|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De mensen zijn geplaatst en hebben plaats/geschieden in de geschiedenis van het geheel van “de aarde” (het heelal, de schepping). het heelal is de omgeving van de aarde met al wat en wie er op is, de mensen in ’t bijzonder. zij is hun natuur lijke plaats. als “stof van de aarde genomen” zijn zij, althans gedurende den hun toegemeten tijd, op aarde op hun plaats.
mensen komen tot de jaren van verstand, worden zich ervan bewust dat zij be geest zijn, door GODS handen kunstig geboetseerde én met Zijn Adem tot levende wezens beademde klei. die “geest” doet de “stof” leven. concreet betekent dat dat mensen zijn met geestelijke gaven begaafd zijn: fijngevoeligheid voor, intellect, verbeelding en vrijen wil. zij willen zich op aarde “goed”, dit is thuis voelen; zij willen hun aarde en het heelal waarbinnen zij beweegt, kennen; zij worden door tekens die de dingen afgeven verrast en geprikkeld die te ver beelden. sommigen duiden het als “de aarde veroveren” en worden gedreven door den drang zich uit nieuwsgierigheid of voor het eraan verbonden practisch nut van de aarde meestertemaken, haar haar geheimen te ontfutselen. extreem vertaald in: “Laten wij mensen maken naar óns beeld en gelijkenis.”.
precies dan stoten zij op het geheim van zichzelf en hun omgeving en stoten zich eraan. stoten zich aan wat aan hun verzuchtingen en inspanningen weerstand biedt, hen overtreft: het geheim van “de aarde”, de aarde met al wat en wie er op is inkluis., samengebald in het geheim van het leven van al dat leeft, “de heilige grond”, “de boom van goed en kwaad”. het geheim van de aarde is haar nederigheid, haar van beneden zijn ten opzichte van wat van bóven is. haar geheim correspondeert met het geheim van wat in den mens van beneden is en hem tot nederigheid dwingt, tot afzien van hoog- en overmoed. die hem tot zich meester maken/veroveren van wat hem vóór de voeten aan de voeten gelegd is en aan de handen toevertrouwd en tot onderwerping aan de in het geheim van de aarde verborgen geborgen wetten verleiden. die wetten verzetten zich “als vanzelf” tegen die haar overtreden/schenden en slaan terug. waarvan de hoor-, zicht- en tastbare feiten in den vorm van beschadiging én van de aarde én van de mensen in het geschieden van de geschiedenis der mensen legio zijn.
het geheim van de schepping is dat zij Schepping is, het werk van Zijn handen, dat Hij aan de mensen toevertrouwt om het uit en in Zijn GEEST als “goed” zijnd het “goed” bewarend en het “kwaad” werend te bewerken. het roept de mensen op tot nederigheid uit en in het besef van GODS eerstig- en hun tweedigheid. met als gevolg van Dien: onderwerping op de wijze van het “kwade” uitdrijven en het “goede” bevorderen; dienstbaarheid; de aarde voor alle mensen bewoonbaar maken; de gekregen talenten opdrachtlijk verdubbelen. de kracht van nederigheid is dat zij den mens verheft, tilt op de hoogte van het geheim (“Wie zich vernedert, zal verheven worden.”) en hem uit dér aard vrij en vrolijk en te vreden helpt werken -niet aan de afbraak, maar- aan de VOLtooiing van de schepping, de eigen VOLtooiing inbegrepen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
