|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Bezining is een meerzinnig woord, wat blijkt uit de gezegden: “tot bezinning komen” (uit een toestand van roes, bedelming, on wetendheid, weer tot zijn zinnen komen, zich bewust zijn van, weten); “zich bezinnen over” (nadenken om de juiste betekenis van een gebeurtenis, een uitspraak, een voornemen, een te verrichten handeling te onderkennen); “bezinnen” (iets zin geven). bezinning is een afleiding van zin: waarachtige, voor bevordering van het leven waardevolle betekenis.
Een in de palliatieve afdeling van een ziekenhuis opgenomen mens bezoeken dwingt tot bezinning. zó als gij, dit jaar weer, in uw tuin de rode rododendra hebt zien botten, bloeien, en dan, onvermijdelijk, verwelken, zó ziet gij hier wat er met een mens, dien gij al gekend hebt toen hij een jongen van 15/16 was, gebeurt. u wordt zachtjes gezegd “niet te lang te bljven” en uw bezoek beperkt weten tot uiterst subtiel contact en gewoon bij hem zitten; is al een duidelijk teken; hem daar niettegenstaande zo attent geboden hulp zo hulpeloos en “reddeloos” zien liggen grijpt aan; hijzelf kan van uw bijzijn niet genieten, al vergeet hij niet te zeggen: “Bedankt voor uw bezoek.”. de “aftakeling” heeft zonder blikken of blozen de laatste fase bereikt, maakt u erop attent dat het in het leven zó gaat (“Er is een tijd van komen, en er is een tijd van gaan.”) en doet u in alle sereniteit denken aan en over wat u te wachten staat. een nuchter, door geloven verlicht gezuiverd en opklarend denken aan en over het ultiem “stof” en “geest” lijk lijden en uiteindelijk “het uur van onze dood”.
wij zijn niet alleen. “Die geleden heeft onder Pontius Pilatus, gekruisigd is, gestorven en begraven, maar de derde dag verrezen is uit de dood”, is ons voorgegaan en heeft ons een voorbeeld nagelaten “opdat ook wij zó zouden doen”. Hij is vaste grond onder ónze voeten. Hij verrijkt dit, niét “terminaal”, maar betekenisvol ultiem gebeuren met een ZIN die onze bezinning van den platgetrapten platten grond tilt op de hoogte van het geheim van ons leven, dat GODS geheim is. “Het leven is, het leven: Gods geheimenis.”. jezus van nazareth CHRISTUS geeft door Zijn woord en daad aan het leven van de mensen op aarde ZIN, VOLLEN zin. geeft ZIN aan de goede, geeft ZIN aan de kwade dagen al de dagen van ons leven…zó als het is, reëel is. Hij is een nuchtere realist, werpt “goed” en “kwaad” samen en verzamelt uit dér aard het leven tot een onverdeelde, uit Schepping en Verbond onverdeelbare, waarachtige, GOD en mens waardige en uit der aard waardevolle éénheid. Hij heeft onder ons gewoond, woont en blijft onder ons wonen uit opdracht: “dat niemand van die Gij Mij gegeven hebt verloren zou gaan”. niet in het licht van de weelde; niet in de duisternis van lijden en dood. dit is geen “droom”, geen wishful thinking, maar de op feiten gegronde realiteit. “naar Hem luisteren” en “in Mij geloven” verrijkt een mens met een helder, onbeneveld en onbestoven Inzicht in ons bestaan op aarde (zó als het OORSPRONG en UITEINDE lijk, uit en in Schepping en Verbond, is), en meteen met Uitzicht op ons bestaan in den hemel (het eeuwig leven). Zijn woorden zijn “woorden van eeuwig leven”, “gaan niet voorbij”, zijn een bewondering waardige uitwisseling van In- en Uitzicht. dit Inzicht groeit uit luisteren naar Zijn “onderricht” op de wijze van al wat Ik u heb gezegd en het voorbeeld dat Ik u heb gegeven ter bevordering van ons leven; dit Uitzicht verrijkt, VOLtooit het Inzicht doordat het de aan het bestaan op aarde gestelde grens doorbreekt, den dood overwint en een licht werpt op verrijzenis. zó is Hij de Weg, de Waarheid en het Leven voor al wie op aarde leeft.
