|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Er is de aarde; er is de mensen erop. de mensen als schepping op den zesden dag: den dag nà dat GOD dingen en dieren schiep en vóór HIJ "van al het werk dat Hij verricht had" (Gen. 2/2) rustte. de "schrijver" van het scheppingsverhaal maakt hiér al een fundamenteel onderscheid:
- de aarde is "aarde", "stof"; GOD is GEEST.
- de mensen zijn "klei", "stof van de aarde genomen", maar verschillen van dingen en dieren (die "goed" zijn) doordat zij "door Gods ADEM beademd ", "als een beeld van God geschapen" (1/27) en uit dér aard "zeer goed" zijn.
in enkele luttele zinnen "openbaart" de Schrift hiér al het wezen van den mens. wie een mens is, staat er -zij het niet in abstracte begrippen, "wetenschappelijk" omschreven- helder dichterlijk, in "gevleugelde woorden" voor altijd en overal helemaal uitgedrukt. mensen zijn, als een door een pottenbakker gevormde pot, geboetseerde klei. weke, kneedbare, volgzame klei van de aarde, maar door een kunstenaarshand geheime lijk wonder lijk, met uiterste zorg geboetseerd. dit is: het geheim van een on verdeelde en uit dér aard on verdeelbare éénheid van "aarde" (al wat zichtbaar/lichaam) en "GEEST" (en onzichtbaar/geest is). met alle gevolgen van dien.
een mens is, enerzijds, "aarde". dit is van de aarde genomen "stof". de aarde is, enerzijds, materie, en bóven dien "grondstof" voor, "goede grond" waarin mensen, die zó als de aarde enerzijds materie zijn, kunnen "kiemen". de uitdrukking "moeder aarde" is een met de "schittering" van het woord moeder verrijkt, vergroot, verméérd woord. zij accentueert het natuur lijk, niet alleen uiterlijk maar ook innerlijk en dus wezen lijk, verband, ja verbond tussen de aarde en de mensen. de aarde zorgt harerzijds "als vanzelf" liefderijk moeder lijk voor de mensen, is "de goede grond" waarin zij "als vanzelf" kiemen, eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar vol rijp graan worden. van hun kant houden de mensen kinder lijk erkentelijk "als vanzelf" van de aarde, waarderen, respecteren en bewonderen haar liefderijk als de hun -niet om te "veroveren", maar- om bewarend te bewerken, dit is te tooien en voltooien gegeven "tuin". de relatie tussen aarde en mensen is wezen lijk een relatie-vol-verlangen, een "spontane", elkaar bevorderende bewondering waardige uitwisseling van creatieve talenten tussen -niet partners for profit, maar- partners for praise. aarde en mensen zijn, als opgenomen in het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde", OORSPRONG lijk gedreven door den "goeden" geest van Die zag dat "al het werk dat Hij verricht had, goed, zeer goed was.". en uit dér aard GRONDT hun relatie als een VADER-moeder-kind-relatie van in den beginne BEGIN lijk en tot in het uiteinde UITEINDE lijk in een liefde-die-van-de-LIEFDE-is. echte ecologie is care, on onverschilligheid, bezorgdheid-om-uit-liefde-voor.
ecologie waardeert, respecteert en bewondert de dingen der aarde, bevordert ze -niet uit greed, uit profit, maar- om ze en onderstreept zó doende hun waarheid, GOD en mens waardigheid en waarde als "werk van zijn handen". deze houding is in wezen een geloofshouding, die het bewerken van den tuin op de wijze van het werk van Zijn handen bewerken, met den SCHEPPER ter tooiing en VOltooiing van Zijn werk meewerken, een mens lijk gezicht geeft. dit is: zó als GOD de klei beADEMde, de dingen uit en in den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, met dien "goeden" geest tot kunstwerk verrijken, vergroten, vermééren. de den mens vóór de voeten aan de voeten gelegde en aan de handen toevertrouwde dingen meewerkend bewerken is de roeping van den mens. het betekent enerzijds den geest van den SCHEPPER erin laten verschijnen, en anderzijds de aarde voor de mensen bewoonbaar maken. zonder onderscheid tussen "groot" en "klein". want het "kleine" is op zijn wijze groot, het "grote" op zijn wijze klein. beide eerbiedwaardig. zó dat het een mens siert als hij, naar gezelles "schitterend" woord, "om 't minste groen een stapken omme kan doen". men vergisse zich niet: echte ecologie is gedragen, onderbouwd door: met het hart bij de dingen zijn. dit is: door liefde uit liefde voor, echte , dit is de aarde als onze "stad", als onze natuur lijke woon plaats op aarde ziende, politiek.
dàn wordt de klei "een levend wezen", een door den "goeden" geest van GOD beADEMd door dien "goeden" geest gedreven wezen. de koning van de schepping. meer dan "stof", door dien "goeden" geest 10 meter bóven den platten grond opgetild rijker, groter, méér. tot "schitterend als de zon en wit als sneeuw" van gedaante verànderd. de hele SCHRIFT hamert van “In den beginne...” en tot “...een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.” op die waardigheid van den mens. en in die lijn op dié lijn en "met een kleine correctie" zie hölderlins woord: "es waltet ein gott in uns.", zie dat van de saint-exupéry: "Seule l'esprit s’il souffle sur la glaise, peut créer l'homme.".
de pot van den Pottenbakker bergt geheime lijk wonder lijk een SCHAT in zich. de buik van de kruik is gevuld met, verVOLd van kostbare handschriften. zij bergen het GEHEIM van het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde, van GOD in óns. deze geloofsvisie is de VASTE grond voor alle horen, zien en tasten, alle voelen, denken over en verbeelden wat de mens betreft. zij verrijkt, vergroot, verméért alle mens wetenschappen, doet ze "schitteren", "als een levend wezen" glanzen. zij is de toets steen om ze te toetsen, de maat staf om ze te meten, de begin- en uiteindelijke norm. zij alleen stelt de klei zó als zij is, dit is beADEMd, "als Zijn beeld", als met den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, verrijkt, vergroot, verméérd, in het VOLLE daglicht.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
