|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Jezus haalde laat ons zeggen 33 jaar. het is niet veel. Hij stierf niet aan een of andere ziekte, van honger of dorst, van uitputting of ouderdom, maar werd door het joodse hoogste religieuze gezag ter dood veroordeeld en door de romeinse bezetters geëxecuteerd, aan een kruis geslagen. dàt is het ("aardse") historisch gebeuren, waarvan noch de joden noch de romeinen ook maar enig schriftelijk gewag maakten (er is althans tot nu toe geen enkele tekst opgedoken), maar dat "de leerlingen" in de evangeliën, hun "handelingen" en brieven "optekenden".
in hùn "verslag" blijkt er meer dan het louter historische te voorschijn te komen: het méér van een "HEMELS" de "aarde" schokkend gebeuren, van "Hij is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, de dood aan een kruis, waarom God Hem heeft verheven en een Naam gegeven die bóven alle namen is.". Hij werd omgebracht, maar, en tóch, en zie: Hij leeft, heri, hodie, et in saecula saeculorum. dàt is het in het historisch feit verborgen geborgen en er uit oplichtend HISTORISCH feit, dat "de aarde" op haar kop zet op de wijze van: "HEMELS" ophemelen, van gedaante verànderen, van tot de natuur lijke plaats van hemels heil voor die op aarde zijn maken.
jezus' lijden en dood keert het hart om, verbijstert het verstand en doet de verbeelding duizelen...omdat er hiér meer aan de hand is. hiér gaat het om meer dan "gevoeligheden", "ideeën en ideologieën", "fantasietjes". zó dat het gevoel geneigd is zich ertegen te verzetten, het verstand geneigd te weigeren er in te geloven, de verbeelding geneigd het teken erin te weigeren te zien. het "ont goochelt"; men "kan naar zó iets niet langer luisteren"; men" gaat weg"; men stapt gewoon van "Hosannah!" over naar "Weg met Hem!". men "keert Jerusalem den rug toe en gaat op weg naar een dorp, Emmaüs genaamd". met als gevolg van dien: dat de tussenkomst van jezus -op de wijze van het herinneren door den Heiligen GEEST van "al wat Ik u heb gezegd"- dringend nodig is om orde op zaken te stellen.
"Moest de Christus dit alles niet lijden,
en zó Zijn glorie binnengaan?" (Luc. 24/26).
het vreemde van dit "gevleugeld woord" is dat "moest". het brengt het "aardse" voelen, denken en verbeelden ernstig in verwarring. "Moést dàt dan?". dit is: "Hoe kan God zó iets willen, laat staan eisen?”; "Dàt kàn niet!"; "Dàt (dit is dat God, met verwijzing naar abraham, zelfs Zijn eniggeboren Zoon niet spaarde) is niet eerlijk!", Dàt loopt de spuigaten uit."; "Zó'n God kàn niet bestaan en bestaat niet!".
en zie: het slachtoffer zélf verdedigt dien GOD, Dien Hij "Mijn Vader, Die in de hemel is" noemt en aan Wien Hij gehoorzaamt: "Niet Mijn wil geschiede, maar de Uwe.". Het was van in den beginne voorzien; het "stond geschreven".
"En te beginnen met Mozes en al de profeten
verklaarde Hij hun wat er in heel de Schrift
over Hem was voorspeld."(27).
het is de GROND van "al wat Ik u heb gezegd". een verbijsterend, verbazend, en tóch wonder lijk boeiend geloofsgeheim, dat uit en in her innering door den Heiligen GEEST in gelovigen oplicht. het is, bovendien, de VASTE GROND voor het levendig levenslustig levend leven van die op aarde zijn. want óók zij zullen, ten leven, moéten geloven in den zin van lijden en dood, én in de verrijzenis (het UITZICHT-op-eeuwig-leven).
de schepping is OORSPRONG lijk "goed" ("En God zag dat het goed was."). uit dér aard verlangen mensen op aarde het goed te hebben, gelukkig te zijn. maar, en tóch, en zie: er is, feite lijk, zoveel "kwaad", dat ons voelen ondersteboven gooit, voor ons denken niet te begrijpen is en onze verbeelding tart. hoe men het draait of keert, de aanwezigheid onder ons van het "kwaad" en het daarmee verbonden on geluk is en blijft een geheim, in feite GODS GEHEIM. en uit dér aard een geloofsgeheim. een geheim, dat GOD Zelf van uit den hemel voor ons op aarde naar ónze wijze op ónze wijze laat oplichten in het lijden en den dood van jezus CHRISTUS, GOD den ZOON: Die voor ons is mens geworden op aarde; Die gehoorzaam geworden is tot den dood, ja, den dood op het kruis, maar Die verrezen is.
in en door het "avontuur" van jezus "toont" de VADER dat HIJ lijden en dood op aarde niet wegneemt, maar het een "wende" geeft op de wijze van die aan het "kwaad" lijdt en sterft te laten verrijzen tot eeuwig "goed" leven. zó lost HIJ het ons hart, ons verstand en onze verbeelding verontrustend "probleem" van lijden en dood op,
"Elke traan wist Hij weg uit hun ogen;
en de dood zal er niet meer zijn, geen
rouw, geen geween en geen smart; want
het vroegere is voorbij."(Openb. 21/4).
in den hemel, maar uit en in het UITZICHT-op óók al op aarde. het ken merk van een christen is zijn door den GEEST van den VADER en den ZOON geïnspireerde houding tegenover lijden en dood. zijn geloof in en beleven van de hem van het "kwaad" verlossende en ten "goede" opwekkende KRACHT van jezus' lijden en dood en verrijzenis. zijn geloof in en beleven van jezus' woord: dat hij, zó als jezus
"dat alles moest lijden en zó zijn
glorie binnengaan.".
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
