|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Geschenk. al dat leeft, màg leven, màg bestaan, màg er zijn. op aarde. de aarde is de vooraf voor al dat leeft ten leven gereedgemaakte en aan al dat leeft gegeven natuur lijke plaats. “Daar God u eens te willen koos, daar staat gij.”. er zijn levende wezens in het water, in en op den grond, in de lucht. mensen in het bijzonder omdat zij zich, anders dan de andere levende wezens, van dàt zij leven bewust zijn, weten dat zij bestaan, den zin (het helder antwoord op hun vragen vanwaar, waarheen en waarom) ervan willen weten. voor mensen is leven een ernstige én enstig optenemen zaak. en inderdaad: die drie, in wezen ultieme, vragen laten hen niet los, en met de jaren in wijsheid groeiend, gaan zij langzaam bevroeden: dat het juiste antwoord op ze de waarachtigheid, GOD en menswaardigheid en waarde van hun leven onthult en ernaar leven, “wezen zoo ik wezen moet”, als met GODS Adem beademt “levend wezen”, het levensbelangrijk is.
het leven van een mens is het wonder van een brandend en tóch niet opbrandend braambos. en die in de de eenzaamheid en de stilte van de woestijn zijn kudde hoedt, wordt er geheime lijk wonder lijk door geîntrigeerd, laat zijn kudde voorlopig achter, nadert het om scherper te kijken en…hoort een Stem eruit opklinken. een Stem Die hem onthult Wie Diegene is Die spreekt en wie diegene is die Ze hoort en ernaar luistert om te verstaan. in feite zegt deze “anekdote” alles wat er te zeggen is. zij openbaart dichterlijk den NAAM van JAHWEH GOD (“Ik ben Die bén.”) én den naam van den in mozes vertegenwoordigden mens (wiens plaats heilige grond is en voor wien het uit dér aard “goed”, dit is wijs is, de sandalen uittedoen). de LEVENDE is de BRON van zijn leven en leert hem wat leven is: naar zijn wijze op zijn wijze aan den LEVENDEN deelhebbend naar zijn wijze op zijn wijze aan den LEVENDEN deelnemen. het leven van een mens gebeurt binnen het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “HEMEL” en “aarde”; gebeurt op de wijze van: “goeden” geest, die van GODS Heiligen GEEST, en het lichaam, de “klei”, tot “een levend wezen” samenwerpen. het leven van een mens is OORSPRONG lijk gedachte en geschapen (uit klei geboetseerde en beADEMde) éénheid van lichaam en ziel, “letter” en “geest”. met alle gevolgen van Dien.
voor een mens betekent leven uit en in dié éénheid die éénheid “bewaren”, overeind komen, de “letter” be”geesten”, “de aarde” ophemelen. daartoe heeft hij de middelen gekregen: enerzijds oren om te horen, ogen om te zien en vingertoppen om te tasten; anderzijds eenhart, een verstand en een verbeelding om het gehoorde, geziene en getaste met zin te verrijken om de VOLLE werkelijkheid van het bestaan en zijn bestaan eruit, erin en ermee, hun waarachtigheid, GOD en mens waardigheid en waarde te beseffen (te kennen en te smaken). de uit en in samenwerking mogelijk gemaakte bewondering waardige uitwisseling tussen de “letter” (het lichaam lijke) en den “geest” (het ziel lijke) heelt den mens, bewerkt VOLheid van zijn bestaan als een OORSPRONG lijk “levend wezen” (beADEMde klei). dit houdt in: dat Die aan den mens het leven geeft, óók met hem samenwerkt opdat hij zélf vrij en vrolijk en tevreden zijn deel aan dit VOL wassen zou (kunnen) bijdragen. leven is: gewoon natuur lijk, “als vanzelf”, hier op aarde en naar het beeld van den graankorrel in “goeden grond” VOL wassen. waartoe een mens ter wille van zijn gaven, zij het naar zijn wijze op zijn wijze, onvolmaakt volmaakt, bekwaam is. hij is niet in het bestaan “geworpen”; is niet alleen; heeft, if he cares and is lucky, zó als tobit op zijn reis een engel van den HEER meegekregen om ze tot een goed einde te brengen. geloofsgeheim, dat door die geloven aan vele tekens herkend kan worden en bevestigd.
deze uit schouwen geboren en getogen levens beschouwing vergemakkelijkt niet alleen op hiér en nù op aarde leven, maar opent ook de ogen op blijven leven, op leven nà. dit schouwen, het ZIEN van dat het leven niet weggenomen wordt maar van gedaante veràndert, verrijkt Inzicht in met Uitzicht op, geneest de geestelijke pijn van lijden en sterven en stimuleert, vooral in “kwade dagen”, tot tegen mogelijk “morren” en “weg gaan” in de “beproeving” te doorstaan en “bij Hem te blijven”. de rijkdom van leven op aarde verschijnt in de (geloofs)zekerheid dat niets ervan verloren, niets voorbijgaat; dat het wezen lijk méér is, meer dan het op het eerste gezicht, van op aarde gezien, in uit dér aard beperkt kikvorsperspectief, te zien geeft. geloven geeft het leven te zien op het tweede gezicht, vanop de hoogte van in het Woord en het WOORD geopenbaard GODS GEHEIM, in uit dér aard onbeperkt, VOL vogelperspectief. “Ht leven is, het leven: Gods geheimenis.”.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
