|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Vrij zijn van angst, het is nauwelijks te geloven. maar, en tóch, en zie: "Waarom zijt gij bang?". de leerlingen bevonden zich toch in een situatie waarvan zij, als vissers, wel degelijk wisten dat er alle reden was om bang te zijn. zij zullen wel geweten hebben van "vergaan"; in het water omkomen. zij zagen het dus als een "to be or not to be", een kwestie op leven en dood.
doodsangst is blijkbaar inherent aan het leven van den mens. hij is de grote angst, de angst bij uitstek. want een in den schoot ontvangen mens wil al van in den schoot leven, in leven blijven, blijven leven. uit dér aard is ervaring van sterven, dood gaan, een "probleem". meer nog: een al een miljoen jaar, hiér en nù, en zó als het er naar uitziet voor altijd onoptelossen probleem. sterven is van de aarde verdwijnen, er niet meer zijn, dood zijn en begraven, als "stof van de aarde genomen” tot stof terugkeren. een ons gevoel omwoelend, ons verstand verbijsterend en onze verbeelding tartend feit. elke angst is als kleiner opgenomen in den reuzegroten angst voor den dood en verdwijnt geheime lijk wonder lijk samen met den angst voor den dood in den dood. óf in een blijvend leven. dit laatste is niet te horen, noch te zien, noch te tasten, noch te voelen, noch te denken, noch te verbeelden. het is een alleen te geloven verbijsterend, ons verbazend en -if we are lucky- wonder lijk boeiend geloofsgeheim, een historisch, dit is onder ons op aarde plaats hebbend “HEMELs” feit.
de leerlingen zijn bang; jezus slaapt, als meester van den angst zijn angst meester, zonder angst. in wat de leerlingen hebben geschreven blijkt nergens dat jezus ooit bang was, zelfs, en vooral, niet voor den dood. Hij zweette, met den dood geconfronteerd, gewoon, door Zijn sterven en dat van de mensen diep aangedaan maar niet verontrust, water en bloed. maar de innerlijke rust waarmee Hij wat Hij noemt "Uw wil", dit is de wil van Zijn VADER, aanvaardt, is volkomen angst loos en bevestigt Zijn "Waarom zijt gij bang?" als gegrond, verantwoord, en uit der aard geloof waardig. ook in den hof van olijven geldt de vraag: "Wie is Hij toch?". op het meer zagen de leerlingen "dat zelfs de wind en het meer aan Hem gehoorzamen."(Marc. 4/41); hiér zagen zij dat ook lijden en dood hem gehoorzamen: "Het is beslist. Het uur is gekomen; ziet de Mensenzoon wordt overgeleverd aan de handen der zondaars. Staat op, laat ons gaan."(Marc. 14/41-42). Hij heeft Zijn geheim tijdens Zijn al goed doend rondgaan in vele tekens "getoond", en uiteindelijk toonde Hij het in de wijze van Zijn lijden en sterven. Hij overwon -geheime lijk wonder lijk- den storm; Hij overwon -geheime lijk wonder lijk- den dood. er was voor Hem geen enkele reden om "bang te zijn", en Hij was dat dan ook niet.
Hij was niet bang uit en in wie Hij was. uit en in het VERSCHIL tussen Hem als geliefde ZOON van den VADER ("Die in de hemel is") en alle mensen op aarde. het geheim van het "Hiér is er méér.". Hij aan Wien de wind en het meer gehoorzaamden, was Zélf gehoorzaam, en wel “usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod et Deus exaltavit Illum et dedit Illi nomen quod est super omne nomen.”. het geheim van een HEM door Zijn VADER ("Die in de hemel is") gegeven NAAM bóven alle namen door mensen (die op aarde zijn) gegeven. die wetend wetens en willend willens aan GOD gehoorzaamt, heeft geen enkele reden om bang te zijn. en dàt was de blijde boodschap die jezus, de ZOONzoon, van uit den hemel een mens geworden op aarde ons bracht.
er was dus iets mis met dat "bang zijn" der leerlingen in jezus' -al scheen Hij dan te "slapen"- intens aandachtige aanwezigheid onder hen. "Vreest niet!", zei Hij hun na zijn verrijzenis, en "Ik zal bij u zijn tot het einde der aarde.". en dàt heeft de Heilige GEEST met pinksteren in hen her innerd. er is dus voor die "naar Hem luisteren", "in Mij geloven" en "Mij volgen", geen enkele reden om waar en hoe en in welke omstandigheden dan ook bang te zijn. een "leerling" van jezus is -"uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere"- diep binnenin, GRONDig, uit en in den GROND van zijn hart, zó als jezus niet bang. noch voor de wisselvalligheden van het bestaan op aarde, noch voor lijden en dood. if he cares and is lucky. als hij -geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, op Uw woord- deel neemt aan jezus' geheim, waaraan hij uit en in Zijn beminnelijke menslievendheid vooraf al deel heeft.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
