|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
GROND (“goede grond”) en uitgangspunt van ge gelijkgezindheid van gelijkgezinden in “het huis van de Heer” is: “de hoogte en diepte, lengte en breedte van de gezindheid die eigen was aan Christus Jezus”. die dàt schreef, wist er uit ervaring aan den lijve iets van, al zal hij toén wel niet geweten hebben dàt en hoé de hoogte en diepte, lengte en breedte van wat hij schreef, zich geheime lijk wonder lijk doorheen de tijden en tot hiér en nù op een ons verbazende én wonder lijk boeiende wijze onthulde en ontvouwde. die hoogte en diepte, lengte en breedte van jezus’ gezindheid werd en wordt de hoogte en diepte, lengte en breedte van de gelijkgezindheid van de gelijkgezinden in jezus’ Kerk, en, mogen wij op Zijn woord “Ik heb ook nog andere schapen, die niet uit deze schaapstal zijn. Ook hen moet Ik leiden, en zij zullen luisteren naar Mijn stem. Dan zal het worden: één kudde, één herder.” (Joh. 10/16) geloven, ook daarbuiten. jezus’ gezindheid is de toetssteen van de gezindheid van elken christen, en meteen van de gelijkgezindheid van de christenen over de hele wereld. in feite is de wereldkerk een Kerk, de “vergadering” van éénsgezind in de geloofsgeheimen gelovende gelijkgezinden.
gelijkgezinden vormen wat paulus noemt en waarop hij, tegen het vormen van een on gelijk span waarschuwend, hartstochtelijk aandrong, “een gelijk span”. de dwaasheid van die paarden willen mennen met een ongelijk span en de wijsheid van die voor een gelijk span zorgen is voor hem een teken, dat hij de broeders en zusters van zijn kerken voorhoudt en waarmee hij hen aanmaant geen gelijk span te willen vormen met “heidenen”. dàt klinkt vandaag snerpend in de oren van de wijzen van deze wereld en wordt uit der aard door hen als een onverdedigbare discriminatie uitgekreten en verworpen. want “Er is geen dé waarheid, en tóch dé waarheid als werkelijkheid stellen en ze zich bovendien toeëigenen is een ongehoorde pretentie.”; “Alle godsdiensten zijn gelijk.”; “Waarheid is relatief; elk zíjn waarheid.”. met als gevolg van dien: dat hiér en nù precies ongelijkgezindheid gelijkgezindheid betekent; dat precies van jezus’ gezindheid verschillende ongelijkgezinden door dat verschillen van gelijkgezind zijn. maar, en tóch, en zie: men onderschatte paulus’ ervaring en visie niet. zij zijn op feiten gegrond; en feiten liegen niet, leren wijs zien, oordelen en handelen. voor christenen is het wijs éénsgezind hun gezindheid op die van CHRISTUS te bouwen en meteen “een gelijk span” met christenen die dat ook doen, te vormen. wat wijs is, stut en steunt, bevestigt en verzekert, en uit der aard het beleven “gemakkelijk” maakt doordat zó doen samenhoudt, samen en uit der aard zonder “afdwalen” den Weg van de Waarheid en het Leven helpt gaan en samen blijvend bij Hem blijven mogelijk maakt en bevordert.
de wereldkerk is de “vergadering”, de natuur lijke plaats van door de apostolische overlevering samengebrachte en -gehouden christenen, de uit en in CHRISTUS’ gezindheid ééns- en uit der aard gelijkgezinden. het is een feit dat hiér en nù de tijd van éénsgezinde gelijkgezinden in bv. europa, of de europa samenstellende landen, of een bisdom daarin, of een parochie dààr in, voorbij is. meer nog: “een gelijk span” vormen wat geloven in de geloofsgeheimen van de Kerk en Haar daarop gegronde moraal betreft, wordt gezien als “onderdrukking” van de persoonlijke vrijheid (van het geliberaliseerde individu) en zelfs het geweten (dat blijkbaar door velen van zijn OORSPRONG, den elken mens van in den beginne ingeschapen “goeden” geest, die van den Heiligen GEEST is, is weggesneden opdat zij zélf naar willekeur en door de gevoeligheden der tijdjes op sleeptouw genomen zouden kunnen bepalen wat “goed” en wat “kwaad” is). in een dergelijke omgeving wordt de apostlische christen zich bewust van een chaos aan denken, doen en spreken, het “ongelijk span” waarbinnen men hem zou willen dwingen om, op straf van als dom, achterlijk en naïef ingehaald en achtergelaten te worden, geëmancipeerd, verlicht, ontwikkeld, intellectueel eerlijk en politiek correct, van den tijd zijnd, vrijgevochten vooruitstrevend, ongehoorzaam los bandig veilig meetehuilen met de wolven in het bos. uitkijkend naar “bewaarde” orde, gaat zijn blik uit naar en ontdekt hij de de hele wereld met de gezindheid van CHRISTUS overkoepelende wereldkerk, de OORSPRONG lijke “vergadering” waarin hij zich thuis voelt, thuis is, en die zijn “identiteit” niet alleen beschermt, maar ook koestert en optrekt en zijn vrijheid, vreugde en vrede “in Domino” niet alleen als “goed” voor zichzelf, maar ook voor alle mensen bevestigt.
