|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Het bestaan (er zijn) van elken mens in ’t bijzonder en alle mensen samen is, of wij dit nu zien/geloven , aannemen en concreet in het dagdagelijks leven verwerken of niet, een ons verbazend maar in feite wonder lijk boeiend “brandend en toch niet opbrandend braambos”; een als zodanig door schouwenden en dichterlijk dichtenden bevestigd HISTORISCH feit. hoe de wereld der mensen over de hele wereld ook hoor-, zicht- en tastbaar verdeeld, uiteengeworpen, verstrooid reilt en zeilt, uiteindelijk tóch een ons verwonderend en tot bewonderen uitnodigend WONDER bóven wonder.
toen mozes midden in de woestijn zijn kudde bij den Horeb, “de berg van God”, hoedde, “verscheen hem de engel van Jahweh in een vlammend vuur midden in een braambos…dat in lichterlaaie stond en niet werd verteerd”. het “wonder schouwspel” in de verte schouwend, dichterlijk bewogen erdoor geboeid, liet hij zijn kudde achter, naderde het om scherper te kijken en hoorde een stem eruit opklinken (“Mozes, Mozes!”) die hem ervan op de hoogte bracht dat die plaats heilige grond is en hem “gebood” de sandalen uittedoen. “Kom hier niet dichterbij, maar doe de sandalen van uw voeten; want de plaats waar gij staat is heilige grond.” (Exod. 3/1-5). deze “anecdote” bevestigt bijbels dichterlijk niet alleen dat GOD bestaat, maar ook dat Hij de GOD der mensen is: “de God van uw vader; de God van Abraham, de God van Isaäk en de God van Jakob”, van allen die van geslacht op geslacht op aarde zijn. bevestig ook het GEHEIM van GOD, Dat voor de mensen een geloofsgeheim is en hen met ontzag vervult (“Toen bedekte Mozes zijn gezicht, want hij durfde niet naar God opzien.”). voor mozes een fundamentele ervaring, GRONDSLAG van en verantwoording voor zijn in zijn verder leven van egypte naar “het beloofde land” over gaan. een zo aan betekenis VOLLE anecdote, die, indien geschouwd, voor elken mens in ’t bijzonder en alle mensen samen, volstaat om zó als mozes van egypte naar “het beloofde land” over te gaan.
de aarde is de tuin waarin GOD adam en eva plaatst om hem levenslustig levendig levend te bewerken en te bewaren. daartoe begaafde Hij hen (lichaam lijk) met oren om te luisteren naar, ogen om te kijken, vingers om fijn te voelen, en (geest lijk) met een hart om bewogen te bewegen, een verstand om te verstaan, een verbeelding om tekens te zien en te ver beelden. in feite om via de materie de materie te overstijgen, via het kennen en smaken van het zichtbare het onzichtbare te kennen en te smaken. dàt is het geheim van adam en eva, dat hen van de aarde en al wat er op is onderscheidt, van egypte (het land van uien en vleespotten) naar “het beloofde land “ (het land dat overvloeit van melk en honig) over gaan mogelijk maakt en tot over gaan uitnodigt: aanport en aanmoedigt. dit is: uit het eerste land weg-, de woestijn door- en het tweede intetrekken. dit proces betekent voor adam en eva VOL wassen: het beest achtige stap voor stap en stuk voor stuk uitdrijven en het engel achtige stap voor stap en stuk voor stuk invoeren, koesteren en bevorderen; worden, zijn en blijven wie zij OORSPRONG lijk zijn: door GODS (levens)ADEM tot “een levend wezen” beademde klei, die zich op de wijze van over gaan in den smeltkroes van het leven van erts tot van slakken gezuiverd zuiver goud om vormt.
over gaan is: van gedaante verànderen, een ànderen, nieuwen naam krijgen, den aardsen dood achter zich laten en léven. in feite: uit den dood opstaan, verrijzen. zie Pascha/Pasen, de VOLtooiing van het over gaan. elke mens in ‘t bijzonder is, en alle mensen samen zijn in het BEGIN gedacht en ontworpen; worden gemaakt op de wijze van hiér en nù uit de aarde genomen op aarde verschijnen; zijn geroepen en gezonden om, hiér en nù al voetje voor voetje levend en in het ultieme moment van het sterven definitief, naar het UITEINDE over te gaan. over gaan is een in hun wezen ingeschapen en uit dér aard aan het “levend wezen” inherent groei proces, een door den Schepper voor elken mens naar zijn wijze op zijn wijze voorzien en verantwoord en door elken mens te beantwoorden VOL wassen. een mens is opdrachtlijk, van binnen uit, “als vanzelf”, uitverkoren om VOL te wassen op de wijze van over gaan van “de stof” naar het met TEKEN-waarde verrijkte “teken” erin, van het zicht- naar het onzichtbare, van “de letter” naar “den geest”. dit is: elken mens draagt de KIEM van het mystieke, het dichterlijke in zich en is begaafd met het vermogen in het midden van het veld (“de aarde”) te schouwen in de diepte van en hemel (“den HEMEL”).
over gaan heeft plaats uit en in schouwen: een levens beschouwing die het geheim van het leven op aarde geheime lijk wonder lijk ZIET als een VOLheid-uit-en-in-Zijn-VOLHEID en er naar leven bevordert. een levens beschouwing, die het geheim van mystici, van dichterlijke dichtenden is. zij gaan, uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere, bevrijd vrij, opgevrolijkt vrolijk en bevredigd te vreden, in de stilte in stilte stil door de met TEKEN-waarde verrijkte tekens in de dingen (“het brandend braambos”) geboeid en aangetrokken, gewoon natuur lijk, “als vanzelf”, van “de letter” via “den geest” naar GODS Heiligen GEEST over, van uit luisteren naar, kijken hoe en fijn voelen verworven inzicht-in naar het met Uitzicht-op verrijkt Inzicht-in. uit en in den “goeden” geest, die van GODS Heiligen GEEST is, caring, dit is intens aandachtig creatief op aarde aanwezig, ontdekken zij being lucky het geheim van hun bestaan; zijn zij met het hart erbij, stemmen zij intellectueel eerlijk ermee in, spreken zij het “in gelijkenissen-uit-gelijkenis” (dichterlijk) uit en be leven zij het. gaan zij over.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
