|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De kern van het woord bevestiging is: vast. bevestigen betekent: vast maken, laten duren, niet laten voorbijgaan, “bewaren”; zich vestigen: vast, ter plaatse blijven, niet zwerven, van her naar der lopen, stabilitas. in den context waarin het gebruikt wordt oogt bevestiging positief, als: vasten grond onder de voeten krijgen, niet in water of drijfzand wegzinken. “letter” lijk, én “geest” lijk.
geestelijke vastheid, stabiliteit, is een kostbare en uit der aard door de mensen “als vanzelf” begeerde waarde. zij geeft zekerheid, stelt gerust en brengt rust. be vrijdt, be vreugdt, be vredigt. is de natuur lijke plaats om te kiemen, vol te wassen en zijn opdracht als mens ten volle te vervullen. er is geen misschien meer, en uit der aard twijfel noch aarzeling. er is vertrouwen. een vrede die alle zinnen te boven gaat. in feite een geheime lijk wonder lijke vrede, die niet van beneden, maar van bóven is. een GODSgeschenk.
een mens heeft nood aan bevestiging. zich bewust wordend van dat leven wezen lijk het avontuur van op weg onderweg zijn is, kan alleen de juiste weg hem bevredigen, geruststellen. verdwalen doet dwalen: zadelt op met de vreemde ervaring niet langer te weten waar men zich bevindt en uit der aard, als verlamd, noch vooruit noch achteruit, noch links noch rechts te kunnen bewegen. bevestiging van op den juisten weg te zijn houdt overeind en wakkert controleren, pioniers raadplegen, begeleiding vragen en zich laten leiden aan. voorwaarde om zelf op zijn beurt anderen veilig te kunnen leiden. dàt is geen vlinderig gevoeligheidje, geen kronkel van de rede, geen lichtzinnige fictie, dàt is hoor-, zicht- en tastbare, aangevoelde, overdachte en op tekens in de dingen (res) gegronde realiteit.
door wat een mens van andere mensen hoort en ziet, in hun gevoelens, gedachten en verbeeldingen leest, in de waarachtigheid, het “goed” zijn van eigen levensvisie en -wijze bevestigd worden doet hem goed. hij ziet zich in goed gezelschap, ervaart wederzijds optrekkende en bevestigende gemeenschap, en meteen be- en aanmoediging op de wijze van bewondering waardige uitwisseling van inzicht dat, meer dan weten, wijsheid is. in dat gezelschap ervaart hij dat het goed is niet alleen te zijn en dat het uitgewisseld “gesprek” verrijking betekent.
lezen is verrast worden door eens- én andersgezindheid. het dwingt tot wikken en wegen, het kaf van het koren scheiden en koren kiezen. bekwaam zijn koren te kiezen is de vrucht van het werken van de gave van onderscheid der geesten, die een gave van GODS Heiligen heiligenden GEEST is. het is een groeiproces dat langzaam verloopt in de richting van VOLheid en kiezen steeds gemakelijker maakt. dit onderscheiden heeft plaats tijdens het luisteren naar gesproken, het lezen van geschreven woorden en functioneert in stijgende mate bevestigend, stabiliserend omdat men al enigszins georiënteerd en gericht is, dit is: bevestigd. willend wetend weet men wat men wil en wijkt er niet van af. van wat het fundament van het leven geworden is en dat het leven overeind houdt en optrekt, zich van den plattengrond doet afzetten en van het zichtbare naar het onzichtbare, naar het geheim opstijgen. het geheim is VOLheid van waarheid en leven en den te ganen weg uit en in de VOLHEID van Die de Waarheid, het Leven en de Weg is, en uit dér aard vaste grond onder de voeten, die den geest bevestigt en éénsgezinden samenbrengt en -houdt.
die, langzaam bevestigd, vast staat, herkent “als vanzelf” op de gezindheid van jezus CHRISTUS gefundeerde en erdoor gedragen gesproken/geschreven gelijkgezindheid, is er blij om, stemt onbevangen ongeremd ermee in en spreekt/schrijft ze als “boodschap van veel hooger daken” onbevangen ongeremd uit en neer. een anecdote: op groepsreis in malta. gij hoort de gids zeggen: “Hier wordt de Heilige Maagd Maria aangebeden.”. op een geschikt moment neemt gij den “gids” terzijde en zegt hem (om verdere verwarring te voorkomen want er is een wezenlijk verschil tussen vereren en aanbidden): “De Heilige Maagd Maria wordt niet aangebeden, maar vereerd. Aanbidden geldt alleen God; de heiligen worden vereerd.”. aan zijn reactie te zien viel die opmerking zo meteen niet “in goede grond”. maar het zaadje werd gezaaid, en de wasdom ervan moet in allen eenvoud en gerust rustig aan GODS Heiligen GEEST overgelaten worden. een vergissing of, zie: “Elk zijn waarheid!”, een onder al die andere wat de waarheid betreft te relativeren “detail”? pretentie van een “toerist” tegenover een “gids”?
bevestigd vast staan is het privilege van who care… and are lucky. van die intens aandachtig op aarde aanwezig zijn bij de de mensen bevestigende dingen der schepping en het hen bevestigend Woord van GOD in “wat er geschreven staat”: beide wezen lijk “boodschap van veel hooger daken”, en uit dér aard toetssteen voor de waarheid en de wijze van leven op aarde, toetssteen voor den te volgen weg. beide bevestiging van de waarachtigheid, GOD en mens waardigheid en waarde van: “aanschouwen en bevroeden in/ elk uiterste einde ’t oorbegin,/ den grond van alles; meer gezeid,/ maar nog niet al: Gods eerstigheid!”.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