Hij is de Waarheid over lijden en dood, en meteen de Weg die mensen doorheen lijden en dood naar het Leven helpt gaan. Hij verrijkt mensen die op zoek zijn naar den zin van lijden en dood met een visie erop, ZIN ervan, die “alle tranen uit de ogen wegwist”. elke mens wordt fysiek, psychologisch en filosofisch geconfronteerd met het aan den mens op aarde eigen “probleem” van het lijden en het sterven, van kwetsbaarheid en vergankelijkheid. er zijn er die in duistere eenzaamheid en zonder Uitzicht eronder bezwijken; er zijn er die het “als vanzelf”, naar het her inneren door den Heiligen GEEST van wat jezus heeft gezegd en gedaan luisterend en ermee meewerkend, oplossen en door het Uitzicht gedragen in alle sereniteit den GEEST aanvaarden en geven. zij werpen het leven niet uiteen, maar aanvaarden mét de “goede” de “kwade” dagen tot in “het uur van de dood”. het is het geheim van die in GOD den VADER, in de ons door den ZOON belichte en door den GEEST her innerde geloofsgeheimen geloven, door dit geloven met hoop worden vervuld en wier liefde door dit geloven gedragen langzaam VOL wast. dit ziekenbezoek verduidelijkt dit nog maar eens concreet: de overgave aan GODS Wil (“Niet Mijn wil geschiede, maar de Uwe.”) op de wijze van het bevrijd vrij, bevreugd vrolijk en bevredigd te vreden “mét den geest teruggeven van het lichaam “ opent den weg naar de verrijzenis. inderdaad: zonder “goede Vrijdag” geen “Pasen”. en dàt is de ZIN van (de “beproeving” van) lijden en sterven en van de door geen weerbarstigheid geremde en geen weerstand gehinderde overgave eraan. óók lijden en óók sterven zijn uiteindelijk, op dit tweede gezicht, ten leven, ten “eeuwigen leven”.
brengt een dergelijk bezoek u tot bezinning, dwingt het u u niet alleen over lijden en sterven van uw medemens, maar ook over het eigen lijden en sterven te bezinnen, uiteindelijk resulteert het in het duidelijker zien van den ZIN, een hoogste en diepste, langste en breedste, het leven op aarde als OORSPRONG en UITEINDE lijk “goed” be Lichtende be ZIN ning. een be ZIN ning, waarvan gij hoopt dat zij den bezochten zieke “ten goede” komt. het grootste geschenk dat gij voor dit bezoek kunt meenemen en overreiken; dat door uw nuchtere rustige houding in een een wereld die den mens waardigen ZIN van lijden en sterven verloren heeft en uit dér aard onbeschaamd een “menswaardig” sterven door “het uur van onze dood” zelf in handen te nemen promoot en helpt gebeuren, de waarachtigheid, GOD en mens waardigheid en waarde van de door het voorbeeld van jezus zelf gedragen overgave aan de Weg, de Waarheid en het leven bevestigt. dié onderweg opschietende en VOL wassende en “in het uur van onze dood” bewaarde overgave (“Niet mijn wil geschiede, maar de Uwe.”) is het begin, “de goede grond” waarin de “goede” wijze van lijden en de “goede” wijze van sterven VOL wassen en “in het uur van onze dood” VOLtooid worden. de echte stervensbegeleiding gebeurt doorheen de goede en kwade dagen van het leven door jezus zelf, Die een mens, if he cares and is lucky, onverpoosd onverdroten niet alleen in zijn leven, maar ook in zijn sterven begeleidt, en meteen het “probleem” van lijden en dood oplost.
naar wie anders zouden wij gaan? Hij alleen heeft woorden van eeuwig leven, die een mens onderweg, óók in lijden en óók in sterven, zijn waarachtigheid, GOD en menswaardigheid en waarde geven.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
