|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
GOD is wezen lijk onzichtbaar. “Niemand heeft God ooit gezien.” Hij is in Zich het GEHEIM en voor de mensen een geloofsgeheim. “Credo in Deum,…”. meteen komt Hij opdat zij aan en in Hem zouden kunnen geloven uit en in Zijn logica (“Mijn wegen zijn de uw niet.”) de mensen beminnelijk menslievend tegemoet door hen bóven alle andere gaven uit volkomen gratuiet de gave van geloven te schenken. geloven is den mens ingeschapen, in kiem in hem aanwezig en wachtend op de nodige medewerking om te kiemen en VOL te wassen. in die gelooft, gaan de ogen van vlees geheime lijk wonderlijk open. dit is gaan zij naar hun wijze op hun wijze open voor een ànder zien: een zien van GOD met de ogen van het geloof via de in Zijn Schepping en Zijn Woord verborgen geborgen hoor-, zicht- en tastbare tekens (visibilium) die Hij afgeeft en die naar Hem (Invisibilium) verwijzen. een GOD zien “van achteren”, “in het briesje van Zijn voorbijgaan”. geheimelijk wonder lijk. genoeg om genoegen eraan te beleven en genoegen ermee te nemen.
GODS Schepping is wezen lijk naar Zijn wijze voor de mensen tekens afgevende hoor-, zicht- en tastbare begeeste, dit is een met het naar den Onzichtbaren verwijzende onzichtbare, geestelijk (voelend, denkend over en verbeeldende) benaderbare verrijkte werkelijkheid. zó als de mens zelf (“op ONS gelijkend”) en uit der aard door den mens in haar VOLheid te “lezen”. GOD heeft mét den mens voor den “op ONS gelijkenden” mens niet alleen dit zichtbare, maar ook, en meteen, dit onzichtbare geschapen om op de wijze van de geloofsgeheimen zichtbaar makende signalen uittezenden opdat de mens niet alleen via de “stof”, maar ook meteen, en bóven dien, via het onzichtbare aan en in Hem zou kunnen geloven.
de geloofsgeheimen krijgen een hoor-, zicht- en tastbare gestalte via de tekens (signalen) die de dingen der schepping en het woord van “de profeten” en “de leerlingen”, in feite dichterlijk, uitzenden. het komt er dus voor een mens op aan de dingen dichterlijk, dit is aandachtig van dichterbij te bekijken, te beluisteren, met de vingertoppen aftetasten om door de signalen die zij geven, bewogen te worden, ze te kunnen “lezen” en ver beelden. het onzichtbare is wezen lijk dichterlijk doordat het “geest” lijke signalen uitzendt die bekwaam zijn het hart te be- en ontroeren, het verstand boven de rede te tillen en de verbeelding tekens te doen zien en ver beelden. de mens is méér, meer dan een “redelijk wezen” een dichterlijke. dit is “een levend wezen”, dat uit en in beADEMing overeind is gekomen, bekwaam is zich van den platten grond (de loutere materie) aftezetten en OP te stijgen naar de hoogte van de geheimen die een vonk van GODS GEHEIM zijn. zijn “geest” lijke vermogens zijn hem gegeven niet alleen om den tuin te bewerken en stoffelijk bewoonbaar te maken, maar ook, en bóven dien, door dat wezen lijk “vreemd schouwspel” geboeid het te naderen om het scherper, dit is dichterlijk te bekijken en het TEKEN dat het uitzendt te horen, zien en tasten, ontroerd erdoor bewogen te worden, het in zijn VOLheid te “lezen” en te ver beelden. te denken, te dichten en te doen.
de opdracht van het zichtbare is dagelijks brood te zijn in de VOLLE betekenis van: “niet brood alleen”,
maar ook, en bóven dien, van “elk woord dat komt uit de mond van God”. GOD spreekt de mensen toe, en if they care and are lucky aan in gelijkenissen-uit-gelijkenis. het stof lijk dagelijks brood verwijst op de wijze van gelijkenis naar elk woord dat uit den mond van God komt, dat een woord van eeuwig leven is en uit dér aard het "aardse" ophemelt. dit is: met het onzichtbaar geheim dat naar het GEHEIM van den ONZICHTBAREN verwijst, verrijkt. de dingen der schepping zijn wezen lijk Schepping, geven, dichterlijk, tekens van den SCHEPPER af en nodigen den mens uit bóven het louter materiële (zichtbare) uittestijgen en de ogen te openen voor het door Hem in de dingen gelegde naar HEM in ze verwijzende onzichtbare. zó laat Hij Zich “van achteren” zien, waait Hij als een briesje over hen, laat hij een engel water en brood voor hem neerleggen opdat hij veertig dagen en veertig nachten zou kunnen door lopen tot hij den berg van GOD bereikt. de opdracht van den mens is via het “aardse” er bóven uit te stijgen en OP te gaan naar “den HEMEL”. dit is: voor de onzichtbare tekens gevoelig en door ze bewogen, ze intelligent eerlijk “lezend” en ze met de verbeelding ziend overeind te komen, zich van den platten grond aftezetten en te “vliegen”. dàt is het voorrecht van de schouwenden: de mystici en de dichterlijk dichtenden. samen met hun denken en doen zendt hun dichten dichterlijk, op de wijze van “in gelijkenissen-uit-gelijkenis”, naar den ONZICHTBAREN verwijzende signalen uit en tillen zij “de aarde” op de hoogte van “den HEMEL”; verrijken zij het inzicht in het “aardse” met Uitzicht op het “HEMELSE”; bevestigen zij de den mens veredelende en VOLtooiende onverdeelbare éénheid van “al wat zichtbaar en onzichtbaar is”. het geheim van “al wat zichtbaar is”.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
