|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Mensen, die als "stof van de aarde genomen" op aarde zijn, zijn direct door "de aarde" om ringd en uit der aarde door "de stof" geboeid, zo niet behekst. "Erst kommt das Fressen.". de materie in hen zoekt gewoon natuur lijk, "als vanzelf", de materie, het "lichaam", de "letter". het lijf heeft zijn rechten.
maar. en tóch. en zie: dit is de halve waarheid van den mens. de VOLLE waarheid is dat mensen OORSPRONG en UITEINDE lijk, Schepping en Verbond lijk, "beADEMde klei" zijn. dit is: be geest met den GEEST van GOD, "stof van de aarde genomen die -geheime lijk wonder lijk- vervuld is van den Heiligen Geest". is de halve waarheid een door mensen benaderbaar kenbaar geheim van "de aarde", de VOLLE waarheid is GODS GEHEIM, en uit dér aard door mensen als niet ken- maar geloofbaar alleen te schouwen vanuit de verte. het geheim van den mens is: dat het "aardse" lichaam (horen, zien en tasten) door "den HEMEL" (GODS ADEM, den Heiligen GEEST) verrijkt, vergroot, verméérd is met een geest (voelen, denken over, ver beelden, ge heugen) die bekwaam is "het brandend braambos" van GODS GEHEIM in de verte te zien, te naderen om scherper te toetekijken, en de STEM te horen Die er uit opklinkt. en precies die "goede" geest doet het "lichaam" leven. dit is: er zijn zó als het is; in VOLheid.
1. de uitdrukking "de geest geven" (sterven, dood gaan) wijst erop dat mensen zich ervan bewust zijn dat een mens sterft als de band tussen lichaam en ziel verbroken wordt, als de ziel "het lichaam verlaat". zieltogend betekent: dat de ziel uit het lichaam aan het wegtrekken (-tiegen) is; zielloos betekent dat het lichaam dood is.
deze wijze van spreken overstijgt het louter biologische, fysieke, en verwijst naar het blijven "leven" van de ziel, den geest, als het lichaam het begeven heeft; verwijst naar een in gen. 2/7 ("Toen vormde Jahweh God de mens uit kleiaarde en blies levensadem in zijn neus; zó werd de mens een levend wezen.") gegrond geloof dat de ziel (de geest, GODS ADEM) blijft leven en door haar (zijn) leven het lichaam doet leven. dit "levend wezen" is het -ons verbijsterend, verbazend, maar wonder lijk boeiend- geheim van GOD.
2. een geheim dat de mens probeert te achterhalen. hij ervaart "aan den lijve" dat hij biologisch, fysiek, "stof" lijk leeft. maar, en tóch, en zie: te zélfder tijd wordt hij zich bewust van iets meer. er is in hem meer dan het louter biologische. er is geest, er is ziel. het lijf is niet alleen: het is be geest. lijf en geest zijn samengeworpen, tot "een levend wezen". verzameld. er blijkt -ten "goede" of ten "kwade"- een geheime lijk wonder lijke band te bestaan tussen het lichaam en den geest, het lijf (soma) en de ziel (psuchč). het is ge- en bekend: enerzijds bevordert een gezonde geest de gezondheid van het lichaam; anderzijds maakt een ziek lichaam het den geest lastig, hindert een gaaf werken ("Mens sana in corpore sano."). sommigen accentueren zorg voor het lichaam als eerste voorwaarde om te "leven"; anderen -het woord van sint-paulus: "De letter doodt, de geest doet leven." indachtig- accentueren verzorging, bevordering van den geest om waarachtig, GOD en mens waardig en waardevol te leven. zeker is dat die dieper op hun bestaan ingaan, opteren voor het ontwikkelen van den geest en ervaren "dat de geest doet leven", hen in menselijkheid (worden, zijn en blijven zó als zij OORSPRONG en UITEINDE lijk zijn) doet VOL wassen. dit is: precies door dit groeien van den geest (den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is) aan hun OORSPRONG en UITEINDE aansluitend "op ONS gelijkend" gaan worden, zijn en blijven.
