|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Er is de aarde. er is, er "boven", de hemel met de sterren, de zon en de planeten. en tussen beide werelden wolken. die wolken belemmeren het gezicht van die op aarde zijn op de sterren, de zon, de maan en de planeten boven hen, “in de hemel”, een dagelijks te aanschouwen werkelijkheid.
van op de aarde, den platten grond, het standpunt van de mensen, gezien is er een wat zij "boven" noemen. soms kijken zij "naar beneden" (omlaag), soms "naar boven" (omhoog, "quae sursum sunt"). het geeft te denken, want die kijk op de werkelijkheid is bij naderen en scherper kijken niet de enige. ook -al hebben zij geen bewuste bewoners die zich ervan bewust kunnen worden en zijn- de sterren, de zon en de planeten hebben hun standpunt, wat de mensen die op de maan zijn geweest, kunnen bevestigen. de door de mensen naar hun wijze op hun wijze beleefde ervaring van "beneden" en "boven" is dus relatief. dit is: met de mensen gerelateerd, eigen aan de wereldvisie van de mensen, hùn kijk vanuit hun natuur lijke plaats op de dingen van hun natuur lijke plaats. zij kunnen, de enen hiér, de anderen dààr, dagelijks constateren dàt en hoé de wolken tussen hun aarde en den hemel staan, en, dichterlijk, in die "letter" den "geest", het "teken" van een andere werkelijkheid (de dichterlijkheid der dingen) aanschouwen.
in wat dichterlijken in de Schrift "schreven", ontbreekt het "teken" van de wolken, de wolk, niet.
- Jahweh God is "op de wolken gezeten". dit be tekent enerzijds GODS verhevenheid, Zijn natuur lijke plaats als bóven de mensen en uit dér aard Zijn ongenaakbaarheid; en anderzijds zijn "toenadering", Zijn "naar beneden" komen op de wijze van Zijn toe- en aanspreken van de mensen tussen aarde en hemel. Zijn on onverschilligheid ten hunnen opzichte, Zijn geheime lijk wonder lijke aanwezigheid.
- Jahweh, Die in den hemel is, verschijnt aan de mensen, die op aarde zijn, "in een wolk", de natuur lijke plaats tussen hemel en aarde. de wolk respecteert geheime lijk wonder lijk enerzijds Zijn hoor- en anderzijds onzichtbare aanwezigheid onder de mensen op aarde. zij toont én verbergt tussen aarde en hemel geheime lijk GODS GEHEIM. zij "lokt" de mensen én "houdt hen op een afstand". en de mensen vinden dat "goed", want "God willen zien" is overmoed, en uit der aard dodelijk voor de mensen.
op dié lijn in dié lijn "schrijft" lucas:
"Na deze woorden werd hij vóór hun ogen
(ten hemel) opgenomen, en een wolk onttrok
Hem aan hun blik." (Ha. 1/9).
de wolk doet "teken" lijk haar werk: zij gaat tussen de "aarde" en "den HEMEL" staan. zij maakt die op aarde zijn en er moeten blijven, ervan bewust dat Die op aarde ("beneden") was, voortaan in den hemel ("boven") is. in feite weer op Zijn natuur lijke plaats "aan de rechterhand van Mijn en uw Vader, Die in de hemel is.".
"Mannen van Galilea, wat staat gij naar de
hemel te staren? Jezus, die uit uw midden ten
hemel is opgenomen, zal weer op dezelfde wijze
(geheime lijk wonder lijk, "op de wolken des
hemels") komen als gij Hem ten hemel hebt zien
opstijgen." (1/11).
de wolk is de "tussenpersoon", die te zélfder tijd "HEMEL" en "aarde" scheidt én verbindt. zij is de natuur lijke plaats waar de VADER en de ZOON zich voor "de aarde" verbergen op de wijze van Zich onzichtbaar te maken ("En toen de leerlingen hen de wolk zagen ingaan,..."/Luc. 9,34), én op de wijze van van daaruit te spreken naar "de aarde" aftedalen. zó wordt het voor die op aarde zijn zichtbaar lichaam van de wolk een "teken" waardoor de mensen enerzijds GODS aanwezigheid in den hemel, bóven de wolken, kunnen vermoeden en op een afstand blijven, en anderzijds Zijn aanwezigheid op aarde, ónder de wolken, terwille van de Stem Die er uit opklinkt ("En uit de wolk klonk er een stem:..."/9,35), kunnen horen en HEM ontmoetten.
jezus "verdween". maar, en tóch, en zie: Hij blijft, zij het "teken" lijk, op aarde op de wijze van het spreken van den Heiligen GEEST "uit de wolk". dit is: geest lijk GEEST lijk; "op dezelfde wijze" van "ten hemel varen" en "neerdalen". met als gevolg van Dien: dat de mensen op aarde beter niet naar den hemel blijven "staren" en zó doende de aarde uit het oog verliezen, maar veeleer -de "wolk" indachtig- beter op aarde blijven zonder den hemel uit het oog te verliezen; beter, zó als petrus, jakobus en johannes, nà het (contemplatief) schouwen van de gedaante veràndering "op de berg" én de informatie van bóven, "van de berg afdalend" in dienst van de mensen (diakonie) naar de aarde terugtekeren.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
