|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Een breekpunt wijst op een grens, een scheiding tussen breken of versterkt eruitkomen. het is uit der aard het cruciaal moment van kiezen tussen verliezen of winnen. en vreemd genoeg blijkt winnen nogal eens verliezen en verliezen winnen te zijn.
dàt heeft te maken met de op het eerste gezicht eveneens vreemde “samenstelling” van den mens: een wonder lijke OORSPRONG lijke onverdeelde en onverdeelbare éénheid van “lichaam” (het hoor-, zicht- en tastbare) en “ziel” (het onhoor-, onzicht- en ontastbare), “letter” en “geest”, van materie en geest, tijdlijk- en eeuwigheid. de mens is hoor-, zicht- en tastbaar van wat van de aarde is, maar meteen ook geheime lijk wonder lijk verbonden met het onhoor-, onzicht- en ontastbare, dat van den hemel is. uit dér aard is het breekpunt de natuur lijke plaats waar de mens van in den beginne tot in het uiteinde tegen den aandrang van den geest in voorrang geeft aan de materie of tegen den aandrang van de materie in aan den geest. dit is: het tijdlijke (“aardse”) boven het eeuwige (“HEMELSE”) verkiest, of omgekeerd. geloofsgeheim, dat voelen, denken en fantaseren overschrijdt en geloofd moet worden; dat de waarachtigheid van de hem ingeschapen VOLheid van het door “de profeten” en “het WOORD” gesproken “op ONS gelijkend” beLicht.
al kan een mens zijn mens zijn -met alle gevolgen van dien- anders voelen, al kan hij anders erover denken en het zich anders inbeelden, anders erover spreken en anders ernaar doen, tóch is en blijft dit een, zij het mens lijke, vergissing. een vergisssing, die door die in GODS geloofsgeheimen geloven, tegen dat voelen, denken over en inbeelden in, op grond van luisteren naar GODS Woord GEHOORD, GEZIEN en GETAST wordt. het geloofsgeheim is het breekpunt waar een mens een aarde zonder den hemel verkiest boven een door den hemel opgehemelde of een door den hemel opgehemelde aarde boven een van den hemel los gekoppelde. de hem ingeschapen en uit der aard wezen lijke vrijheid van den mens maakt niet alleen die keuze mogelijk, maar is ook de grond ervan en “dwingt” ertoe. de hem, even eens, ingeschapen geestelijke gaven van hart lijk voelen, verstand lijk denken over en verbeelding lijk bekwaam zijn tot zien van de tekens in de dingen der Schepping en het Woord van GOD zijn de natuur lijke plaats waar die vrijheid haar wezenlijk gezicht krijgt, niet zó als zij schijnt, maar zó als zij is te voorschijn komt. de vrijheid wordt gezien zó als zij is op de wijze van: met het hart erbij gevoeld, intellectueel eerlijk gedacht, dichterlijk schouwend gezien en ver beeld.
enerzijds “verschijnt” de VOLheid van de Werkelijkheid (haar waarachtig-, GOD en mens waardigheid en waarde van “wonder schouwspel”) aan den mens via tekens die Zij afgeeft; anderzijds heeft de mens het vermogen van dichterlijk schouwen gekregen om die tekens zó als zij zijn te zien, zó als zij zijn te interpreteren (“lezen/verstaan”), naar ze te luisteren, de Stem te horen Die er uit opklinkt en in alle vrijheid aan die Stem te gehoorzamen. dat betekent dat de verbeelding het emotioneel geraakt zijn door en het denken over de gehoorde, geziene en getaste dingen verrijkt met zien (herkennen) van de tekens-met-TEKENwaarde erin en ver beelden ervan niet alleen mogelijk maakt, maar ook ertoe overgaat. in feite is dit vermogen van verbeelding een gave van den Heiligen GEEST, een geheime lijk wonder lijke wijze waarop Hij in een mens de VOLheid van de Werkelijkheid (aan het “al wat Ik u heb gezegd” getrouw) her innert; stelt dit vermogen zich garant voor een waarheidsgetrouw voelen van en denken over de Werkelijkheid. de gave van dichterlijkheid, die een mens tot schouwen in staat stelt, is een geschenk van GODS beminnelijke menslievendheid. wat HIJ bevestigd heeft via de in wezen dichterlijke (tekens afgevende) dingen der Schepping en het in wezen dichterlijk woord van “de profeten” (de “Godsspraak van Jahweh”) en van het dichterlijk woord van het door “de leerlingen” opgetekend WOORD (“al wat Ik u heb gezegd”). de dingen en de Schrift zijn OORSPRONG en UITEINDE lijk waarachtig, GOD en mens waardig en waardevol, en uit dér aard Waarheid die voor de mensen de Weg naar het Leven is.
