|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Een mens kan door verwarring van gevoelens, ideeën, verbeeldingen overvallen worden en wordt dat soms ook. zij doet hem het evenwicht verliezen, vragen stellen en naar oplossingen, juiste antwoorden zoeken.
zó vertelden enigen die bij jezus aanwezig waren het verhaal van de galileeërs wier bloed pilatus met dat van hun offerdieren vermengd had (Luc. 13/1-5). zij verwachtten blijkbaar van Hem een reactie daarop, een antwoord. voor jezus was er hier de verwarring tussen “aardse” en “HEMELSE” dingen wat Zijn persoon en Zijn zending en aanwezigheid onder hen betreft. een verwarring uit Hem verkeerd aanvoelen, mis verstaan en zich mis voorstellen, die onder het volk algemeen voorkwam en waarvan er in de evangeliën vele voorbeelden opgetekend zijn (“Wat zeggen de mensen Wie Ik ben?”). Zijn hele onderricht was gericht op ophelderen van dit mis verstaan en meteen het wegnemen van de verwarring (“Maar gij, Wie zegt gij dat Ik ben?”). zó neemt jezus hier de verwarring tussen een politieke zaak (de messias als politieke bevrijder) en de Zijne (het Koninkrijk Gods) weg. die galileeërs hadden politiek geen groter schuld dan alle andere bewonders van galilea, samaria en judea. wie aan politiek doet, kan altijd een politieke reactie verwachten. gewoon geschiedenis, gewoon gezond verstand. en uit der aard een “aards”, geen “HEMELS” (fundamenteel existentieel) probleem. van Hém een uit der aard politiek antwoord erop verwachten was misplaatst. Hij laat het voor Hem bijkomstig want politiek geladen verhaal gewoon links liggen en vraagt de aandacht voor de essentie: niét een “aards” rijk, maar het Rijk Gods, Dat door geen mens zonder bekering verworven wordt. “Neen, Ik zeg : maar als gij u niet bekeert zult gij allemaal evengoed omkomen.” (3). en Hij versterkt Zijn “thesis” met het aanhalen van gewoon een arbeidsongeval. die door het instorten van den toren van Siloë gedood waren, treft geen schuld. het is verbonden met het aan elke wijze van op aarde zijn eigen risico. jezus stelt als Leraar “met gezag” in Zijn onderricht de zaken helder, zó als zij zijn, zonder een zweem van verwarring, laat staan schipperen of enig menselijk opzicht. maar, en tóch, en zie: alle kansen open latend. dàt verheldert Hij in de daarop volgende parabel van den vijgeboom die al drie jaar geen vruchten draagt, maar, goed verzorgt, dat wellicht volgend jaar zal doen. (6-9). vandaar niet alleen de wijsheid van “Neem en lees.”, maar ook de noodzaak ervan.
de gelijkenis van die vijgeboom was een schitterend beeld van augustinus’, naar en op de hem eigen en ons boeiende wijze, door hem zelf in zijn “Belijdenissen” verteld verhaal. er is een onvruchtbare vijgeboom, de ontgoochelde heer van den wijngaard en de om den vijgeboom bezorgde wijngaardenier. deze door “de leerlingen” binnen “wat er geschreven staat” opgetekende “gelijkenis” roept op beeldende, dit is dichterlijk indringende, de betekenis ervan naar alle kanten openende wijze, de werkelijkheid van het bestaan der mensen op aarde op. zij zijn door den HEER in den wijngaard geplant; de Wijngaardenier zorgt voor hen; van hen wordt verwacht dat zij “zich bekeren”. dit is: niet los bandig leven maar bij GODS genade “als vanzelf”, ingeschapen én verlost, elk jaar vruchten dragen. deze bekering verloopt ànders, anders dan wat augustinus “een strijd van mijzelf tegen mijzelf” noemt. zij moet verhelderd worden door een in “wat er geschreven staat” te lezen gegeven beLicht Inzicht en door de in dat Inzicht verborgen geborgen Kracht gedragen. dàt wordt hem in de stilte in stilte stil door een kinderstem die hem zegt: “Neem en lees.”, duidelijk gemaakt. van het verschot bekomen, neemt hij de bijbel ter hand, slaat het boek open op een brief van sint-paulus en leest. leest, luistert en doet. dit is: hij bekeert zich, keert zich geheime lijk wonder lijk op Uw woord van zichzelf af en naar GOD toe. dàt is het geheim van het met Licht verhelderend en met Kracht ondersteunend “Neem en lees.”. het Licht en de Kracht van de de mensen bevrijdende, bevreugdende en bevredigende “woorden van eeuwig leven”.
dit verhaal van augustinus’ bekering is doorheen de eeuwen onder ons blijven hangen, is als een teken voor ons niet voorbij-, niet verloren gegaan. het bevestigt in ons de heilzame werking van het nemen en lezen van “wat er in het eerste en tweede BOEK geschreven staat”. zij begint met nemen en groeit in kracht tijdens het lezen op de wijze van vervuld worden van het naar ónze wijze op ónze wijze werken van GODS Heiligen GEEST: Zijn ons met Inzicht in ons bestaan verrijkend Licht en Zijn ons de kracht gevende Kracht om, niét naar wat het “men” ons zegt maar naar wat Ik u zeg te luisteren, niét in wat “men” ons zegt maar in Hem te geloven, niet wat “men” ons zegt te volgen maar Hem, het Licht van de wereld en de Kracht van GOD.
het “Neem en lees.” van het kind was geen toverformule, geen kinderspelletje, geen promoten van bijgeloof. toen men aan jezus in de synagoge de rol overreikte om eruit te lezen, rolde Hij ze open en vond Hij een plaats uit jesaja, waarin Hij Zijn zending beschreven zag en die Hij ook in dien zin verklaarde. het is een voorbeeld van wat er gebeurt als men neemt en leest, eventueel luistert naar. men vindt zichzelf in het Woord terug: de VOLLE waarheid van de ons omringende werkelijkheid (éénheid van “aarde” en “HEMEL”) en onze juiste plaats daarin. zó dat wij naar het voorbeeld van augustinus de “letter” door den “geest” doen leven, de aarde ophemelen, en meteen onszelf, de ons in de Schrift te lezen/beluisteren gegeven levenswoorden van GOD, die wezen lijk woorden van eeuwig leven zijn, “onderhouden” (naar ze luisteren, in ze geloven en ze volgen). de VOLHEID van die levenswoorden maakt het een mens mogelijk zó als “de graankorrel in goede grond “als vanzelf” VOL te wassen: van den platten grond overeind te komen en OP te stijgen naar de hoogte van het geheim van de gedaante veràndering. het woord van petrus: “Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.”, bevestigt onomwonden den rijkdom van GODS levenswoorden, hun Licht en hun Kracht, hun VOLHEID van levenswijsheid, die die op aarde zijn OPvoedt, OPtrekt, UITleidt: met Uitzicht op den hemel verrijkt, vergroot, verméért. GODS levenswoorden nodigen den mens uit in het midden van het veld (realistisch) contemplatief te schouwen in de diepte van den hemel en uit dér aard het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “aarde” en “HEMEL” om geen prijs prijstegeven, maar onverdeeld te bewaren.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