de wereldkerk is de onbegrensde ruimte voor die hiér en nù gevangen zitten in en bevangen zijn door een wereld van “beschaving” en “cultuur” die het heilige profaneert en naar den platten grond neerhaalt. zij is “de open lucht” waarin petrus, door “een engel” van de banden aan handen en voeten en hals bevrijd, door dezelfden “engel” geleid werd, uit volle borst kon ademen en naar de gemeenschap terugkeren om samen met hen en als de rots waarop CHRISTUS Zijn Kerk wilde bouwen door den Heiligen GEEST verlicht en zonder vrees van Hem te getuigen. “Vreest niet, kleine kudde, Ik heb de wereld overwonnen.”. geloofsgeheim, dat hiér en nù meer dan ooit zijn reddend Licht en reddende Kracht onverholen “toont”. de wereldkerk is de moederschoot van de Moederkerk, waarin de gelovigen geheime lijk wonder lijk, op Uw woord, ontvangen, waaruit zij geboren en waarop zij getogen, Opgetrokken worden om uitgeleid den hun nauwkeurig uitgestippelden weg te gaan “tot het einde der aarde”. en dàt einde be tekent niet alleen de historische (tijd-), maar ook de geografische (plaatslijke) ruimte., die de ruimte van GODS Rijk op aarde is. het is, althans hiér en nù, duidelijk geworden dat de natuur lijke plaats van in (uit der aard beperkte) landen, bisdommen, parochies wonende gelijkgezinde christenen de éénsgezinde gelijkgezindheid van alle christenen in de onbeperkte ruimte van de hele wereld geworden is. en dàt en hoé zij elkaar herkennen aan “de gezindheid die eigen was aan Christus Jezus” en zich mogen verheugen over waar dan ook, wereldwijd elkaar ontmoeten. te meer daar de mogelijkheden zich lichaam- en geestelijk als het ware onbeperkt op aarde te kunnen verplaatsen tot dit elkaar ontmoeten “als vanzelf” uitnodigen en het bevorderen. vanuit het geloof gezien mag deze aardse “globalisatie” gezien worden als een haar op de hoogte van GODS GEHEIM tillende HEMELSE “globalisering”. een regeling van bóven, die de diepe, ja profetische betekenis van jezus’ gebed: “Onze Vader, Die in de hemel zijt, geheiligd zij Uw Naam, Uw Rijk kome, Uw Wil geschiede…op aarde zó als in de hemel.” hiér en nù verheldert en als bezig zijnd onderstreept. op de hele aarde, in de wereldkerk. in “Het huis van de Heer”, dat op de Rots van éénsgezinde gelijkgezinde pausen, bisschoppen, priesters en leken gebouwd is.
enerzijds is dié gezindheid van jezus met Hem “uit het graf opgestaan”, “moet bij de levenden gezocht worden”, “verschijnt en blijft op een afstand”, “toont aan twijfelenden de wonden in handen en voeten en zijde om de vinger erin te steken”, “verklaart de Schrift en breekt het brood”, zegt “het net aan de rechterkant van de boot uittewerpen”. dit is: zij lééft, en blijft leven; zij vervult Zijn getuigen, en blijft hen vervullen; zij verzamelt hen, en blijft hen “als een klokhen haar kuikentjes onder de vleugels” over de hele wereld verzamelen. en anderzijds heeft het her inneren door den Heiligen GEEST van “al wat Ik u heb gezegd”, zij het in het verborgene, onverpoosd onverdroten over de hele wereld plaats, en blijft het plaatshebben. zó dat allen die elkaar ontmoeten “wat Ik u heb gezegd” in hun gesprekken herkennen, en meteen hun hen bevestigende, bevreugdende en bevredigende gelijkgezindheid. en dàt is de concrete wijze waarop jezus’ woord: “Ik zal u niet als wezen achterlaten. Ik zal met u zijn tot het einde der aarde." bewaarheid wordt. er kan geen twijfel over bestaan dat jezus’ gezindheid en het her inneren van den Heiligen GEEST de basis (basics, fundament, de rots) zijn en blijven van de éénsgezinde gelijkgezindheid van de christenen waar ook ter wereld zij elkaar ontmoeten, wereldwijd. zij zijn de “geest” die, bij voorbeeld, de wereldjongerendag doet leven, blijven leven en “goede” vruchten dragen. zij zijn de “geest” die, nogmaals bij voorbeeld, elke ontmoeting tussen ons en (eventueel priester-) studenten aan de leuvense theologische faculteit doet leven. dit is: hen niet alleen helpt bij het voltooien van hun wetenschappelijke vorming, maar hen tevens waarschuwt voor den het heilige neerhalenden, verwereldlijkenden (saeculariserenden) invloed van de “beschaving” en de “cultuur” van de wereld waarin zij hiér terechtkomen; en óns met vreugde vervult om den onaangetasten “goeden” geest en “goede” gezindheid waarvan zij blijk geven en die voor ons, ons een blik op de wereldkerk gevend, een riem onder het hart betekent.
gelijkgezinden letterlijk (in wat zij in gesprekken zeggen) en geestelijk (in wat zij schrijven) mogen ontmoeten is een geschenk van het “werken” van GODS Heiligen GEEST onder ons. dàt en hoé Hij geheime lijk wonder lijk mensen verzamelt, samenbrengt en helpt éénsgezind samen werken aan de VOLtooiing van het Rijk GODS hiér en nù al op aarde. dit is: de Kerk in ’t bijzonder, en alle mensen wereldwijd, heelt en heiligt. en uit dér aard hen hiér en nù al op aarde gelukkig maakt en hun leven met Uitzicht op den hemel verrijkt, vergroot, verméért. een óns door GOD geopenbaard en te “lezen” gegeven geloofsgeheim, dat uit en in deelname aan jezus’ gezindheid in ons als “teken” van den Weg, de Waarheid en het Leven opLicht en ons met jezus’ Kracht in staat stelt het concreet te be leven.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
