het hart van de liefde? iemand die gelegenheden zoekt om iemand nodig te hebben (die wil dienen op de wijze van zich te laten dienen) of het aanbod aanvaardt, is een "schitterend" beeld van wie GOD is. GOD "vernedert" Zich om de mensen OP te tillen: hen in hun waarde te bevestigen. GOD weigert geen aanbod, zoekt gelegenheden om te dienen op de ("stille", "verborgen") wijze van ZICH te laten dienen. en dàt is ZIJN groot GEHEIM, DAT in tongen van vuur over de hoofden der mensen, die HIJ liefheeft, neerdaalt.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
