|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Zien. ogen hebben en zien. ogen volstaan niet; zij moeten "gebruikt worden" om -doordat men nadert scherper toekijkt- te zien. de dingen der werkelijkheid te zien zó als zij -OORSPRONG en UITEINDE lijk- zijn. dàt en hoé zij waar zijn, leven, en uit dér aard de weg die moet gegaan worden om te leven zijn en "tonen". johannes heeft herhaaldelijk en uit der aard uitdrukkelijk opgetekend dat het VOLLE zien een gave van den Heiligen GEEST is, en lukas drukte hetzelfde uit door zijn herhaaldelijk en uitdrukkelijk vermelden dat dit zien in mensen plaats heeft uit en in "door de Geest vervuld" zijn. VOL zien is de vrucht van opgenomen, geheime lijk wonder lijk ingewijd zijn in het VISIOEN van de on verdeelde éénheid van "HEMEL" en "aarde".
de door mensen uit "klei" vervaardigde goden "hebben ogen, maar zij zien niet", staat er in het eerste BOEK geschreven. jezus echter heeft ogen en ziet, IS dat VISIOEN en "opent -als vanzelf- de ogen" niet alleen om menselijke wijsheid te zien, maar bóven dien GODS WIJSHEID: "Wie Mij ziet, ziet de Vader.". dàt en hoé Hij "de ogen opent" heeft lukas op zijn hem zo eigen dichterlijke wijze laten "verschijnen" in de anecdote die "Jezus verschijnt aan de Emmaüsgangers" genoemd wordt (Luk.24/13-35). doordat jezus hun twee fundamentele visies bijbracht: inzicht in de Schrift en de kracht van het vieren van de eucharistie, gingen hun ogen open, herkenden zij Hem, brandde hun hart in hen, stonden zij onmiddellijk op en "keerden zij naar Jeruzalem terug".
jezus "verklaarde" hun de SCHRIFT. dit is: liet hen door den "geest" in de "letter" vrij te maken zien wat er -in mozes en al de profeten en heel de Schrift- werkelijk met betrekking op Hem staat. Hij "toonde" hun, de "onverstandigen en tragen van hart", de verdrietigen en door de gebeurtenissen die dezer dagen in jeruzalem hadden plaats gehad ontgoochelden, de ware toedracht der zaak:
"Moest de Christus dit alles niet lijden
en zó Zijn glorie binnengaan?" (26).
dit is: de KERN, het kerugma: jezus is gehoorzaam geworden tot den dood, ja den dood op het kruis, en dààr om heeft GOD ("Mijn en uw Vader") Hem verheven (opgewekt) en Hem een NAAM gegeven bóven alle namen ("Mijn welbeminde Zoon"). jezus zelf licht een tip op van Zijn GEHEIM, dat het GEHEIM van den VADER, Die in den hemel is, én het fundamenteel ("Ons fundament is Christus.") geloofsgeheim van zijn leerlingen en volgelingen, die op aarde zijn, is. hiér is jezus' GEEST, de Heilige GEEST aan het werk op de wijze van her inneren "al wat Ik u heb gezegd", "wat er geschreven staat".
het is -BEGIN en UITEINDE lijk- de GEEST, die de SCHRIFT levend maakt; het vlees (de gevoeligheden, het denken, de wetenschap, de experimenten en fantasietjes van dit tijdje) is uiteindelijk van geen nut. de GEEST "opent de ogen", wat lukas op eenzelfde schitterende wijze uitgedrukt heeft in zijn verhaal van het pinkstergebeuren.
"Eensklaps kwam er een geruis uit de hemel
als van een hevige windvlaag en vulde het
hele huis waar zij waren vergaderd. Vurige
tongen verschenen hun, spreidden zich rond en
zetten zich op ieder van hen neer. Allen werden
vervuld van de Heilige Geest en begonnen
verschillende talen te spreken naargelang
de Geest hen liet spreken." (Ha. 2/2-4).
"ze herkenden Hem", dit is: ze zagen Hem zó als Hij was: een levende Die door den dood was heengegaan, Die met hen aan tafel ging en zó als tijdens het laatste avondmaal met de twaalf: "het brood nam, een dankgebed uitsprak, het brak en het hun aanreikte".
zij herkenden jezus in de instelling en het vieren van de eucharistie. "Neemt en eet, dit is Mijn lichaam.". dit is voortaan Zijn hoor-, zicht- en tastbare aanwezigheid op de wijze van "Doet dit om Mij niet te vergeten.". jezus bevestigt vóór hun ogen de instelling van én de voorwaarde van "Hem herkennen" via de eucharistie. Hij blijft in de eucharistie lichaam lijk onder ons wonen, als de Levende aanwezig. Hij geeft ons een "teken", zó als Hij dààr en toén op aarde aan de mensen "tekens" gaf: doven weer liet horen, verlamden weer liet wandelen en blinden weer liet zien. het "teken" van de eucharistie "opent ons -geheime lijk wonder lijk, op Uw woord- de ogen" opdat het ons hart zou doen branden, wij onmiddellijk zouden opstaan en naar jeruzalem, dit is "de elf en hun gezellen" zouden terugkeren. de eucharistie is geen splijtzwam, maar een samenwerpende, verzamelende kracht, die VOLheid van "Hem herkennen", en uit dér aard erkennen, mogelijk maakt.
in de structuur van de viering van de eucharistie worden de twee wijzen van "de ogen openen" samengebracht: verklaring van de SCHRIFT en het breken van het brood. die daaraan "communiceren", het hart ervoor openen en met het hart erbij zijn, "gaan de ogen open", zodat zij “Hem herkennen". in hen gaat het hart branden en zij keren naar jeruzalem, de plaats van het ultieme "teken" van Zijn -on verdeeld en on verdeelbaar- lijden, dood en verrijzenis, en meteen van de "vergadering" van "de leerlingen", terug.
de Heilige GEEST her innert urbi et orbi de waarheid, GOD en mens waardigheid en waarde én van de SCHRIFT én van de eucharistie, "opent de ogen" ervoor. dit INZICHT-in verrijkt, vergroot, verméért het leven van die op aarde zijn met UITZICHT op den hemel. hemelt "de aarde" op en verlengt het hiér en nù met eeuwigheid. GEHEIM van den VADER, GEHEIM van den ZOON, GEHEIM van den GEEST, én tot eeuwig leven wekkend geloofsgeheim van die met geopende open ogen tijdlijk op aarde zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
