|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Vrijmoedig is een onthullend woord voor een zeldzame zielshouding in en onder mensen. het is een samenstelling van vrij en moedig, en suggereert dus én vrij én moedig zijn.
- vrij zijn is, gezien de vele aanvechtingen, twijfels, aarzelingen en belemmeringen, niet zo simpel in een mens en onder de mensen. zó dat allerlei filosofen, psycho- en andere -logen, wier opvattingen zich dan in die van de modale man weerspiegelen, op grond van gevoeligheden, ideeën en fantasietjes eigen aan hun tijd beweren dat de mens wezen lijk niet vrij, wezen lijk door om standigheden helemaal, of tenminste gedeeltelijk gedetermineerd is. anderzijds en uit dér aard worden er aan het woord zelf vele, vele elkaar tegensprekende betekenissen gehecht, zó dat de discussies erover in se ijdel zijn en een gesprek onmogelijk is. deze situatie toont alleen hoe mensen -om vele, verborgen en uit der aard ondoorzichtige, redenen- steeds weer geneigd zijn een eenvoudig verschijnsel hoogst ingewikkeld te maken.
alleen wie vrij is, weet wat vrij zijn betekent. zijn kennis grondt, zó als alle kennis, in het leven. dit is: niet in de "letter", maar in den "geest". vrijheid is een eigenschap van den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is en uit dér aard een vonk van GODS VRIJHEID, een gave van den SCHEPPER.
- moed is de bloesem van de vrijheid, de als een knop tussen de bladeren in de vrijheid verborgen "als vanzelf" openbloeiende schoonheid van de vrijheid. uit der aard kan moed niet opgelegd, niet afgedwongen, niet omgekocht, niet onderdrukt, niet afgeschrikt, noch, als innerlijk geheim en uit der aard un touchable, door welke macht van buiten ook vernietigd worden.
vrijmoedig is die, op VASTEN grond, onbevangen, dit is onbenauwd, onbeangst, in goede en kwade dagen in evenwicht, overeind blijft. zijn geheim is: een grondig inzicht-uit-LICHT in de dingen van het leven zó als zij zijn, en een aanmoedigende kracht-uit-KRACHT om naar dit inzicht te leven. een "goede" geest, die, wezen lijk stabiel, door geen "bozen" mis-, noch af-, noch omgeleid kan worden.
voor johannes (de leerling dien jezus beminde en die op zijn beurt jezus hartsgrondig beminde, "bij Hem bleef") was jezus het boegbeeld van vrijmoedigheid, niet alleen tegenover de mensen, maar, en als fundament van deze eerste, ook tegenover GOD, "Mijn Vader, Die in de hemel is". zijn "optekeningen" getuigen van een hem geheime lijk wonder lijk, op UW woord eigen geworden zélfde vrijmoedigheid tegenover de mensen én tegenover GOD. dit is: zijn eigen "ervaring" moet hem bevestigd hebben in de mogelijkheid van een dergelijke onbevangenheid, vooral tegenover GOD.
johannes was verbonden met de traditie van het eerste BOEK, waarin JAWHEH GOD als een te duchten heerser voorgesteld wordt. met als gevolg van dien dat vrijmoedigheid tegenover HEM , buiten een paar uitzonderingen (zie abraham, mozes), nauwelijks voorstelbaar was. integendeel: de vrees voor JAHWEH, die tegenslag in het leven als "een straf" deed zien, overheerste. maar de "ervaring" van jezus' "zachtmoedig- en barmhartigheid" tegenover de "zondaars" keerde het tij. jezus' benaming van GOD als "VADER" en herhaaldelijk en met aandrang tot de mensen in Zijn omgeving en "de leerlingen" in 't bijzonder gerichte woord "Vreest niet!", zuiverden die "oude" opvatting uit. Hij noemde de mensen "kinderen van God", Zijn leerlingen "Mijn vrienden", en beklemtoonde uit der aard de heerlijkheid van een kinderlijk onbevangen houding tegenover GOD. vandaar johannes' geruststelling in het derde hoofdstuk van zijn eerste brief (3/19-21) aan "zijn kinderkens":
"Dan mogen wij ook vóór Zijn aangezicht ons
hart geruststellen, ook als het ons
veroordeelt, want God is groter dan ons hart,
en Hij weet alles. Daar ons hart ons dus
niet hoeft te veroordelen, mogen wij
vrijmoedig met God omgaan.".
het is, als in jezus' woorden en daden geGROND, een ongehoorde bevestiging van het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde", van de (geloofs)zekerheid dàt en hoé GOD de VADER, Die in den hemel is, de mensen, die op aarde zijn, tot "Mijn volk", "Zijn zonen", "Mijn vrienden", ophemelt.
vrijmoedigheid, onbevangenheid, is de GOD als VADER bevestigende en verheerlijkende correcte, uitgepuurde houding van mensen tegenover GOD. zij her- en erkent HEM zó als HIJ is. zó als jezus HEM -uit en in Zijn ZOON zijn- helder en uit der aard bewust en met aandrang aan de mensen van Zijn tijd en omgeving, "de leerlingen" in het bijzonder, en in hen aan alle mensen op aarde "openbaart". en dàt is wat johannes naar zijn wijze op zijn wijze, als "leerling dien Jezus beminde", "getuigde en heeft geschreven"
"...opdat gij moogt geloven dat Jezus de
Christus is, de Zoon van God; en opdat
gij, door te geloven, het leven moogt
hebben in Zijn naam."(Joh. 20/31).
deze vrijmoedigheid is een helder teken van een helder inzicht-uit-en-in-het-LICHT. een teken van "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is. zij is bovendien, als "toemaat", het fundament van een geheime lijk wonder lijke onbevangenheid tegenover dingen en mensen, van een evenwicht op aarde, dat de bron van vrijheid, vreugde en vrede op aarde is, een voorsmaak van vrijheid, vreugde en vrede in den hemel.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