3. er is in de geschiedenis van de mensen altijd een spanning geweest tussen het "aardse" in hen en het "HEMELSE", in bijbelse termen het (zwakke) "vlees" en den (gewilligen) geest. een trekken naar "onder" (het zichtbare); een trekken naar "boven" (het on zichtbare).
hoemeer de mens de "stof" is gaan (wetenschappelijk) kennen en (technisch) beheersen, hoe sterker het "aardse" trekt en hoe zwakker het "HEMELSE" aantrekt. de "wonderen" van wetenschap en techniek die in een razend versneld tempo in het kennen en kunnen verschenen zijn, verbluffen de toeschouwers en gebruikers, betoveren hen en sleuren hen, temeer daar zij hun "aardse" behoeften en genoegens grotelijks voldoen, in hun vaart mee. velen staan al, verbijsterd en onkennend en onkunnend machteloos, naar de hen voorbijsuizende hun on verpoosd on verdroten tentoongestelde, geprezen en gewiekst aangeprezen vernieuwingen en verfijningen te staren. de "specialisatie" is zo verfijnd en verengd dat zij leven beperkt tot niet meer dan wat de lichaam en geest lijk beperkte mens aankan. velen voelen zich "verloren", kunnen niet langer mee, en kunnen alleen nog van op een grote afstand "bewonderen".
jongeren "dromen" ervan en werpen zich, meer en meer van de dingen van de natuur vervreemdend, enthoesiast in den strijd om te kennen, te kunnen en te gebruiken. ouderen haken, door het tempo de enen min, de anderen meer tot duizelen gebracht en ontgoocheld, af en geven den strijd op. en de gevoeligheden van dit tijdje volgen de logica van de ratio, opteren voor de materie, kiezen voor de jeugd (de toekomst, "levende lijven"), drijven ze vooruit, en laten, zo niet helpen, de ouderen zachtjes ("menswaardig") (uit)sterven. het is de "geest" van den hedendaagsen, (modio hodierna) modernen tijd.
4. de geest die doet leven is een ŕndere geest, de "ziel" van den tijd, de "goede" geest, die van den Heiligen GEEST is en "als vanzelf", natuur lijk langzaam op de wijze van kiemen, eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar vol rijp graan VOL wast. een geest, voor wien de jeugd blijkbaar geen tijd heeft, maar die in ouderen overeind blijft op de wijze van hun leven verrijken, vergroten, vermééren.
ouderen worden door het leven zó als het is, uitgenodigd zich, eens in de wereld van verafgoding van kennen en kunnen uitgerangeerd, in en naar den geest die doet leven te keren. in het midden van het veld schouwend in de diepten van den hemel zich door de razernij van den toverleerling noch latend "betoveren", noch ontmoedigen, noch frustreren, geheime lijk wonder lijk, op Uw woord vrij en vrolijk en te vreden den weg van de wijsheid-met-UITZICHT-op te gaan. hun natuur lijke plaats is niet het forum, het panel, de zevende dag, de show van de eerste en de laatste show, maar de stilte waarin zij in stilte stil worden, zijn en blijven en VOLtooid worden voor de VOLTOOIING.
5. het vreemde is dat waar het lichaam in al zijn vormen van aanwezigheid op aarde langzaam verzwakt, de geest als "goede" geest, die van den Heiligen GEEST is, naar zijn wijze op zijn wijze "in dienst van de mensen" overeind blijft en in het verborgene aan het bewoonbaar maken van de aarde werkt. het is alsof het lichaam, zó als de graankorrel in goeden grond, "als vanzelf" bereid is te sterven, de aarde loslatend te verlaten om voor den oogst "ten hemel opgenomen te worden". dit is: zich overtegeven, toetevertrouwen aan den geest, die "eeuwig" wil leven. de geest die doet leven is SCHEPPING en VERBOND lijk verbonden met "het eeuwig leven". GODS GEHEIM én (geloofs)geheim van den mens.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
