|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De Eucharistie is er al die eeuwen lang onder de mensen als het uit de Bron borrelend en lanzaam naar de Zee stromend “levend water dat Ik u zal gegeven”. “Mijn lichaam, Mijn bloed”, door u, zó als Ik het heb gedaan, te doen, en inderdaad gedaan, “om Mij niet te vergeten”. centraal staat, Zich Zelfbewust ervan bewust dat Hij ontvangen van den Heiligen Geest en geboren uit maria van den VADER was uitgegaan en na Zijn dood uit den dood verrezen naar den VADER zou terugkeren, jezus van nazareth de CHRISTUS. het geheim van de Eucharistie is het geheim van jezus CHRISTUS, van GOD den ZOON, het vlees geworden WOORD van den VADER, Die dààr en toén Zijn tent onder ons heeft opgeslagen en het doorheen de eeuwen hiér en nù blijft doen. het geconsacreerde brood en de geconsacreerde wijn ZIJN geheime lijk wonder lijk, op Uw woord, jezus CHRISTUS. het voor de mensen ondoorgrondelijk GEHEIM van jezus de CHRISTUS, en te zelfder tijd het door Hem voor hen geconcipieerd, gewild en gemaakt geloofsgeheim van een vollen vorm met een VOLLEN INHOUD: Zichzelf. een geheim om in te geloven, te doen, eraan deeltenemen en ervan te leven, en dat zich, met medewerking van den Heiligen GEEST, alleen genoeg openbaart aan die erin geloven, het doen/eraan deelnemen en ervan leven. de Eucharistie schittert als de zon en is wit als sneeuw op Haar natuurlijke plaats: heilige grond op de hoogte van 10 meter bóven den platten grond. Zij is, zó als jezus Zelf, op aarde, in de wereld van mensen, die op aarde zijn, heilig, sacraal. een voor mensen die in én vàn de wereld zijn, als crux voor hun door begrijpen bezeten verstand helemaal niet, want onbegrijpbaar, en voor mensen die niét er vàn zijn, bijna niet/nauwelijks, maar tenzij met de medewerking van den Heiligen GEEST tóch te geloven Werkelijkheid. de oplossing van “het probleem” is te vinden in het door “de leerlingen” voor ons opgetekend en ons overgeleverd “al wat Ik heb gezegd”. de Eucharistie is, zó als jezus Zelf, een mysterie, dat langzaam opklaart in diegenen die Hém leren kennen doordat zij, caring and being lucky, onverdoofd, onverblind, onverlamd, van melaatsheid gezuiverd en springlevend “naar Hem luisteren”, “in Mij geloven” en “Mij volgen”. bij Hém blijven.
jezus WAS dààr en toén, IS hiér en nù, en BLIJFT tot het einde der tijden: het “mysterie” van een vollen (menslijken) vorm met een VOLLEN (GOD lijken) INHOUD. het kàn door mensen geloofd, en bovendien, ter bevestiging van dit geloven, zij het op begenadigde momenten, uit en in in gebed verworven “informatie van bóven”, genoeg verstaan worden om, van een overal opdoemenden “methodischen”, maar niettemin on redelijken twijfel verlost, zich hals over kop in het soms verbazend, zo niet verbijsterend, maar tóch uiteindelijk wonder lijk boeiend avontuur te storten. wat elk intens aandachtig creatief deelhebbend aan deelnemen aan een zondagse in de abdij van Keizersberg gevierde Eucharistie altijd weer niet alleen verantwoordt, maar ook door een verlangend ernaar uitzien levend houdt. het geheim van de Eucharistie: Zij is voor mensen, die op aarde zijn, het naar hùn wijze op hùn wijze te horen, zien en tasten, emotioneel en intellectueel te beleven en door de verbeelding te ziene teken van het “mysterie” van een vollen (menslijken) vorm met een VOLLEN (GOD lijken) INHOUD. een door jeus in en vast gesteld sacrament. een stroom van levend water, dat uit den eeuwigen sneeuw op den berg van GOD neervloeiend tussen hoogvlakten, doorheen woestijnen, in lage landen zijn weg zoekt en gaat.
