|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De lippen zijn een onderdeel van het spreekapparaat van den mens. samen met verhemelte en tanden helpen zij de uitstromende lucht tot klinkers en medeklinkers vormen. lucht wordt gevormde, dit is gevoel, gedachten en beelden uitende zinnige en zingevende klank. woord. aan de dingen der scheppeing gegeven naam. een mens is een gevormd vormend wezen. spreken en eventueel zingen behoren tot het den mens (persoon) van de dingen (objecten) onderscheidend geheim van den mens. zij geven als uiting van gevoelens, gedachten en beelden op creatieve wijze aan de door observatie (horen, zien en tasten) in den mens naar binnen gekeerde dingen een geest lijke gestalte. zin. spreken en zingen zijn wezen lijk zin geving, opheldering van het bestaan zó als het gewild is en is: de VOLheid van een bewondering waardige uitwisseling van "letter" en "geest", van lichaam en ziel.
dit houdt in dat het vormen van/door de lippen leeg is, hol klinkt, als het niet door gevoelens van het hart, gedachten over van het verstand, beelden van de verbeelding gedragen is. dit is: als de woorden (zie het beroemde "Words, words, words" van hamlet) niet meer dan holle woorden zijn; als zij helemaal geen of "valse" (on ware, on echte) gevoelens, gedachten over, beelden uiten; "huichelen", schijn heilig zijn. zó spreken en zingen beschadigen actief en passief den mens omdat zij hem "bedriegen": hem, van de waarheid, het leven en den weg af leidend, mis leiden; zijn OORSPRONG lijk beADEMd, dit is één van lichaam en ziel zijn uiteen werpen.
jezus noemt de farizeeën (Marc. 7/1-13) "huichelaars" en onderbouwt zijn uitspraak met wat jesaja schreef:
"En de Heer zegt: omdat dit volk Mij nadert
met de mond, Mij eert met de lippen alleen en
het hart heel ver van Mij houdt en zijn vrees
voor Mij enkel bestaat uit uit het hoofd
geleerde mensenwijsheid, daarom..." (Jes. 29/13).
"huichelen" is verdeeldheid tussen mond/lippen en hart, "letter" en "geest". de lippen vormen de "letter", maar het hart is er niet bij. wat zó gezegd wordt is, als uit het hoofd geleerd, gevoel-, doordacht- en beeldloos, is geen eigen vlees en bloed geworden en leeft uit der aard niet. erger nog: het bedriegt.
dit "bedriegen" noemt jesaja "mensenwijsheid, een wijsheid die vergaat; een vernuft dat verduistert" (39/14). jezus tilt het huichelen op de hoogte van de relatie met GOD en noemt het: "leerstellingen die menselijke geboden zijn,...overlevering der mensen,...verkrachting van Gods gebod om uw overlevering doortezetten:...Gij echter zegt: "Korban" is alles waarmee ik u van dienst zou kunnen zijn" (7/7-11). Hij legt den vinger op de (dodelijke) wonde van een vermenselijkte ontGEESTe letter lijke godsdienstigheid, een slecht verstaan van GODS levenswoorden (bv. wat Mozes heeft gezegd: "Eert uw vader en moeder."), een verderfelijk formalisme, dat het accent naar het uiterlijke verlegt en zó doende van het innerlijke afleidt.
"Hoort allen naar Mij, en verstaat het goed!
Niets van wat van buitenuit in hem binnenkomt,
kan de mens verontreinigen, maar wat uit hem gaat
verontreinigt de mens. Zo iemand oren heeft om
te horen, hij hore!" (7/14-16).
en op de vraag van zijn leerlingen legt Hij de "parabel" uit: alle spijzen zijn rein; uit het hart (de gezindheid) komen slechte gedachten, ontucht..., al die "boze" (met GODS levenswoorden tegenstrijdige) dingen (7/18-23).
jezus vecht als titelverdediger (de ZOON van den VADER) voor de "reinheid" van het Rijk van den VADER, Die in den hemel is, onder de mensen, die op aarde zijn. "Hoort allen naar Mij en verstaat het goed!". de met de lippen gevormde woorden moeten uit het hart komen, de "letter" moet uit en in den "goeden" geest, die van den Heiligen GEEST is, "van de Geest vervuld" zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
