|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Vorm/vormen zijn vlaamse/nederlandse woorden, die een rijkdom aan betekenissen in zich bevatten, ze uitdrukken en talige communicatie mogelijk maken. die rijkdom is een in een akker, in een aarden kruik verborgen schat, die uit der aard om “gevonden” te worden “spitten”, de kruik “breken” vereist. dit is: intens aandachtige aanwezigheid én bij de dingen, én bij de zich in de geschiedenis onthullende en ontvouwende woorden. want woorden “leven”, zijn, precies door hun geschieden in de geschiedenis, hun “uitzaaien” van betekenissen, óók in talen die men onbezonnen “dode” talen genoemd heeft, springlevende taal. taal, die het gemoed blijft bewegen, het verstand aan het denken blijft zetten en de verbeelding blijft uitdagen.
De dingen zijn geheime lijk wonder lijk een verzameling van een vorm en een inhoud, een vreemde, ons verbazende, zo niet verbijsterende, maar wonder lijk boeiende twee voudige éénheid van “letter” en “geest”. zij houden iets in, en laten dat in hun ernaar verwijzenden vorm verschijnen. zonder dien vorm geen inhoud, en uit der aard voor de mensen geen betekenis, geen hun gemoed bewegend, hun verstand aan het denken zettend, hun verbeelding uitdagend verwijzen naar. de vorm maakt mogelijk dat mensen de dingen kunnen horen, zien en tasten. meer nog: intens aandachtig naar ze luisteren, ze bekijken, de den “geest” belichtende tekens in ze zien. maakt mogelijk dat mensen door ze emotioneel bewogen worden, over ze kunnen denken, de tekens in ze zien én ver beelden. dit is: de dingen in hun leven ter lichaam én geest lijke bevordering (verrijking, vergroting, ja vermééring) van hun leven inschakelen. én, bovendien, zélf vormen, “boetseren”, een vorm geven aan wat zij gehoord, gezien, getast en, op grond daarvan, gevoeld, gedacht en verbeeld hebben. vormen der dingen leren mensen een vorm geven aan den lichaam lijken, maar vooral geest lijken rijkdom van hun leven en dien uit der aard voor andere mensen hoor-, zicht- en tastbaar maken.
een vorm geven aan is bewerken. cultiveren. dit is: materie uit en in geest lijk leven be geesten, uit en in “goeden” geest, die van den Heiligen GEEST is, scheppen, er doen zijn zó dat men kan zien en zeggen “dat het goed is”. mensen kunnen stenen vormen, klei vormen, “wilde” bloemen en planten tot “gecultiveerde” (om)vormen, wilde dieren tot “gecultiveerde” (huis- en circusdieren) (om)vormen, een zaad- en eicel tot “een levend wezen” vormen, een gedoopten mens “vormen” (con firmare), lichaam lijk, en bóven dien geest lijk doven doen horen, blinden doen zien, verlamden doen tasten, doden uit het graf doen opstaan. met de toegevoegde waarde van con firmare: ferm, stevig, vast, sterk maken, doen blijven. zó is een mens, als homo sapiens, meer nog als “levend wezen”, op een keer er toe gekomen een kam, een pot, een kruik, een boog en pijlen, een kano gaan vormen, intelligent “maken” (homo faber) om ze ter bevordering van zijn leven te gebruiken en is dit “maken” in de geschiedenis op een indrukwekkende wijze uitgedeind tot de huidige technische vaardigheden. meer nog: zó is een mens, bóven dien, dank zij zijn voelen, denken over en ver beelden er toe gekomen kunstzinnig een sierkam, een sierarmband, een sierhalssnoer, al dan niet met edelstenen belegde zilveren en gouden ringen te “creëren”, op rotsgrotwanden kleurrijke tekeningen aantebrengen, te schilderen, te boetseren, beelden te houwen, met muziek begeleid te dansen, te zingen, toneel te spelen, en last, but not least, te dichten en het gedichte te schrijven opdat het zou blijven. ha, vormen, een vorm geven aan! ook dieren geven een vorm aan. zie de (bijna) artistieke, maar toch “instinctieve” wijze waarop zij een nest, een web, een honigraat bouwen. een mens vormt als een mens: als een door GODS Adem beademd “levend wezen”, een be geeste letter. het wezen van kunst is precies dit op een geest lijke wijze een vorm geven aan materie; aan GODS Scheppen deel hebbend er aan deel nemend dode materie doen verrijzen. en mensen doen zien en zeggen: “dat het goed is”. zó vormen is in feite een opdracht van een mens; bepaalt mede zijn waarachtigheid, GOD en menswaardigheid en waarde; is, wat gottfried benn zo scherp heeft gezien en geschreven: “ein Antrieb in der Hand”; veredelt uit der aard, naar het voorbeeld van GOD, Die met een warme Hand de klei boetseerde, de “klauw” tot een (fijn gevoelige fijn boetserende fijn cultiverende) “hand”. een mens is, OORSPRONG lijk, een “geboren” kunstenaar. en het is jammer als hij dit eerstegeboorterecht voor een bord linzen-, of welke “soep” dan ook, verkwanselt. waarvan de voorbeelden in onze westerse cultuur voor het rapen liggen.
de mens zelf is een veredelde vorm, een met edelstenen versierde kroon op “het werk van Zijn handen”. een vorm die geest uitstraalt, meer nog: “goede” geest, die van GODS Heiligen GEEST is en bekwaam de materie te be geesten op de wijze van de tekens-met-TEKENwaarde in haar te laten verschijnen. de hoogste vorm geving verwijst niet alleen naar den Schepper, maar ook naar het Verbond dat de Schepper met zijn Schepping, de mensen in ’t bijzonder, sloot. het prototype daarvan is de Schrift: door mensen gevormde woorden die tekens van GODS Woord afgeven. zij zijn onder de woordvormgevingen der mensen van uit stekende kwaliteit, het beste dat mensen ooit hebben gezegd en geschreven. een geheim, dat in wezen GODS Geheim is en zich vertaalt in openbaring van de het leven der mensen verLichtende geloofsgeheimen. zij zijn de Lichtende onderbouw van het beste dat mensen in het verleden hebben gezegd en geschreven en hiér en nu zeggen en schrijven omdat zij GODS Geheim in tekens-met-TEKENwaarde laten oplichten. het geheim van woorden van mensen is aftelezen van de wijze waarop zij GODS Woord naar het voorbeeld van “de profeten” in het eerste en van “de leerlingen” in het tweede Boek te horen, te zien en te tasten geven, en meteen bewogen te overdenken en ver beelden. de wijze waarop zij de waarachtigheid, GOD en mens waardigheid en waarde van woorden van mensen schragen, dragen en bevestigen. een woord is waar, is leven, is weg, als het “op ONS gelijkt”, als GODS Woord erin, verborgen, tóch te horen en te herkennen is.
het geheim van een mens is: dat hij daartoe, niet zozeer denkend, maar gelovend, concreet in het WOORD gedoopt, van het WOORD doordrenkt, bekwaam is. de hoogste vorm geving is: in opdracht en uit en in her innering door den Heiligen GEEST van “al wat Ik u heb gezegd” het WOORD hoé dan ook een vorm geven, hoé dan ook “doend wat Hij u zal zeggen” van het WOORD getuigen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
