|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Israël kende, als nomadenvolk, het wonen in tenten door en door. ook wat het betekende dat iemand "zijn tent tussen de hunne mocht opslaan en opsloeg". het betekende een gastvrijheid die gold als een familieband, een uitzonderlijke verbondenheid. zó hoeft het niet te verwonderen dat dit volk voor "de Wet van JAWHEH", teken van Zijn VERBOND met hen, een tent apart bewaarde en met hen liet meereizen.
bij de christenen verblijft de eucharistische jezus in hun kerken in een "tabernakel", herinnering aan de tent der israëlieten en uitdrukking van de ononderbroken verbondenheid tussen oud en nieuw testament. de er bij geplaatste ononderbroken brandende "godslamp" herinnert de aanwezigen aan jezus' aanwezigheid. geloofsgeheim. in de kerk van de benediktijnerabdij van keizersberg te leuven heeft het tabernakel uitdrukkelijk den vorm van een tent gekregen, waardoor de betekenis ervan speciaal wordt onderstreept. in deze kerk wordt, voor who care and are lucky, duidelijk gemaakt dat "jezus -hiér en nù onder de gedaante van het eucharistisch brood- Zijn tent onder ons heeft opgeslagen".
johannes heeft "het Woord Dat bij God was én God was", als mens geworden WOORD ("Het Woord is vlees geworden") gehoord, met de ogen aanschouwd en met de handen getast als "Die Zijn tent onder ons heeft opgeslagen". als Die als de mens jezus van nazareth onder zijn tijd- en plaatsgenoten "woonde". hij "geloofde dat Jezus de Christus was, de Zoon van God" (Joh.20/31).
"En het Woord was bij God,
en het Woord was God".
johannes begint zijn "optekeningen" uitdrukkelijk met de kern van de blijde boodschap, de kern van het geloofsgeheim: GOD de Zoon is mens geworden. een mens méér dan een mens. en precies die mens méér dan een mens heeft Zijn tent onder ons opgeslagen. zó dat Hij gehoord, gezien, getast kon worden en werd. zó dat Hij al goed doende kon rondgaan, gevolgd of verlaten, veroordeeld en gekruisigd kon worden en verrees ("leefde": "Propter quod et Deus exaltavit Illum et dedit Illi nomen quod est super omne nomen.").
het WOORD, jezus, is wezen lijk een geloofsgeheim. méér dan. dàt heeft johannes als "leerling" met "de leerlingen" mógen kunnen en kùnnen mogen geloven en geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, op Uw -door den Heiligen GEEST her innerd- woord begrepen.
precies dit -een mens verbijsterend, verbazend en, if he is lucky, wonder lijk boeiend- geloofsgeheim wordt vandaag door om welke reden dan ook door de ratio bezeten mensen in vraag gesteld en als on zin, als wat redelijk niet kàn en dus een verzinsel van mensen is, verworpen. jezus wordt "van Zijn klederen beroofd", naakt tentoongesteld ("Ziet de mens!") en tot een mens niet meer en niet minder dan een mens gereduceerd. dit is: vernederd, naar den platten grond neergehaald. alle draaien en keren, alle discussiëren ten spijt, komt de oorzaak van de ont kerstening, het ont CHRISTUSSEN, tenslotte neer op on geloof in wat johannes als "leerling" met "de leerlingen" geloofde. de tent van het vleesgeworden Woord is onder de mensen afgebroken, en meteen Zijn "wonen onder ons".
dit is: Zijn aanwezigheid onder ons onder de gedaante van het eucharistisch brood. "Wie kan nog naar zó iets luisteren?", zeggen velen. en, inderdaad, velen blijven niet langer bij Hem. klampen zich vast aan een "schim", een "spook", een man, een ont GOD lijkten mens.
maar. en tóch. en zie: Hij heeft, nà Zijn veroordeling, kruisdood, hemel vaart en verrijzenis dààr en toén, hiér en nù Zijn hoor-, zicht- en tastbare aanwezigheid onder ons voor altijd en overal verlengd op de wijze van eucharistisch Zijn tent onder ons opslaan. in dié "tent" is Hij (zó als dààr en toén) lijflijk aanwezig. zó als het dààr en toén erop aankwam in Hem (jezus van nazareth) te geloven, zó komt het er hiér en nù op aan te geloven in Zijn aanwezigheid onder de gedaante van brood ("Dit is Mijn lichaam") en wijn ("Dit is Mijn bloed"). het geloofsgeheim heeft wezen lijk geen anderen vorm aangenomen dan den hoor-, zicht- en tastbaren vorm van den mens jezus en door jezus zelf in zijn "lichaam" verànderd brood en wijn. zó dat hiér en nù in de eucharistie geloven het zélfde is als dààr en toén in Hem.
jezus van nazareth, de historisch mens geworden ZOON van den VADER, én Zijn historisch mens én ZOON blijven in de eucharistie en het tabernakel zijn de ons gevoel, verstand en verbeelding verbijsterende, verbazende en tóch wonder lijk boeiende uitdaging tot "geloven" voor alle mensen toén, later en hiér en nù. de beminnelijk menslievende "beproeving", die doorstaan moet worden om "het eeuwig leven te hebben in Zijn Naam"(Joh. 20/31), om "tot de glorie binnen te gaan"(Luc.24/26).
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
