|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Jezus was een profeet, ja méér, meer dan een profeet: het om de mensen te dienen naar en op de wijze van de mensen, dit is hoor-, zicht- en tastbaar, voel-, overdenk- en ver beeldbaar, mens geworden Woord van GOD, het WOORD. de WEG, de WAARHEID en het LEVEN in se én voor de mensen. een VOLHEID, Die te zelfder tijd de mensen met VOLheid kan vervullen en, if they care and are lucky, dat ook doet. vandaar petrus’ antwoord op jezus’ vraag: “Maar gij, wie zegt gij dat Ik ben?”: “Naar Wie anders zouden wij gaan? Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.”. een antwoord dat hij niet uit zichzelf gevonden had, maar dat hem door den Vader ingegeven was. met jezus is de mensheid beland in “de volheid der tijden”. en of men dit gelooft of niet verandert niets aan de zaak. en die het geloven horen het, zien het, tasten het, voelen, overdenken, ver beelden en beleven het geheime lijk wonder lijk uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere.
“Maakt het huis van Mijn Vader (den tempel) niet tot een verkooplokaal.” (Joh. 2/16). de aanleiding van deze reactie was: “Hij zag in de tempel de verkopers van runderen, schapen en duiven; ook de geldwisselaars die zich daar hadden neergezet.” (14). de “handel” van deze verkopers en geldwisselaars “in de tempel” druiste radikaal in tegen jezus’ visie op de tempel als “huis van mijn Vader”, een gewijde plaats, een huis van gebed. zij hadden het ontwijd, een “rovershol” ervan gemaakt. het is een beeld van de ont wijding, profanering, naar beneden halen van “de dingen van God” door ze lostekoppelen van, opzij te zetten en te vervangen door de dingen van deze wereld. wat hiér en nù den vorm heeft gekregen van saecularisering, het naar den platten grond neerhalen van de Kerk.op de wijze van Haar te beperken tot dienares van louter “aardse” belangen (“Als de Kerk niet -op déze wijze- dient, dient zij tot niets.”). dit is: Haar te dwingen Haar eerstgeboorterecht (het Mysterie) te verkwanselen voor een bord linzensoep. de door johannes fijn- en diepzinnig vertelde anecdote toont hoe gemakkelijk en geruisloos een dergelijke profanering plaats vindt naar aanleiding van het brengen van offers (runderen, schapen en duiven), de schuld ervan precies op die aan GOD gewijde offers toegeschreven wordt en niet aan een afwijking van door de mensen vertekende praktijken. zó wordt de Kerk door een wereldse kritiek gedwongen Haar zending van het hoeden en verkondigen van het Mysterie (het geloofsgeheim van jezus als de Weg, de Waarheid en het Leven der mensen) te verloochenen en zich uitsluitend, als verkooplokaal, bezigtehouden met “humanitaire doeleinden”.
saecularisering op de wijze van ont wijding niet alleen van de Kerk, maar ook van het leven der mensen op aarde. zij gebeurt geleidelijk, onzichtbaar en onstuitbaar in een wereld waar de geest als warm nest voor den “goeden” geest, die van GODS Heiligen GEEST is, voor de koele, zo niet kille en uiteindelijk verkillende materie moet wijken, het VISIOEN wordt prijsgegeven en de geheimen als onwetenschappelijk, niet technisch beheerbaar en uit der aard niet ter zake verduisterd worden. saecularisering pint het bestaan van een mens op aarde aan de aarde vast, berooft het van zijn Uitzicht-op en zadelt het op met de uitzichtloosheid van “dood en begraven” zonder hoop op verrijzenis. uit der aard wordt het bestaan a struggle for life, een onverpoosd ononderbroken gevecht tegen gebrek, kwalen, ziekten, lijden, eenzaamheid en uiteinde lijk sterven, de dingen der kwade dagen, die men (“Je veux vivre!”) door den geest verdovende, verblindende, verlammende “middelen” poogt wegtegemoffelen, in den vergeetput te dumpen. als mensen verdwijnen gaat het leven verder, zegt men, “La vie continue!”. het leven: de meest illusoire abstractie. want er is alleen al dat leeft, de concreet levende dingen en mensen. en bóven dien: de Levende, die de levenden op aarde doet leven en na dit leven op aarde UITEINDE lijk in den hemel in leven houdt, “bewaart”. geloofsgeheim, dat niet door hoop loze ongelovenden weggeveegd kan worden, maar in gelovenden leeft en hen met hoop vervult.
“de HEMEL” hemelt “de aarde”, de aarde inberepen, OP. dàt is de reële, feite lijke saecularisering, die de vergankelijke aarde en meteen de mensen die erop zijn, verrijkt, vergroot, verméért met onvergankelijkheid. doordat zij den hun vóór de voeten aan de voeten gelegden en aan de handen toevertrouwden tuin “bewarend” bewerken, “begeesten” zij de “stof”, nemen ze au sérieux en verrijken ze, zichzelf inbegrepen, met onsterfelijkheid. échte saecularisering is ophemeling der aarde (het saeculum), en, zó doende, gaan mensen niet voorbij-, niet verloren, verlengen zij hun aards bestaan met eeuwigheid. op aarde leven houdt uit der aard kopen en verkopen in, maar is veel meer, méér. het is de “letter” van dit kopen en verkopen be”geesten”, dit is: het uit en in “goeden” geest niet alleen in dienst stellen van het lichaam, maar ook van de ziel; het OP tillen, met onderhouden van GODS levenswoorden en meteen met Uitzicht-op verrijken. de aarde is meer dan een marktplein en leven meer dan shoppen. de VOLheid van leven heeft plaats “in de tempel”, op de wijze van, zij het ook kopend en verkopend, glorie brengen aan GOD én als gevolg van Dien vrede onder de mensen. en om de mensen daarvan bewust te maken “reinigde” Hij den ont wijden tempel, het marktplein en marketing inbegrepen.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
