|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Dàt “staat geschreven” in Genesis 1/3, het Boek van het Ontstaan, het Begin, de Schepping van hemel en aarde, van al wat zichtbaar en onzichtbaar is: Zijn Schepping in ’t algemeen, en de mensen in ’t bijzonder. de mensen zijn blijkbaar geprivilegieerd, kunnen, anders dan de dingen, spreken, hun ervaringen ver woorden, woord lijk met andere mensen communiceren. uit der aard zijn zij zich, naar hùn wijze op hùn wijze, God gaan voorstellen als een scheppenden en hen toe- en aansprekenden sprekenden. dat GOD de mensen, naar Zijn wijze op Zijn wijze, toe- en aanspreekt op de wijze van scheppend spreken (“God sprak: Er weze licht. En er was licht.” (Gen. 1/2) is Zijn GHEIM, het geheim van “onze Vader, Die in de hemel is”, en meteen geloofsgeheim voor ons, de mensen, die op aarde zijn. VISIOEN van de onverdeelde en onverdeelbare éénheid van “HEMEL” en “aarde”, “aarde” en “HEMEL”, Dat “verschijnt”, Zich aan gelovenden “toont” op de wijze van “talen en vertolken ’t diep gedoken Woord, zoo zoet”. precies door die onverdeelde éénheid van “HEMEL” en “aarde” is het woord van de mensen zó als het is, in zijn OORSPRONG lijke VOLheid, een weerspiegeling van GODS Woord. wat het duidelijkst zichtbaar is in “wat er -door “de profeten” en “de leerlingen”- geschreven staat”, en dat door gelovenden als GODS Woord her- en erkend wordt.
God sprak/spreekt scheppend. Zijn schepselen zijn wat zij zijn doordat Hij hun een naam/identiteit gegeven heeft door middel van de mensen. het spreken van de mensen is, op ONS gelijkend, de dingen een naam geven en uit der aard van in den beginne bedoeld als creatief, oorspronglijk. de dingen een naam gevend scheppen zij de dingen op nieuw door ze, ze in hun oorspronkelijkheid bewarend, te bewerken op de wijze van ont hullen (hun geheim doen opklaren) en ont vouwen (dat geheim aan de mensen over de hele aarde laten kennen). het geheim der dingen is: dat zij een mens doen bidden en zijn zó als hij is (“dat, blomme, gij mij bidden doet/ en wezen zoo ik wezen moet:”). dit spreken is in zijn VOLheid te beluisteren in “wat er geschreven staat”. het is mystiek/poëzie: de “goede vrucht” van in het midden van het veld schouwen in de diepte van den hemel. in feite is het het Woord van GOD in de gedaante van het woord van mensen. is het openbaring, epifanie.
de schepping (hemel en aarde, de zichtbare en onzichtbare dingen), waarbinnen de mens in ’t bijzonder, verwijst “als vanzelf” (“anima –door en met en in Christus- naturaliter christiana”) naar den Schepper. uit der aard is de mens van binnen uit religieus, met GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON VERLOSSER en GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER verbonden. zijn spreken is een opdracht binnen de opdracht “de tuin bewarend te bewerken”. mogen kunnen spreken draagt als geestelijk vermogen de KIEM (GODS GEEST/”God sprak”) in zich om articulatie van door de verbeelding in de dingen geziene tekens te zijn. in feite: “vonken aftegeven”, door de spleten in “de stof” geestelijk licht naar buiten te laten schijnen en uit der aard den chaos te ordenen, de nacht van den dag te scheiden, de dingen te laten verschijnen zó als zij zijn. het schoolvoorbeeld daarvan is jezus’ “spreken-in-gelijkenissen-uit-gelijkenis”. het spreken van mensen is, naar hùn wijze op hùn wijze van begeeste stof, wezen lijk dubbel zinnig: door de spleten in “de letter” schijnt “de geest”. diens privilege is het het bestaan van al wat bestaat, het leven van al dat leeft, van de mensen in ’t bijzonder, te openbaren zó als zij in hun VOLheid zijn: “het werk van Zijn handen”, en uit dér aard in wezen OORSPRONG lijk “goed”, waarachtig, GOD en mens waardig en waardevol, en schoon. de opdracht van den geest-die-doet-spreken is: in een wereld die het “goede” door het “kwade” bedreigt, het “goede” belichten en bevorderen; die de waarheid relativeert en geweld aandoet, de waarheid in eer herstellen; die de schoonheid door lelijkheid verloedert, de schoonheid van wat “goed” en “waar” is in het volle licht stellen.
mensen zijn verantwoordelijk voor wat zij verwoorden/zeggen en schrijven omdat zij verantwoordelijk zijn voor wat “goed”, en “waar” en “schoon” is. het woord bewaken, koesteren en hoeden is het met TEKEN-waarde verrijkt teken van hun onderlingen adel, hun ingeschapen “op ONS gelijken”. “de profeten” accentueerden dat wat zij zegden/schreven “Godsspraak van Jahweh” was; jezus accentueerde dat wat Hij zegde van den VADER was en Hem door den VADER te zeggen was opgedragen. dit OORSPRONG lijk door GOD Schepping en Verbond lijk samenwerpen, verzamelen, bewaren van de éénheid, is in en onder de mensen van GODS Heiligen GEEST en verhoogt in hen het werken van “den geest” die “de letter”, en meteen hun verwoorden ervan, doet leven. dit is: hun woorden tot “woorden van eeuwig leven” verhoogt, hun Inzicht-in geven met Uitzicht-op verrijkt.
zó spreken/schrijven is méér: meer dan “praten”, dan “schrijven en wrijven”. het reikhalst naar uitzuivering, veredeling van de taal tot een taal die pinksteren lijk, dit is uit en in her innering door den Heiligen GEEST, door alle mensen, welke taal in welk land zij ook spreken, verstaan kan worden en door hen, if they care and are lucky, ook verstaan wordt. dié taal is de reële universele, reële wereldtaal: “ute minlycken merkene”, “perpetua meditatio in carne corruptibili incorruptibilitatis”, hiér en nù ver taling van wat er dààr en toén geschreven werd en voor altijd en overal “geschreven staat”. geheime lijk wonder lijk, in het verborgene en op Uw woord schittert zij als de zon en is zij wit als sneeuw. in feite articulatie van wat de spreker of schrijver op piekmomenten te horen, zien en tasten krijgt en met het hart erbij, verhoogd verstaand en “in gelijkenissen” ver beeldend uitdrukt. doorheen de spleten in de “letter” straalt de “geest”, die van den Heiligen GEEST is en uit dér aard “goed”, waar en schoon (splendor veritatis). hoé dan ook op aarde getuigenis van den VADER SCHEPPER, den ZOON VERLOSSER, den Heiligen GEEST VOLTOOIER, Die in den hemel zijn.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
