|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
“Zucht: sterke uitademing met een zeker geruis vergezeld” (verschueren s.j.). men spreekt van een "diepe" zucht, een zucht van "verlichting", een zucht "slaken" (losmaken/laten). met zuchten is blijkbaar een belasting, fysieke of spirituele pijn vergezeld, die dan door een zucht verlicht wordt. zuchten is een "zachte" (een zeker geruis) reactie van het lichaam ten teken van een "zachte" reactie van den geest.
marcus tekent in 7/34 op:
"Jezus...slaakte een zucht en zeide:...".
jezus was een mens ("Nazarener, zoon van de timmerman") en heeft uit der aard geweend, is toornig geweest, heeft gezucht, kon vermoeid zijn en slapen, met Zijn leerlingen, "zondaars" en farizeeën aan tafel liggen, water en bloed zweten, onder het gewicht van het kruis vallen. buiten de zonde was niets menselijks Hem vreemd. maar waarom zuchtte Hij net nà dit "Hij zag op naar de hemel" en net vóór "Effetà" gezegd te hebben?
enerzijds heeft Hij het leed eigen aan de menselijke conditie herkend en erkend en was ermee begaan. Hij ging het niet uit den weg ("in een kring erom heen"), bevestigde het als geheime lijk wonder lijk in het geheim van de schepping ingeschapen en was bereid het bewarend te bewerken op de wijze van zingeving en genezing. anderzijds sloeg Hij zijn ogen ten hemel op, riep den hemel, het geheim van den wil van den VADER herkennend en onderschrijvend, ter hulp. Zijn zuchten is, zó als al Zijn menslijke reacties, on verdeeld "aards" (teken van Zijn met het hart bij de mensen zijn) én "HEMELS" (teken van Zijn met hart, wil en verbeelding bij den VADER zijn). Hij "dobbelt" niet, laat staan werpt uiteen. Hij verzamelt "aarde" en "HEMEL" en hemelt zó doende "de aarde" (het "stof") op, tilt het "tekenen" gevend op de GEEST lijke hoogte van 10 meter bóven den platten grond. de hoogte waar hiér en nù al "de tranen weggewist worden". Zijn geheim is gevat in en uit dér aard GEGROND op het GEHEIM van "Mijn en uw Vader, Die in den hemel is" en bevestigt dàt en hoé het geheim van het geluk van die op aarde zijn verborgen geborgen ligt in het "op aarde zó als in de hemel". het is het geloofsgeheim, dat in mensen uit "naar Hem luisteren", "in Mij geloven", "Mij volgen", VOLtooid wordt. het geheim van den "goeden" geest in mensen, die van den Heiligen GEEST is.
zijn de mensen die de ziekte van dezen man ("bracht men een doofstomme naar Hem toe") en jezus' genees kunst ("smeekten Hem die de hand opteleggen") her- en erkend hebben, niettegenstaande
"Zij stonden ten hoogste verbaasd en zeiden:
Hij heeft alles welgedaan, de doven doet Hij
horen en de stommen doet Hij spreken." (37),
werkelijk doorgedrongen tot Zijn geheim? dit is: hebben zij gezien dat de "aardse" genezing uiteindelijk het werk van "den HEMEL" is en uit dér aard een bevestiging van: dat jezus méér dan een profeet, laat staan een "wonderdoener", was? als jezus hun "verbood" het aan iemand te zeggen, wijst dit erop dat jezus zelf er geen vertrouwen in dit gaan rondstrooien had en wilde vermijden dat zij "den HEMEL" naar "de aarde" zouden neerhalen. dit "neerhalen" was dààr en toén, en is hiér en nù, jezus' "drama". Hij vond, en vindt, weinig "geloof". wat Hij door het "terzijde", “buiten de kring van de menigte nemen" voorspelde en wat door het "Kruisig Hem!" on omwonden betekend werd en wordt.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
