|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Mensen zijn wezens die leven. Die leven en uit der aard willen blijven leven. leven is er zijn en er blijven zijn. dit is: niét voorbij-, niét verloren gaan. leven is deelhebben en -nemen aan het geheim van leven. het geheim van leven is het geheim van die leven, en zij weten het. dit is: zij zijn on-, onder- of bewust zich ervan bewust en tonen dat "instinctief", van binnen uit. het levensinstinct, die drang naar blijven leven, naar niét voorbij-, niét verloren gaan, zit diep, in den grond van het lichaam en den geest geworteld. het gaat terug tot de BRON van het leven, tot Die leeft en leven geeft.
dit betekent dat het leven in die leven geheime lijk wonder lijk rijker, groter, méér is dan die leven, hùn leven verrijkt, vergroot, verméért tot deelhebben aan Die leeft en uit dér aard "bewaart", laat deelnemen aan "eeuwig" leven. hiér duizelt het verstand, staat het verbijsterd, verbaast het zich, stelt het zich vragen waarop het uit zichzelf geen antwoord vindt noch van anderen krijgt. het is een geloofsgeheim, het geheim van: die levend leven uit en in het BEGIN van "in den beginne" én uit en in het UITEINDE tot in "de nieuwe hemel en de nieuwe aarde". het antwoord op de vragen van het verstand is een in een aarden pot verborgen geborgen SCHAT, gegeven en alleen hoor-, zicht- en tastbaar voor die in het verborgene, op Uw woord, in GODS WOORD ("wat er geschreven staat") geloven.
"Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven." (6/69).
dit is: woorden waarin leven als eeuwig leven "verschijnt", aan die "bij Hem blijven" te verstaan gegeven wordt en als dusdanig door hen begrepen. waarom zouden petrus, en met hem de elf anderen, dan heengaan? op dàt moment zijn de twaalf al zo diep in jezus geworteld dat zij over mens lijken twijfel heen geest lijk, dit is "van de Heilige Geest vervuld", geen twijfel meer kennen.
dit inzicht in leven-als-eeuwig-leven is een vrucht van den Heiligen GEEST, "Die levend maakt".
"Het is de geest, die levend maakt...
De woorden die Ik tot u gesproken heb,
zijn geest en leven." (6/63)
jezus verbindt leven met geest. zó stellig, dat Hij er bij voegt:
"het vlees is van geen nut".
dié geest is de "goede" geest van in het BEGIN, de in de mensen geschapen ADEM van GOD den VADER SCHEPPER. en jezus bevestigt dit waar Hij verder eraan toevoegt:
"Daarom heb Ik u gezegd dat niemand tot
Mij kan komen als het hem niet door de
Vader gegeven wordt." (6/65).
eeuwig leven is GEEST lijk leven, het leven van die op aarde "uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere” leven uit en in den GEEST van GOD, het leven van die uit "het vlees" tot de hoogte van den GEEST -10 meter bóven den platten grond- getild worden, er in geloven, blijven en wetend wetens en willend willens meewerken.
jezus "wist inderdaad vanaf het begin wie het waren die niet geloofden en wie Hem zouden overleveren" (6/64). wat johannes "optekende" is, bijna, tenzij door who care and are lucky, niet te geloven. vandaar dat velen "morden" en "Zijn gezelschap verlieten". jezus' woorden zijn, de hoogte en diepte, lengte en breedte van Zijn gezindheid is van het hoogste niveau, van den GEEST, zó dat om ze te verstaan "het vlees van geen nut is". die "morden en weggingen" bleven in het vlees steken, hechtten zich vast aan den platten grond. vanuit zijn "begenadiging" van leerling dien jezus liefhad en die jezus liefhad, heeft hij zwakken ("het vlees is zwak") zacht gewaarschuwd en hardnekkigen hard aangepakt, hun mis verstaan (bijna cynisch) ironisch aan de kaak gesteld.
tot vandaag toe. want tot vandaag toe zijn er die "morren", die "niet langer naar zó iets luisteren", "Zijn gezelschap" en meteen "het huis van de Heer" verlaten. hun argument is: "Dit woord is hard. Wie is nog in staat naar Hem te luisteren?". en zij halen Hem naar den platten grond neer, beperken Hem tot "de zoon van de timmerman", den man van nazareth, den mens jezus, of, erger nog, noemen Hem zó als de farizeeën "die bedrieger" en "de leerlingen" en hun leerlingen fabelvertellers, volksmisleiders die de mensen zware lasten op de schouders leggen en hun van het leven op aarde genieten verzuren.
zijn er "de twaalf": "de leerlingen" en hun leerlingen. die vrij en vrolijk en te vreden, uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere, uit en in den GEEST Die Zijn woorden levend maakt, "bij Hem blijven", "naar Hem luisteren", "in Mij geloven", "Mij volgen". die als door GOD beAdemd in het verborgene, op Uw woord, in de stilte in stilte stil, schouwend in de diepte van den hemel (contemplatief) in het midden van het veld (in dienst van de mensen, diakonaal) als "levende wezens" leven.
AMEN. amen, en daarmee uit.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
