|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
“Het huis van de Heer” (Kuriakon/Kerk) is een door de LIEFDE met warme Hand uit klei geboetseerd en met GODS GEEST beAdemd “levend wezen”, een aan de aarde toevertrouwd levend, niet alleen in leven blijvend, maar ook als al dat leeft VOL wassend organisme. een door den HEER gepland en geplant mosterdzaadje, dat “in goede grond” kiemde, wortel schoot, eerst groene halm werd, dan een boom “met de wortels in het water en altijdgroene blaren”. ook al wordt het om de een of andere reden door sommigen als een door mensen inelkaargeknutseld “instituut” gezien en bestempeld. het is geen lijk, maar een levenslustig levendig levend lichaam, met al de (zie paulus’ beeld) kenmerken ervan. het “mystiek”, dit is geheime lijk wonder lijk, op Uw woord, “aards” den “HEMELSEN” CHRISTUS op aarde representerend, lichaam van CHRISTUS. een HEMELwonder onder de wereldwonderen.
het geheim van de Kerk is GODS Heilige GEEST, Creator Spiritus, “Die Heer is en het leven geeft.”. de GEEST schept de Kerk en blijft Haar, Haar vernieuwend, altijd oud en altijd nieuw bewarend, scheppen. uit dér aard is de Kerk creatief, ont hult en ont vouwt Zij doorheen de geschiedenis der mensen Haar geheim, dat wezen lijk het geheim van de geloofsgeheimen is. Haar groene blaren, bloesems en vruchten zijn de HEMELSE geloofsgeheimen, die het leven der mensen op aarde niet alleen met VOLLEN zin verrijken, maar ook hun denken, doen en dichten “den goeden grond” waarin zij wortelen., den VASTEN grond, het fundament waarop zij VAST staan, verschaffen.
een organisme is “begeeste letter”. die verwondering wekkende bewondering waardige uitwisseling van “stof” en “geest” eigen aan “een levend wezen”, aan al dat leeft. de materie is niet alleen, “de aarrde” niet troosteloos eenzaam, de kosmos niet “onbewoond”, de “letter” niet onleesbaar. als Schepping zijn zij doordrongen van “geest” die ze doet leven, blinken, blozen, ja schitteren als de zon en wit zijn als sneeuw. en dat “verschijnsel” verschijnt in al zijn glorie in de organismen, die leven van binnen uit. dit is: doordat de (onzichtbare) “geest” de (zichtbare) “stof” in ze doet leven, blinken, blozen. precies die “geest” is het grondkenmerk van de mensen en drijft hen van binnen uit ertoe de”stof” te doen leven, den tuin in zijn OORSPRONG lijke glorie van “kunstwerk van Zijn handen” bewarend te bewerken. te doen leven. de klei op ONS gelijkend tot een kunstwerk te boetseren en met “goeden” geest, die van GODS Heiligen GEEST is, te beademen. een mens is gemaakt, geroepen en gezonden om de “stof” met dién “geest” te verrijken en haar zó doende te doen leven…naar het voorbeeld van Die óns dat voorbeeld gaf.
de Kerk is gemaakt, geroepen en gezonden om, als levend organsisme, de “stof” te be”geest”en en uit der aard te doen leven. zó de ons omringende dingen der schepping, die de Kerk uit en in geloven als ons als werk van door den Schepper vóór de voeten aan de voeten gelegde en aan de handen toevertrouwde dingen, als den door ons bewarend te bewerken bijbelsen “tuin” belicht. de Kerk verdedigt het geloofsgeheim: dat “de aarde”, de aarde met al wat en wie er op is inkluis, het Scheppingswerk van GOD den VADER, Schepper van hemel en aarde, is; dat Zijn werk “goed” is; dat Hij intens aandachtig erbij aanwezig is en blijft en het naar zijn VOLtooiing begeleidt op de wijze van “Ik zal er zijn voor u.” en “Ik zal met u zijn tot het einde der tijden.”. dit “optimisme” is, in een wereld die er op het eerste gezicht blijkbaar anders uitziet, Haar de mensen van mismoed, zo niet wanhoop bevrijdend, uit der aard hen opvrolijkend en bevredigend geheim. het tweede gezicht, dat het ons mogelijk maakt te ontdekken dat die dingen van het eerste gezicht wel eens iets ànders zouden kunnen zijn dan zoals zij zich op dat eerste gezicht aan ons voordoen. in GOD als SCHEPPER en meteen in het bestaan van al wat bestaat als SCHEPPING geloven belicht én verlicht ons bestaan op aarde. maakt ons leven op aarde niet alleen “haalbaar”, maar verrijkt het bovendien, door het met Uitzicht-op den hemel te vermééren, met de genade van vreugde erom en genieten ervan; tilt het op de hoogte van het door het geloofsgeheim belicht wonder-boven-wonder.