het is voor een mens existentieel essentieel erop te letten en ervoor te zorgen (to care) dat hij de in hem als kiem aanwezige zintuigen en geestelijke gaven van voelen, denken over en verbeelden zó “bewerkt” (cultiveert) dat zij -zó als de graankorrel in goeden grond- eerst groene halm, daarna aar, en daarna aar vol gerijpt rijp graan kunnen worden. dit is: langzaam en “als vanzelf” dichterlijk schouwen worden, zijn en blijven. dit houdt in dat hij die gave van dichterlijk schouwen in deze concrete wereld van promoting van een tegen de “cultuur van het leven” ingaande en ze bedreigende, zo niet in de kiem smorende “cultuur van de dood” niet door verdoving, verblinding, verlamming, door grillige gevoeligheden, komende en verdwijnende ideologieën en van de feitelijkheid der dingen afgesneden en tot verdorde ranken verworden fantasietjes laat “verduisteren” en meteen zijn vermogen de tekens te zien verliest. concreet: dat hij, caring and being lucky, zijn gave van dichterlijk schouwen en meteen geloven tegen dit bedreigen, zo niet smoren, gaaf houdt, zó als sint-paulus, op het breekpunt gekomen, “bewaart”. dít “bewaren” betekent: het van het verliezen winnen; overeind komen en blijven en, zich van den platten grond afzettend, OP stijgen naar de hoogte van het hem dichterlijk te schouwen gegeven 10 meter er bóven GEHEIM van alle geloofsgeheimen.
mensen breken waar zij de geloofsgeheimen prijsgeven en hun leven beperken tot rondscharrelen op de aarde. waar zij, denkend het leven in zijn VOLheid te winnen, gaan zweren bij wat zij (éénzijdig) horen, zien en tasten, zogezegd voelen, puur rationeel denken en als lucht kastelen fantaseren en meteen het leven in zijn VOLheid verliezen. anderzijds weten wij met een zekerheid die grondt in het WOORD dat GOD Zelf tot de mensen gesproken heeft en blijft spreken omdat “Het geschreven staat”, dat diegenen die hoé dan ook in “het wonder schouwspel” van GODS geloofsgeheimen onder ons geloven, ze naderen om ze scherper te bekijken, ernaar luisteren en ze volgen, niet alleen het leven maar ook het Leven winnen…of men het gelooft of niet, of men het beaamt of als onzin verwerpt of niet. dàt bevestigen en “verkondigen” is geen staaltje van menselijke pretentie, maar de aan de mensen te “lezen” gegeven en zó doende aan ze onthulde Pretentie van GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON VERLOSSER en GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER van de schepping, de aarde met al wat er op is, de mensen in ’t bijzonder, inkluis. de tekens daarvan zijn helder en elke mens heeft genoeg vermogens gekregen om ze naar zijn wijze op zijn wijze te zien en te verstaan…if he cares and is lucky.
precies dàt is het punt, het kruispunt: to care, én met de mede werking van GODS GEEST to be lucky. dit is: het geheime lijk wonder lijk samenvloeien, -hangen, -lopen en -werken van den in GOD gelovenden mens met de hem tot geloven bekwaam makende en uitnodigende beminnelijke menslievendheid van GOD.
AMEN. amen, en daarmee uit.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
