|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Een mens is een wezen dat, eens ter aarde gekomen, langzaam ontdekt en zich bewust wordt van vasten grond, lucht en water, licht en duisternis, warmte en koude: de componenten van de planeet aarde, van de natuur lijke plaats van de wieg tot in het graf voor al dat leeft. het geheim van een wonder lijke saamhorigheid, samenleving en -werking ten leven.
de vaste grond is “de goede grond” waarin “zaad” gezaaid kan worden en kiemen om langzaam en naar zijn wijze op zijn wijze vol te wassen; de lucht is er om ten leven in- en uitgeademd te worden; het water is er om te begieten; licht en duisternis, warmte en koude begeleiden dit gebeuren als omstandigheid. maar, en tóch, en zie (voegt sint-paulus er aan toe): het is God Die wasdom geeft. ons gemoed be- en ontroerend, ons verstand verbazend, zo niet verbijsterend, onze verbeelding tartend en niettemin ons boeiend geheim van Schepping en Verbond. reële realiteit. Waarheid, en meteen voor de mensen, die als uit den hemel neergedaald op aarde zijn, onvoorwaardelijke voorwaarde om te leven en de juiste te volgen weg. die Waarheid bevrijdt hen tot het juist zien en juist gebruiken van de hun wezen lijk ingeschapen en uit dér aard eigen vrijheid. die Waarheid vervult en verVOLt hun bestaan op aarde…if they care and are lucky. als zij, gehoorzaam, ernaar luisteren en ernaar leven. Zij is hun roots: de natuur lijke plaats, “de goede grond” om wortel te schieten en te wortelen. Zij “staat geschreven” als Godsspraak van Jahweh en WOORD van den VADER SCHEPPER en is aan de mensen beminnelijk menslievend als gebruiksaanwijzing te lezen (zich er voor buigend er over buigend opterapen, te roosteren en om ten leven ervan te eten) gegeven. hoé dan ook, waar en wanneer aan elken mens naar zijn wijze op zijn wijze, maar in ’t bijzonder aan die geheime lijk wonder lijk het Woord en het WOORD hebben mogen horen en er ongeremd ongehinderd naar luisteren. luisteren naar “wat Ik u -booms en bijbels, in gelijkenissen uit gelijkenis- heb gezegd”.
de bijbel openbaart, be tekent de Waarheid overvloedig “in gelijkenissen-uit-gelijkenis”. waaronder de “gelijkenis” van den boom aan den rand van het water met uit der aard de wortels tot in het water en als gevolg van dien VOLop, VOLuit levend, waarvan de altijd groene blaren het onloochenbaar hoor-, zicht- en tastbaar teken zijn. dié boom is het alle mensen om nader te komen en scherper te bekijken en uit der aard te zien gegeven teken van den VOLop, VOLuit levenden mens. zó als de bloemen “een wilde en onvervalste pracht… langs den watergracht”. water (al kan het ook over vloeien, overstromen en uit der aard het leven van de mensen bedreigen) laaft, doet leven. al dat leeft zoekt, zó als het dorstig hert naar stromend water verlangt, water. en precies dàt hert is voor den psalmist een teken van het verlangen van zijn ziel naar GOD. hij weet uit ervaring dat zijn ziel zonder GODS “lafenis”, en later leerde en toonde jezus, “Die levend water is en geeft.”, dat zij zonder Zijn “lafenis” verdort. mensen komen en blijven overeind en kunnen bovendien op stijgen en de vleugels uitslaan als zij de wortels (hun OORSPRONG lijk bestaan) hoé dan ook, als christen of (nog) niet christen maar naar den geest ervan, die van GODS Heiligen GEEST is, tot in dit levend én levend makend water drijven en als gevolg van Dien altijd groene blaren en “goede vruchten” dragen.
dit beeld, dit met TEKEN-waarde verrijkt teken is onverpoosd onverdroten voor altijd en overal helemaal in de de mensen om ringende natuur “geschreven” en hun te zien gegeven opdat zij het zouden “lezen”, “verstaan”, ernaar luisteren, erin geloven en volgen. het is voor alle mensen “goed”dit met het bijbels onderricht van het Woord en het WOORD ten VOLLE harmoniërend booms onderricht van GOD den VADER SCHEPPER dichterlijk te leren “lezen”, erdoor geraakt te worden en ernaar te leven. dit is: den kant van “het levend water” (GODS bijbelse en boomse openbaring én van Zichzelf, én van de schepping als Zijn Schepping in ‘t algemeen, én van den mens in ’t bijzonder) te zoeken en zijn wortels diep erin te dompelen. de ervaring leert dat de mens die daarover bezorgd is (who cares), het geluk heeft (is lucky) zó als dié boom met altijd groene blaren verrijkt VOLuit en VOLop te leven. dit is: diep innerlijk door geen oppervlakkige onrust beroerd vrij (“De waarheid zal u bevrijden.”), vrolijk (“Ga binnen in de vreugde van de Heer, Mijn vreugde.”), en te vreden (vervuld van “de vrede van God, die alle zinnen te boven gaat”) te worden, te zijn en te blijven.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
