|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
is een “trefwoord” in de codex der “wijzen”, der democraten/volksvertegenwoordigers. het treft, slaat in, is niet van de lucht en…gaat -zie de zovele woorden, woorden, woorden- te water tot het breekt. zijn geheim is zijn kameleonachtige veelvuldigheid aan betekenissen, zó dat het zoals de weerkundige termen tegelijk alles en niets zegt, altijd gelijk heeft.
de politieke correctheid der joodse leiders ten tijde van jezus bestond erin dat zij, gezien terechtstelling aan de romeinen was voorbehouden, op pilatus een beroep deden om jezus te kruisigen. gezien de politieke toestand in hun land schaamteloos, zonder blikken of blozen om de ongerijmdheid ervan. het doel wettigt de middelen. pilatus’ politieke correctheid bestond erin, hoewel hij in dien man wettelijk geen schuld vond, hem toch te veroordelen om een vriend van den keizer te blijven. diplomatie, de geit en de kool sparen, schipperen, geven en nemen. jezus’ politieke correctheid daarentegen bestond erin aan den keizer te geven wat aan den keizer toekomt. de drie gevallen behoeven geen commentaar.
correctheid grondt in respect voor de dingen zó als zij zijn en verdraagt geen de huik naar den wind hangen. zij hoedt de waarheid door dik en dun en bevordert zó doende, zij het blijkbaar in het zweet des aanschijns, uiteindelijk den goeden gang van zaken zonder zand in de ogen te strooien en tegen allen schijn in.
zó als er onder de mensen door de mensen met “intellectuele eerlijkheid” wordt gezwaaid, wordt er met “politieke correctheid” gezwaaid en vraagt het durf en moed om door de alom verspreide verwarring omsingeld achter beginselen -de kiem waaruit de graankorrel opschiet en VOL wast- te blijven staan en de waarden te verdedigen die den mens zó als hij is waardig zijn. en als gevolg van dien niet zó als die joodse leiders en pilatus voor altijd en overal zichzelf prijstegeven en het gezicht te verliezen. jezus kende geen menselijk, al te mens lijk opzicht, ging dwars door het Hem op de proef stellen heen en antwoordde onomwonden: “Geeft aan de keizer wat aan de keizer toekomt.” (Luc. 20/25). bovendien fundeerde Hij Zijn stelling op “En geeft aan God wat aan God ioekomt.”. meteen fundeerde hij de juiste betekenis van intellectuele eerlijkheid en politieke correctheid en haalde Hij alle onder de mensen verspreide slogans onderuit. het fundament (de rots waarop) van alle menselijk zeggen en doen is het door het WOORD verVOLD Woord van GOD onder ons, het “Maar Ik zeg u…”. Hij zegt: “Geeft aan God wat aan God toekomt.”. dit is: wat mensen zeggen en doen inkluis. dié zijn OORSPRONG lijk van GOD en moeten uit dér aard aan GOD gegeven worden. dit is: om te leven uit en in het luisteren naar, geloven in en volgen van GODS levenswoorden, beADEMd, als “letter” van de mensen door den “geest” van GOD tot “levende wezens” verhoogd. daartoe heeft GOD aan de mensen vermogens van voelen, denken over, ver beelden en handelen gegeven, die uit en in Zijn VOLHEID tot VOLheid OP getrokken, waarachtig; GOD en mens waardig en waardevol worden..
jezus had geen enkele moeite met politieke correctheid/intellectuele eerlijkheid omdat Hij, al was Hij in de wereld, niet vàn de wereld was en uit dér aard niet aan de de dingen verduisterende wereldse verzuchtingen (zie Zijn bekoring in de woestijn) weerstond. mensen zullen er alleen in slagen zich van die hen vernederende bekoringen te bevrijden als zij naar Zijn voorbeeld luisteren, erin geloven en het volgen. dit is: hun voelen, denken over, ver beelden en handelen verhogen: van den platten grond op de hoogte van Zijn voelen, denken over, ver beelden en handelen heffen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
