|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Een vergezicht ligt in de verte. het is van dichtbij niet te zien, maar vereist de hulp van een verrekijker: dat wonder ding dat wat ver ligt dichtbij brengt. het geheim van een vergezicht: het is er, als toekomst; is te zien, maar ligt voorbij de grens van de ogen. het geheim van een verrekijker: hij “vergroot”, en maakt zó doende het met het blote oog onbereikbare bereikbaar. en precies dat op het eerste gezicht onbereikbare lokt den mens uit zijn tent naar wat op aarde in de verte en zelfs voorbij de aarde, in de ruimte (space) ligt en dat hij vanop door hem uitgezonden satellieten voor hem kan fotograferen. dit verschijnsel verwijst naar een meer dan materiële, een geestelijke openheid voor, reikhalzen naar een zijn grenzen overschrijdende ruimte, dat correspondeert met “Plus est en vous.”. het geheim van dit “plus” laat de mensen niet los en drijft hen niet alleen naar verkenning en verovering van de materie, maar ook, sommigen on-, anderen bewust, naar verkenning en verovering van het geestelijke. zie antoine de saint-exupèry’s woord: “Seul l’Esprit, s’il souffle sur la glaise, peut crèer l’Homme.”. zie boven dien het schilderij waarop sint-augustinus samen met zijn moeder in de verte kijkend naar die hoogste en diepste, langste en breedste verte uitkijkt. want, inderdaad,
er is een vergezicht dat doet denken aan “het brandend en tóch niet opbrandend braambos” dat mozes in de verte zag, dat hem boeide, aantrok en uitnodigde tot naderen om scherper toekijken. het gezicht op een ruimte die oneindig ruimer is dan space en uiteindelijk de echte, dit is onbegrensde ruimte, waar de mens onbegrensd ruim wordt, door geen lichaam begrensde geest. het “engel”-achtige voorbij, engel. met alle engelen. die ruimte verschijnt voor hem hiér en nù als vóór lopig, als vergezicht op de wijze van Uitzicht-op, dat in zijn Inzicht-in verborgen ligt, het verrijkt en hem doet reikhalzen naar. zijn geheim is GODS GEHEIM, maar is aan de mensen beminnelijk menslievend be tekend in de gestalte van en verwoord door GODS ZOON, het WOORD. dàt heeft lucas op eminente wijze “geschreven” in 21/5-19: over de verwoesting van jeruzalems tempel en de stad.
“sommigen” vroegen jezus: “Meester, wanneer zal dit gebeuren en wat zal het teken zijn dat dit ophanden is?”. het is aan mensen eigen dat zij niet verder zien dan hiér en nù, dan hun neus lang is. het is de hun nieuwsgierigheid prikkelende en meteen hen ongerust makende ervaring van hiér en nù niet weten wat de toekomst zal brengen. in feite zouden zij het, enerzijds ter wille van zekerheid en zich kunnen voorbereiden op, anderzijds van een zekere trots op alwetendheid, graag anders willen. wat jezus zonder aanzien des persoons met “Het is u niet gegeven…” als “niet ter zake” verwerpt. bovendien vragen zij om een “teken dat dit op handen is”. jezus heeft niet alleen onverpoosd onverdroten zoveel “tekens” gegeven, maar IS ook en bóven Dien het TEKEN waarin niet alleen het BEGIN, het hiér en nù én het UITEINDE verborgen geborgen liggen en dat alleen in die care and are lucky oplicht. dàt verklaart Hij als vér-, ja alziende, onomwonden aan die “sommigen”. “Eerst”, zegt Hij, “moet dit alles gebeuren.”. meer nog, méér: “Eer dit alles geschiedt, zal men de hand aan u slaan en u vervolgen…ter wille van Mijn Naam.”. dit is: dat de tempel en de stad zullen verwoest worden is gewoon een “aards”, politiek gebeuren, maar dat ze u zullen vervolgen overstijgt dit aardse/politieke…”ter wille van Mij/het Rijk van GOD, het “HEMELSE”. Zich bewust van Zijn lijden, dood en verrijzenis “ziet” Hij (“het groene hout”) dat “de leerlingen” en meteen de leerlingen van “de leerlingen” (“het dorre”) hetzelfde lot zullen ondergaan. daarom relativeert Hij dat “aardse”, maar waarschuwt Hij optepassen en zich niet te laten misleiden: “Want velen zullen met Mijn Naam optreden en zeggen: Ik ben het; en de tijd is nabij. Gaat hen niet achterna.”. zó overstijgt Hij de dingen van déze wereld en vestigt Hij de aandacht op de dingen van GOD. waarin begrepen: dwaze vragen achterwege te laten; niet bezorgd te zijn, want “geen haar op uw hoofd zal verloren gaan. Door uw standvastigheid zult gij uw ziel behouden.”.
jezus ziet vér, verder. Hij ziet (“In het begin was het Woord en het Woord was bij God”.) het BEGIN, ziet den tijd van zijn begin tot zijn einde (“Kijkt eens naar/ Een vader had twee zonen./ Neem uw bed op en loop.”), ziet het UITEINDE (“Gij zult zijn waar Ik ben.”). en uit dér aard is Hij Zelf voor altijd en overal helemaal het Vergezicht Dat mensen “onderricht” om naar hun wijze op hun wijze vér te zien. dit is: Hij is meteen de Verrekijker die het de mensen dààr en toén mogelijk maakte vér te zien, verder dan, en het op het eerste gezicht onbereikbare te bereiken. meer nog: na Zijn hemelvaart zond en zendt Hij onder den in slag van den Heiligen GEEST satellieten uit die de in Zijn vergezicht verschenen ruimte kunnen “fotograferen”; “verrelijkers”, die de beelden van de Verte in den vorm van geloofsgeheimen niet alleen mogen kunnen zien, maar ze ook voor ons mogen kunnen ver beelden. profeten en leerlingen, die het “in het eerste en tweede BOEK geschreven” Vergezicht voor ons dichterbij brengen, “vergroten”, binnen ons bereik brengen…if we care and are lucky, “het geloof bewaren/door onze standvastigheid onze ziel behouden”. concreet: met de hulp van den Verrekijker het Vergezicht niet alleen zien, maar het ook argeloos onbevangen beamen en ons leven ernaar organiseren (“Doen wat Hij u zal zeggen te doen: de lege kruiken tot aan den rand te vollen.”).
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
