|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel |
Er zijn op aarde, onder de mensen, misdadigers. dit is: mensen die misdaden begaan, de door de wetgevers opgestelde en gegeven wetten overtreden. zij worden door de tot het handhaven van die wetten aangestelde rechters gezocht, als van misdaad verdachten opgepakt, door den rechter vrijgesproken of tot boeten of gevangenisstraf veroordeeld en in het laatste geval "gevangen gezet", dit is: buiten den vrijen omgang met de medemensen (op)gesloten. het is in een gemeenschap van mensen een gewone, natuur lijke gang van zaken omdat die gemeenschap vlot, volgens de door mensen voor het welzijn van de mensen "gestemde" wetten moet kunnen functioneren. in feite is het een noodzakelijk kwaad, een realistische wijze van doen van mensen die de gemeenschap bevorderen tegenover anderen die haar schaden. de vraag is alleen: of deze wetten rechtvaardig zijn en zij eerlijk, rechtvaardig toegepast worden, zó dat geen schuldigen vrijgesproken worden en weer vrij kunnen rondlopen, en geen onschuldigen "gevangen moeten zitten".
paulus werd in rome op grond van een romeinse wet tot huisarrest veroordeeld en van zijn vrijheid beroofd. hij schrijft aan "Timotheus, mijn geliefd kind" (Tim. II, 1/1):
"Denk ook eens terug aan 'Jezus Christus,
uit Davids zaad maar van de doden opgewekt',
zoals mijn evangelie luidt, waarvoor ik lijd,
tot boeien toe en als een misdadiger gevangen
moet zitten.". (2/8-9).
zijn lijden en "gevangen moeten zitten" ziet hij als
"Zijn wij met Hem gestorven, dan
zullen wij ook met Hem leven."(11).
dit is geen woord van een gevangen misdadiger, maar van een naar jezus' wijze onschuldig veroordeelden apostel van jezus, die precies uit die veroordeling ten leven opstaat. uit zijn in gevangenisschap geschreven brieven blijkt dàt en hoé paulus meer dan ooit levendig levend leeft.
de zich voor de verkondiging van "zijn evangelie" steeds weer entoesiast rusteloos op reis begevende "apostel van Jezus Christus" laat zijn ergernis en verdriet tussen de regels horen:
"Maar zo vaak ik terugdenk aan uw tranen,
komt in mij het verlangen op u weertezien
om zelf met blijdschap te worden vervuld."(1/4).
maar anderzijds heeft hij die "onmacht" verzacht door zijn huisarrest -met de hulp van zijn bewaker- te relativeren en via zijn helpers en bezoekers per brief op reis te gaan. zó als het petrus overkwam "vallen hem de boeien als vanzelf van handen en voeten, gaan de poorten als vanzelf open en bevindt hij zich in open lucht". met vreugde stelt hij vast dàt en hoé zijn verkondiging geheime ljk wonder lijk ongehinderd kan doorgaan.
"Maar het woord van God is niet geboeid!"(9).
dàt en hoé hij "in boeien" tóch zijn geliefde kerken kan bereiken en tot hen spreken, treft hem als "teken" ervan dat het Woord van GOD niet geboeid is. ook na zijn dood blijft hij via die brieven spreken en blijft het Woord van GOD geheime lijk wonder lijk ongeboeid.
het is het geheim van GODS bijbelse Zelfopenbaring. "wat er geschreven staat" heeft GOD via "profeten" en "leerlingen" met den vinger in stenen platen gegrift, staat en blijft geschreven. het kent geen boeien, geen huisarrest, geen door wetten van mensen op- en afgesloten worden. wat lucas op dichterlijke wijze en herhaaldelijk door het optreden van den engel als afgezant van den Heiligen GEEST verbeeldt. zie de bevrijding van de apostelen in Ha. 5/17-25. bij paulus heeft deze "bevrijding" de concrete gestalte gekregen van de mogelijkheid tot "met geboeide handen -óns boeiend- schrijven". verkondigen niettegenstaande.
| << vorige << | inhoudstafel |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
