|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Naarmate de dagen geruisloos naar “oude” glijden, een mens oudgedaagd wordt, wordt hij bedaagd en gaat zijn door het leven hollen over naar “wandelen”. zó dat de hem nog gegunde tijd hem de gelegenheid geeft om even stiltestaan en intenser aandachtig en creatiever te luisteren naar, te kijken, den vinger te steken in, en meteen met stijgende verbazing over en door de ons overvloedig omringende geheimen van het leven van al dat leeft, wonder lijk geboeid te letten op de bewogenheid van het hart (vreugde), het verhoogd inzicht van het verstand (waarheid), den rijken oogst van de verbeelding (tekens). een vertraging, die naar het “optekenen” overgeheveld wordt en de den adel der den adel der dingen articulerende woorden “tot hun recht laat komen”.
wandelen is vrij en vrolijk en te vreden genietend bezig zijn. een “lui zijn” dat harder werkt, zich concentreert op de essentie en uit dér aard het leven geheime lijk wonder lijk verrijkt met reële existentie, VOLheid van bestaan. de zwaar overladen kameel wordt van zijn ballast bevrijd, zodat hij, zichzelf geworden, als vanzelf door de smalle poort de stad in en uit kan lopen. wandelen is het geheim van die tot rust gekomen de rust hebben leren waarderen (als een den mens gegunde “waarde” (be)schouwen) en, ze uiteindelijk genietend, onbedrukt ervan genieten; het geheim van de dichterlijken, de monniken in hun monasterium én de monniken-in-het-hart, de mystici. de “luiaards” (fainéants) die, tegen allen door die er buiten staan zo graag geaccentueerden schijn in, het hardst en meest efficiënt, reëel nuttig, aan den opbouw van de wereld werken. wandelen is, als arme van geest, eventueel arm aan materie, niets doen (dolce far niente) en al niets doend veel, veel meer doen dan de druk doenden. al is zich vergissen menslijk en is de wereld zó als zij hiér en nù reilt en zeilt ervan vol, tóch is en blijft het beter zich niét of ten minste zo weinig mogelijk te vergissen en daarvoor de inspanning “eerst kijken, dàn oordelen, en dàn doen” te doen. en dàt is het voorrecht van de “wandelaars”.
er is onder ons hiér en nù een ons met over spoeling bedreigende over vloed aan nieuwtjes die inderdaad nieuw zijn doordat zij zonder enige kritische voorzichtigheid en op succes belust door de kletskousen zomaar eruit geflapt, door de kranten zomaar in geuren en kleuren gedrukt, door televisiestations zomaar flitsend en luidruchtig uit gezonden, via weekbladen, magazines, boekdrukkerijen en -handels uit gegeven, door schaamteloze, niets ontziende en de mensen in het ootje nemende publiciteitsorgeanen uit gestrooid worden…enerzijds als voer voor wat voor nieuws dan ook gierigen, van het ongeluk van anderen met leedvermaak genietenden, kritikasters van al wat en al wie den ernst van het leven ernstig neemt, en anderzijds als bruisende bron die de kassa doet rinkelen.
het “veld” is de de mensen van in den beginne gegeven “tuin”; hun natuur lijke plaats; de aarde met al wat en wie er op is. het “veld” is een verzameling van zicht- en onzichtbare dingen; een VOLheid van werkelijkheid: van opgehemelde “aarde”, begeeste materie, door den “geest” tot leven te wekken “letter”; het aan dichterlijken en schouwenden te zien gegeven en door hen gezien VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “aarde” en “HEMEL”, waarin “de aarde” (de aarde incluis), door het Licht van “den HEMEL” belicht, als meer dan zij zich op het eerste gezicht aan ons voordoet, als opgehemeld, als méér verschijnt. het leven der mensen op aarde staat in het teken van dat méér, is van in het BEGIN tot in het UITEINDE doordat het met UITZICHT-op verrijkt is, rijker, groter, meer dan. het “veld” geeft door den geest te horen, zien en tasten tekens daarvan af, en die al wandelend in het midden van het “veld” schouwen in de diepte van “den HEMEL”, horen ze, zien ze, tasten ze, worden erdoor bewogen, verstaan en ver beelden ze; kùnnen niet niét erover spreken/erover schrijven…uit en in een geheime lijk wonder lijke en uit der aard bewondering waardige uitwisseling tussen “HEMEL” en “aarde”, “aarde” en “HEMEL”.
het “veld” is de natuur lijke plaats van stilte, die de natuur lijke plaats van het werken van den “goeden” geest is, die van den Heiligen GEEST is. wandelaars zijn dat gaan ervaren en verstaan, zetten zich van den platten grond af, stijgen naar de hoogte van 10 meter er bóven op en verdiepen zich dààr in stilte innerlijk stil in die stilte. zij is geen dodelijke, benauwende en angstaanjagende, maar integendeel een levende, leven wekkende, van alle benauwdheid en angst bevrijdende en uit der aard opvrolijkende en bevredigende stilte. dààr is geen eenzaamheid-uit-vereenzaming, maar een samenzijn met den via de tekens in de dingen sprekenden GEEST, “Die Heer is en het leven geeft” en de wandelaars vervult van de hun door Die het Leven, de Waarheid en de Weg is, aangeboden goed-, waar- en schoonheid. het “veld” is open, en als dusdanig de natuur lijke plaats waar al dat leeft voluit vrij, vrolijk en te vreden kan leven en leeft. want precies de stilte is de natuurlijke plaats waar het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “aarde” en “HEMEL” in Zijn VOLheid aan dichterlijken en schouwenden verschijnt.
het geheim van de “wandelaars” is: dat zij, in “de aarde”, dit is de Schepping van GOD (“Maker van hemel en aarde, van al wat zichtbaar en onzichtbaar is”) geworteld, met beide voeten vast op de aarde staan, maar, en tóch en zie te zelfder tijd met den geest (de ziel) tot in “den HEMEL” reiken. zó dat hun Inzicht-in geheime lijk wonder lijk met het heerlijk Uitzicht-op verrijkt is. de kwade dagen op den platten grond kunnen een mens met uitzichtsloosheid neerdrukken en zelfs de goede van uitzicht/Uitzicht beroven. met alle nare gevolgen van dien. maar vanop de hoogte van 10 meter bóven den platten grond (den bijbelsen berg) is het heerlijk Uitzicht te zien en wordt het door who care and are lucky gezien. met alle “goede” gevolgen van Dien.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
