|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Jezus kijkt, “opgeheven”, naar beneden en besluit Zijn leven op aarde met: “Het is volbracht.”. die van beneden naar Hem opkijken trekken een heel ander besluit: het openbaar leven van dezen man loopt met een sisser af, denken de joden; leerlingen van Hem constateren: “die een profeet was, machtig in werk en in woord voor God en het hele volk, hebben onze opperpriesters en oversten ingerekend, terdood veroordeeld, schandelijk gekruisigd en werd door Jozef van Arimatea in ’t bijzijn van de vrouwen begraven.”. bovendien wordt het graf met een steen afgesloten en door die Hem vervolgden verzegeld en bewaakt. op dié lawaaierige vrijdag volgt een stille zaterdag in het teken van de laatste troost der balseming.
een visie van bóven; een visie van beneden. geloofsgeheim; oorzaak van ongeloof. tweesprong, die tot kiezen dwingt; waarop jezus Zelf verschijnt, aandachtig naar de argumenten luistert, onderricht, als het avond wordt niét weggaat, maar blijft en het brood breekt. dit is: wat Hij dààr en toén hoor-, zicht- en tastbaar volbracht heeft, wordt geloofsgeheime lijk wonder lijk door Zijn blijvende aanwezigheid doorgetrokken tot het einde der tijden op de wijze van beminnelijk menslievend een kans te geven de visie van beneden door die van bóven te laten bevruchten en van niet langer in Hem geloven en van Hem weggaan naar in Hem geloven, naar Hem terugkeren en bij Hem blijven overtegaan.
“Het is volbracht.” is het BEGIN van een bevrijding die die op aarde zijn van wat van beneden is, den platten grond, de aantrekkingskracht van “de aarde” met alle gevolgen van dien los maakt en “verheft” naar wat van bóven is en geloofsgeheime lijk wonder lijk op het kruis gewonnen wordt. het is voor die in én van de wereld zijn, de paradox van: “Wie zijn leven verliest, zal het winnen.”. zal, woord- en dadelijk door jezus onderricht en in navolging van Hem uiteinde lijk kunnen zeggen: “Het is volbracht.”.
wat jezus volbracht, en volbrengt, trad/treedt te voorschijn in de met TEKEN-waarde verrijkte tekens die Hij deed en de gelijkenissen die Hij sprak. zó doende en zó sprekend verhoogde Hij “de aarde” met “den HEMEL”, verlengde Hij het sterfelijk leven op aarde met het onsterfelijke eeuwige en bevestigde dit alles met Zijn Verrijzenis, het TEKEN dat Zijn dood aan het kruis door het Leven overwonnen werd en meteen ónze dood door ons eeuwig leven overwonnen wordt. ons leven op aarde VOLbracht.
het is een geloofsgeheim, een geheim dat bijna niet te geloven is, bijna niet geloofd kan worden, door sommigen niet geloofd wordt en tóch geloofd moet worden. een “beproeving”, die door die hun leven willen VOLbrengen, moet worden doorstaan, een wedstrijd die gelopen, een strijd die gestreden moet worden. door elken mens, naar de hem voorziene en toebedeelde wijze op de hem voorziene en toebedeelde wijze. het is het geheim van elken mens, dat in GODS GEHEIM geborgen ligt en uit der aard voor elken anderen mens verborgen is. al is het geheim van jezus’ “Het is volbracht.” ons beminnelijk menslievend “verschenen” en ons op MEESTER lijke wijze ter onderrichting te (aan)schouwen gegeven om den zin van “goede én kwade dagen”, uiteindelijk van lijden en sterven te zien en op Grond van “Niet Mijn wil geschiede, maar de Uwe.” bevrijd vrij, opgevrolijkt vrolijk en bevredigd te vreden onbedroefd en onbevangen te beamen. ons aan de meet gemurmeld, of gefluisterd, of be tekend “Het is volbracht.” wordt in de stilte in stilte stil door Zijn “Het is volbracht.” met eeuwigheid verrijkt, vergroot, verméérd, verhoogd. door GODS GEHEIM bevestigd geloofsgeheim van ons.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