het geheim van de Eucharistie is het “mysterie” van GODS beminnelijke menslievendheid, die, eerst op de wijze van jezus (het “vlees” geworden “Woord”) en dan op de wijze van geconsacreerd brood (“Mijn lichaam”) en geconsacreerden wijn (“Mijn bloed”), haar tent onder ons heeft opgeslagen. dit is: GOD, Die in den hemel is, “toont” Zich aan, laat Zich door de mensen, die op aarde zijn, “van achteren” zien. genoeg om HEM niet te vergeten, HEM dankbaar te gedenken, zich door HEM te laten heiligen, op Zijn hoogte te laten tillen. dit “mysterie” is voor de mensen van fundamentele existentiële betekenis, grijpt “te pas én te onpas” en indringend in hun leven in, licht een tip van het geheim dat zij als beADEMde klei zelf zijn op, bevestigt dat zij niet alleen gratuiet aan het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “HEMEL” en “aarde” deelhebben, maar ook liefdevol gemaakt, geroepen en gezonden zijn om “als vanzelf” (on benauwd en on belemmerd) eraan deeltenemen. dàt, en niets anders, brengt hen van den platten grond overeind en adelt hen tot “koning van de schepping”. met als ge volg van Dien: dat adel -niét van buiten af, maar van binnen uit- verplicht: een kind van GOD te worden, te zijn en te blijven. te geloven geloofsgeheim. de Eucharistie vereist om naar waarde geschat, als waarde gezien, meegemaakt en beleefd te worden, geloof in jezus’ GOD de ZOON zijn, Die “tot het uiterste een teken van liefde, Zijn leven voor Zijn vrienden heeft gegeven en door het offer van Zijn dood aan het kruis de mensen met den Vader heeft verzoend”, én dat “dit -niet als, maar reëel- Zijn lichaam en Zijn bloed IS”. en precies deze twee te geloven geheimen werden doorheen de tijden op de helling gezet, en worden, ook door sommige zich christenen noemenden, hiér en nù, niet langer geloofd. met als gevolg van dien: dat het bewustzijn van “mysterie” weggedeemsterd is, GODS Woord door het hunne vervangen, een door hen gevierde mis van haar sacraliteit ontdaan, tot een “vroom theater” en een gezellig tafelen beperkt wordt.
het cruciale punt, het kruispunt waar de wegen uiteen gaan, is: geloven. niet de Eucharistie verandert met de gevoeligheden, bedenkingen van denkers op grond van hun systemen en patronen, experimenten en fantasietjes van de tijdjes in den tijd, maar wel de houding van mensen ertegenover. niet de Eucharistie drijft op de stromingen van den tijd naar her en der, maar de mensen laten zich, onstandvastig, onrustig, zonder onderscheid te maken los bandig en wispelturig op verandering, aanpassing, vernieuwing uit, door de “stromingen” met de stromingen af en aan, naar hier en daar drijven en verliezen uit der aard de gevoeligheid voor de stabiliteit van een OORSPRONG lijken VASTEN grond, in casu: jezus van nazareth de CHRISTUS, den mens geworden GOD de ZOON. de VASTE grond, en meteen de stabiliteit van de Eucharistie is en blijft: jezus CHRISTUS, Die “mysterieus” niet alleen door Zijn aanwezigheid dààr en toén onder ons, maar ook door Zijn aanwezigheid in de Eucharistie hiér en nù, “Zijn tent onder ons heeft opgeslagen”. “mysterieus”: vanwege GOD geloofsgeheime lijk en uit dér aard vanwege de mensen door de mensen te geloven. aan dit door GOD, Die in den hemel is, bedacht, gewild en gemaakt historisch feit op aarde helpt vanwege de mensen, die op aarde zijn, geen op grond van gevoeligheden, bedenkingen, besprekingen, draaiingen en keringen geconstrueerd lieve-moederen.
het geheim van de Eucharistie geeft zich aan geen gevoeligheden, bedenkingen, besprekingen, in vergaderingen en symposia van hier- en van daaruit bekeken gezichts- en standpunten prijs. Zij is en blijft fundamenteel een niet te voelen (“Naar mijn gevoel…”), niet te denken (”Ik denk…, zie het zo.”), niet te bespreken (“Ieder zijn waarheid, zijn zeg!”), maar op Uw woord, in het verborgene, in de stilte in stilte stil, na gebed om en met de hulp van GODS het “mysterie” in ons her innerenden GEEST, vreemd welwillend ertegenover en teder toegankelijk ervoor te geloven geloofsgeheim. niet gevoeligen, denkenden, fantaserenden, maar gelovenden houden het onder en voor gelovenden overeind. dit is: diegenen die uit Zijn VOLHEID de ene genade na de andere ontvangen, en uit dér aard onverpoosd onverdroten intens aandachtig aanwezig aan de viering van de Eucharistie deelnemen en Haar beleven.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | contacteren |
