|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Eten is een van de noodzakelijke behoeften ten leven voor al dat leeft. lichaamlijk leeft, "aards" op aarde. een "drift": al dat leeft wordt naar eten "gedreven", want die leeft, eet; die eet, leeft. niet eten is het begin van den dood, het sterven van het lichaam, en voor mensen meteen van den geest. eten is een hoor-, zicht- en tastbaar teken van leven, bestaan, van er zijn op aarde. een nuchter teken voor nuchtere mensen.
"de leerlingen" bevestigden hun nauwen band met jezus door aantehalen dat zij al dien tijd dat zij bij Hem waren "met Hem gegeten en gedronken hadden", tot het laatste avondmaal toe. zó bevestigden zij meteen dat Hij leefde, er dààr en toén samen met hen en met hen samen was. de Meester at met de leerlingen, en de leerlingen aten met den Meester. één. lichaam lijk en geest lijk verbonden.
maar wat na jezus' dood en begrafenis? Hij "at" met de leerlingen van emmaüs en met de elf:
"Hebt gij hier iets te eten?". Zij gaven Hem
een stuk gebraden vis. Hij nam het en at ervan
vóór hun ogen. (Luc. 24/ 41-43).
vóór hun ogen ("..., wat wij met onze eigen ogen hebben gezien, wat wij mochten aanschouwen en...") ter bevestiging van dat Hij het was (met Wien zij al dien tijd gegeten hadden) en dat HIJ leefde.
dit door lucas vermelde eten overschrijdt, samen met Zijn verrijzenis, het dagdagelijkse. de elf leven, maar ook jezus leeft, niet als "een geest", een spook, maar als een te horen, te ziene en te tasten ("Betast Mij en ziet toe, want een geest heeft geen vlees en geen beenderen zoals gij ziet dat Ik heb.") aanwezige. dit eten bevestigt de "in vlees en beenderen", met de tekens van de "wonden in handen en voeten en zijde", aanwezigheid van Die aan het kruis gestorven was, maar "op de derde dag" verrezen is en on verpoosd on verdroten levenslustig levendig leeft. dit is: GEEST lijk (pinksteren) én ("Dit is Mijn lichaam, dit is Mijn bloed"; "...nam Hij het brood, sprak een dankgebed uit, brak het en reikte het hun toe.") eucharistisch lichaam lijk bij hen blijft. het is het geheim van GOD den VADER en GOD den ZOON ons naar ónze wijze op ónze wijze te ZIEN gegeven via historische, dit is op meesterlijke wijze door "de leerlingen", in casu lucas, opgetekende "concrete" (hoor-, zicht- en tastbare) gebeurtenissen.
"Toen verhelderde Hij hun inzicht, zodat
zij de Schrift (wat in de Wet van Mozes,
in Profeten en Psalmen van Mij staat
geschreven) konden verstaan...dat de
Christus zou lijden en op de derde dag uit
de doden verrijzen." (45-46).
en dit "uit de doden verrijzen", dit blijvend GEEST en lichaam lijk bij hen blijvend "leven", bevestigde jezus met (zó als Hij al dien tijd met hen had gedaan) "eten".
bovendien is er bij lucas duidelijk een verwijzing naar jezus' on verpoosd on verdroten bij hen en ons blijven op de wijze van de eucharistie, het "Doet dit om Mij niet te vergeten.". dit is: (in navolging van Zijn Hogepriesterlijk offer) priesterlijk brood en wijn consacreren en eten en drinken. het vieren van de eucharistie is het doorheen het geschieden in de geschiedenis van "het huis van de Heer" bewaard en meegedragen blijvend concrete teken van Zijn tijdens het laatste avondmaal met Hem eten. de VOLTOOIING van den Band tussen MEESTER en leerlingen, en uit dér aard geheime lijk wonder lijk fundament van de kerk. zó als Zijn "eten" na Zijn dood mysterium fidei.
Volheid van leven, even met twaalf korven
en altijd. en gij getuigt, brokken brood die
gij spreekt Hem Hij ons liet vergaren
vóór u uit verrijkt, om àlles, àllen te
vergroot groter dan. te bewaren. gij eet en
lééft ervan.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
