|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Het laatste louteren der zielen door GOD, Zijn Laatste Oordeel, is “the finishing touch”, de handtekening van den Meester onder het werk van de leerlingen, zó: dat het BEGIN lijk begonnen bestaan der zielen uit en in onderlinge samenwerking UITEINDE lijk een VOLTOOID kunstwerk is en blijft.
de leerling werkt aan zijn kunnen in het atelier van den Kunstenaar. hij loutert het hiér en nù uit en in medewerking van in samenwerking met. op aarde. op aarde bestaan betekent in feite van zijn in tijd en ruimte beperkt leven een kunstwerk maken dat tijd en ruimte overschrijdt in de richting van volmaaktheid. dit is: onder het begeleidend oog en de begeleidende hand van den Kunstenaar den berg bestijgen, stap voor stap, voetje voor voetje van slakken gelouterd worden en met Uitzicht op verrijkt.
De Kunstenaar is volmaakt volmaakt; de leerling onvolmaakt volmaakt. het geheim van den leerling is: dat hij naar zijn wijze op zijn wijze gedacht en gemaakt is om op onvolmaakte wijze volmaakt te zijn; dat voor hem onvolmaakt volmaakt zijn genoeg is, want voorbestemd om UITEINDE lijk VOLTOOID te worden.
deze historische werkelijkheid grondt in den leerling enerzijds een existentiële fundamentele nederigheid, oot- en deemoed, en anderzijds een grondvertrouwen op dat resulteert in een “als vanzelf” bevrijd vrij, opgevrolijkt vrolijk en bevredigd te vreden in goede en kwade dagen al de dagen van het leven aan het leven werken. de deugd van nederigheid vernedert een mens niet, houdt hem niet klein, maar verrijkt hem met her- en erkenning van zijn beperktheid die de loutering mogelijk maken en bevorderen. het grondvertrouwen is een deugd (virtus) die hem in de kwade dagen sterkt het in geen geval optegeven, never to surrender. in feite: “bij Hém te blijven”.
loutering is: door vuur gaan, het onaangename geheime lijk wonder lijk, op Uw woord, veraangenamen, den aan het een mens zijn innerlijk eigen “berg” van lijden en dood overwinnen. dàt is geen “sport”, geen “stunt”, geen spectaculaire “show”, maar het in het verborgene gedragen en verdragen geloofsgeheim van een vriend van de wijsheid die in de wereld voor de wereld een dwaasheid is. die gelooft, gaat door een vuur waarvan hij, geloofsgeheimelijk in het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “aarde” en “HEMEL” opgenomen, weet: dat het van slakken zuivert, dàt het hem hiér en nù al deelsdeels loutert en met het Uitzicht op volmaakte LOUTERING verrijkt.
alleen geloven, dat wezen lijk onlosmakelijk met beminnen en hopen verbonden is, loutert, “redt”, “geneest”, “verlost”. veréénigt den leerling in het atelier van den Kunstenaar met den Kunstenaar, Die zijn “werk” met een finishing touch zal afwerken, VOLTOOIEN. en precies dàt bevestigt en viert de Kerk liturgisch met het Hoogfeest van Allerheiligen en het feest van Allerzielen. loutering der ziel is, als “wegnemen van de zonde”, op aarde de weg naar de definitieve heiligheid in den hemel. is de zonde mét het woord uit het vocabularium van verlichte mensen geschrapt, de Kerk houdt liturgisch (“Kyrië eleison!”, Agnus Dei, Qui tollis peccata mundi, miserere nobis/dona nobis pacem.”) het bewustzijn van ongehoorzaamheid aan de levenswoorden van GOD wakker, en stimuleert uit der aard, onder andere door de praktijk van het sacrament der biecht, het verlangen naar loutering. zó doende “werpt zij een mens niet plat ter aard””, maar tilt hem integendeel van den platten grond op de hoogte van 10 meter er bóven: de natuur lijke plaats van GODS beminnelijk menslievende barmhartigheid; het verlangen van GOD, Die in den hemel is, den kwetsbaren en gekwetsten mens, die op aarde is, in Zijn “HEMELSE” heiligheid optenemen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
