|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Dit is: herstelde het naar Zijn wijze op Zijn wijze ("plaatste het in hun midden, omhelsde het") in eer. een kind "opnemen" is: het zijn natuur lijke plaats onder ons geven, het laten zijn zó als het OORSPRONG lijk (geschapen) is. een kind staat als nog onbestoven werk van Zijn handen "als vanzelf" dicht bij GOD. en jezus stelt het "opnemen", zijn on schuld be schermen (bewaren) en het optrekken op de wijze van OP trekken (bewerken), gelijk aan Hem, en in Hem "die Mij gezonden heeft" opnemen, Hun Hun natuur lijke plaats onder ons geven (in het kind GODS scheppingswerk erkennen, het eer bieden en bevorderen in een wereld die het -en meteen GOD- miskent, min acht en neerhaalt).
in den context legt marcus de nadruk op "twisten" (9/13+15+32+33). jezus' publiek (volk, leerlingen, farizeeën en schriftgeleerden) twistten. dit is: de leerlingen betwistten de eerste plaats onder elkaar, en met de schriftgeleerden de plaats van jezus. zó doende tonen zij dat hun on schuld in hen zoek is geraakt, dat zij -anders dan het prille, verse groen- "bestoven" zijn en naar den platten grond neergedaald. jezus beweegt Zich niet en blijft, door dit "rumoer" onbewogen, op de hoogte van 10 meter er bóven, "plaatst een kind in hun midden" om aan de juiste houding onder elkaar en tegenover Hem een aanschouwelijke gestalte te geven en hun zó de dwaasheid van dit getwist te laten inzien. wie "onbestoven" in staat is "een kind optenemen", is in staat Hem (als het WOORD, den door den VADER gezonden mens geworden ZOON) en den VADER (als SCHEPPER van de aarde met al wat en wie er op is) optenemen. dit is: in en via "de aarde" (al wat zichtbaar is, het kind en jezus) "den HEMEL" (wat onzichtbaar is) te schouwen.
"Als gij niet wordt als kinderen,
kunt gij de hemel niet binnengaan.".
de onbestoven frisheid van een kind is "de goede grond" waarin geloven kan kiemen en VOL wassen. zij staat, als uit en in ver- en bewondering bewaarde openheid voor het wonder van het VISIOEN, regel recht tegenover de kronkelingen van de het wonder betwistende rede. marcus stelt de tegenstelling door wat hij de vader van den zieken zoon laat zeggen ("Indien het U mogelijk is, help ons dan.") en jezus' "verwonderde" reactie ("Hoe, indien het U mogelijk is? Alles is mogelijk voor hem die gelooft."/9/22) scherp tegenover elkaar te plaatsen.
het kind is (nog) openheid voor geloof. jezus stelt het, als "teken", in ons midden opdat wij weer als kinderen zouden worden. zó wordt de vader geheime lijk wonder lijk, op Uw woord, "aanstonds" ("terstond", "onmiddellijk", "als vanzelf") -"onder tranen"- weer een kind:
"Ik geloof. Kom mijn ongeloof ter hulp." (23).
en jezus "komt ter hulp": gebiedt den bozen geest uittegaan. voortgaand op de "verschijnselen", "zeiden velen dat hij gestorven was". maar jezus neemt den knaap bij de hand en richt hem op, zodat hij -zó als de jonge man van naďn, het dochtertje van jaďrus, lazarus- "overeind stond". dit is: jezus "neemt hem op" en "plaatst hem in hun midden". on betwistbaar. "aarde" en "HEMEL" binnen genade van (kinder lijk, on bestoven) geloof samenwerpend.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