zó is de Kerk gemaakt, geroepen en gezonden om de mensen te overtuigen van, te doen geloven in de intrinsieke waardigheid van elken mens in ’t bijzonder en alle mensen samen. de waarde van elken mens zó als hij OORSPRONG lijk is: beADEMde klei; “ni ange, ni bête”; gemaakt, geroepen en gezonden om uit en in samenwerking met de anderen zichzelf, zó als den “tuin”, bewarend te bewerken op de wijze van het “beest”-achtige in hem uittedrijven en het “engel”-achtige intevoeren en te bevorderen. het authentiek “beeld” van den mens is: “op Ons gelijkend”; liefde uit de LIEFDE. uit dér aard betekent een mens worden, zijn en blijven: organisch, van binnen uit, ingeschapen “als vanzelf”, zó als de graankorrel uit liefde voor de LIEFDE tot VOLLE liefde voor de mensen wassen. dit is: gewoon evangelisch, naar jezus luisterend, in Hem gelovend en Hem volgend leven. concreet: organisch, als rank aan den wijnstok met de Kerk verbonden en in gemeenschap met Haar (den paus, de bisschoppen, de priesters en de leken), als behorend tot “het huis van de Heer” naar Haar luisteren, in Haar geloven en Haar volgen. jezus noemde Zichzelf de wijnstok (“Ik ben de wijnstok.” en Zijn leerlingen de ranken (“Gij zijt de ranken.”). een schitterend beeld van een levend organisme en organisch leven. alleen als de rank met den wijnstok verbonden blijft, kan zij uitchieten, groeien en rijpe druiven dragen. een “eeuwig”, ever green, ons, if we care and are lucky, in zijn VOLheid te horen, te zien en te tasten, aantevoelen, te overdenken, te ver beelden, te articuleren en te be leven gegeven en uit dér aard ons leven richtend beeld. dat de Kerk levend houdt in haar verkondiging, haar vieringen, haar (bege)leiding: die met Haar als levend organisme en hiér en nù concrete vertegenwoordiging van den Wijnstok organisch verbonden blijven, leven en dragen -door weer en wind, door dik en dun- naar rijpheid rijpende vrucht. geloofsgeheim.
het geheim van de Kerk is een geloofsgeheim, dat pinksteren lijk, dit is uit en in her innering door den Heiligen GEEST van “al wat Ik u heb gezegd”, in de wereld oplicht. het geheim, niét van een, zoals “men” zo graag insinueert, accentueert en de mensen wil doen geloven, door mensen geconstrueerd “instituut”, maar wezen lijk van een door GOD uit klei geboetseerd en met Zijn ADEM beademd “levend wezen”, levend en leven gevend organisme. een geheim dat moet geloofd, vreemd welwillend ertegenover en teder toegankelijk ervoor “gezien”, aanvaard en met vreugde verwelkomd worden. van de Kerk door dik en dun houden, blij zijn dat Zij er is, zich bij Haar thuis voelen en thuis zijn, is een helder, onloochenbaar teken van in “het huis van de Heer” opgenomen zijn en onomwonden ertoe behoren. met alle heerlijke gevolgen van Dien.
AMEN. amen, en daarmee uit.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
