|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De Schrift is wezen lijk “onderricht”, “leer”. de natuur lijke plaats voor het ontsluiten van dit “onderricht” is niet wetenschappelijk onderzoek, maar geloof: de gaven van den Heiligen GEEST vreemd welwillend tegenover en teder toegankelijk voor “wat er geschreven staat” te kunnen staan en te kunnen zijn. gaven die doorheen de eeuwen onverpoosd en onverdroten aan de Kerk, “het huis van de Heer”, “de vergadering”, geschonken werden en worden. de paus en de bisschoppen zijn, als leerlingen van “de leerlingen” (de eerste ooggetuigen), op de eerste plaats geroepen, gewijd en gezonden om zich in dit “onderricht”/deze “leer” te laten dopen, zich ervan te laten doordrenken, het te “bewaren”, te onthullen en te ontvouwen. zij verlengen hun opdracht in zoals zij en door hen gewijde en uit der aard gevolmachtigde priesters en diakens en door hen speciaal met volmacht beklede leken.
uit dér aard is ontsluiting van de Schrift niet het werk van een individu (“Ik zie het zo.”), maar van een (wat “de twaalf” waren) door jezus CHRISTUS gevormde en door Hem samengehouden gemeenschap, “vergadering”. vandaar dat elke lezer zijn bevindingen moet toetsen aan en in overeenstemming brengen met de unanieme bevindingen van de gemeenschap. geloofsgeheim. de paus en de bisschoppen (hun gevolmachtigden inkluis) zijn wezen lijk hiér en nù de vertegenwoordigers van CHRISTUS, en uit dér aard moet de lezer van de Schrift ook wat zijn “interpretatie” van de Schrift betreft, zó als naar Hém naar hén luisteren (gehoorzaamheid), zó als in Mij in hén geloven, en zó als Mij hén volgen. dit is: zich uit en in geloof in den énen GEEST en den énen LERAAR éénsgezind uit en in geloof in hen als door Hem gevolmachtigden zich met veréénigen. geloofsgeheim, dat “in onze tijd” door liberaal individualistische en rationeel vrije denkers op de helling wordt gezet en in veel “gelovigen” aan het wankelen is gebracht, zo niet weggedeemsterd is.
het gaat er vandaag geenszins anders aan toe dan in den tijd van “de profeten” en in jezus’ tijd. GOD “onderricht” door “de profeten” en “het Woord, openbaart door hen Zijn GEHEIM, dat voor de mensen wezen lijk een geloofsgeheim is, en de weerstand dien dit “onderricht” dààr en toén vanwege die niet wilden luisteren, geloven in en volgen ondervond, ondervindt het hiér en nù vanwege die weigeren te luisteren, te geloven in en te volgen.
de vorm die de weerstand hiér en nù, in “onze tijd”, “eigentijds”, aanneemt, is: men weigert de Kerk (de door jezus Zelf met leergezag beklede paus en bisschoppen) te erkennen als de natuur lijke plaats van onthulling en ontvouwing van de Schrift, en uit der aard óók wat de “interpretatie” van de Schrift betreft, naar hen te luisteren en aan hen te gehoorzamen. men neemt onder allerlei voorwendselen de -op de Schrift geGRONDe- leer van de Kerk onder vuur (“Wat heeft men de brave mensen allemaal niet wijs gemaakt!”) en stelt ze in vraag. dit betekent: dat de leerling zich bóven den Leraar plaatst, weigert nog langer naar zó iets te luisteren en Hém te volgen in Zijn vertegenwoordigers. wat inhoudt: dat het geloofsgeheim uit ongeloof erin niet langer van tel is. weerbarstigheid tegen de Kerk en Haar leer toont hiér en nù zó als in jezus’ tijd dàt en hoé geloven bij velen verduisterd is, niet langer als ter zake beschouwd en door een zogezegd geëmancipeerd (“verlicht”) individualistisch liberaal vrij denken vervangen wordt. bovendien heerst er de fatale verwarring tussen geloofs- en zedeleer, worden beide als “één pot nat” gezien en wordt “het kind met het badwater weggeworpen”. GOD, de HEILIGE heilbrenger, én die met HEM in den wijngaard werken, worden uitgewezen en “op het vliegtuig gezet” (bisschop Hurkmans). de slakken blijven over. en meteen de littekens van een GROND loze godverlaten eenzaamheid.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
