|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Mensen zujn begaafde wezens, die uit der aard hun ervaringen overstijgen en geneigd zijn vragen te stellen. vragen die het samen leven regelen en bevorderen (Komt gij morgen?), vragen (Wie? Wat? Waarom? Hoe? Wanneer? Hoeveel?) die het inzicht-in verrijken, leven vergemakkelijken en bovendien een zin eraan geven. leven is in zekere mate, zoniet onverpoosd onverdroten vragen stellen, een bevredigend antwoord vinden en ernaar handelen, of onbevredigende, uit der aard onnutte verwerpen (in vraag stellen) en niet ernaar handelen. de dingen bevragen en eventueel in vraag stellen is het privilege van den mens, dat het hem mogelijk maakt zinvol, dit is waarachtig, GOD en mens waardig en waardevol, zó als hij OORSPRONG lijk gedacht, ontworpen en gemaakt is, te leven.
kern/hamvragen zijn: Wie/Wat?; Hoe? en Waarom? zij zijn in feite “laatste vragen”, die het zoeken naar een antwoord op wie wij zijn, wat de ons omringende dingen zijn, hoe het allemaal in mekaar zit en waarom dit en dat? niet alleen verantwoorden, maar ook op gang brengen en tot het leven bevorderende resultaten kunnen voeren. uit der aard is ons bestaan bevragen niet alleen een noodzaak, maar ook een opdracht, een plicht van elken mens in ’t bijzonder en alle mensen samen in functie van helende, heilbrengende zingeving aan het bestaan hiér en nù op aarde met Uitzicht op den hemel. in feite via de juiste antwoorden erop wat “ziek” of “dood” is tot leven doen ze in VOLheid leven binnen het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “HEMEL en “aarde”. het geheim van dit bevragen licht op uit en in het GEHEIM van GOD, Die in den hemel is en het welzijn van die op aarde zijn in het oog houdt, begeleidend volgt en beminnelijk menslievend bevordert op de wijze van de juiste antwoorden “te lezen geven” en uit der aard te vinden mogelijk maakt.
de antwoorden op onze vragen “staan geschreven”, zijn “in steen gebeiteld” in de in de dingen én in Zijn door “de profeten” en “de leerlingen” opgetekende woorden verborgen tekens. zij belichten Wie GOD is en wie wij zijn; wat de ons omringende, in feite ons vóór en aan de voeten gelegde en aan onze handen toevertrouwde dingen zijn, het hoe en waarom inbegrepen. de antwoorden komen te voorschijn voor die intens aandachtig op aarde aanwezig zijn: oren hebben die luisteren, ogen die scherper zien, vingers die fijngevoelig tasten, en op grond van dien verhoogd voelen, verhoogd denken over en verhoogd verbeelden. dit is: met het hart bij de dingen en de woorden intellectueel eerlijk denken over en open staan voor de tekens en zó doende gehoorzaam denken, doen en dichten. dàt is VOLheid van bevragen uit en in Zijn VOLHEID.
de dingen en de woorden van de Schrift openbaren den vasten GROND van ons bestaan: GOD als de Drieeenheid van GOD den VADER SCHEPPER, GOD den ZOON VERLOSSER en GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER van de schepping, ons bestaan erin en ermee inbegrepen. de details van dit SCHEPPEN, VERLOSSEN, VOLTOOIEN (de antwoorden op onze vele vragen) zijn door GODS vinger naar ónze wijze op ónze wijze in stenen tabletten geschreven en ons te “lezen” gegeven. en meteen de details van wie wij en wat de ons omringende dingen zijn, hoe zij mede de antwoorden belichten en waaom zij dat doen. wij hebben de vermogens gekregen deze “gegevens” te benaderen en te bereiken. van ons wordt alleen gevraagd onbevangen en ongeremd gehoorzaam, in feite in den eenvoud van het hart dichterlijk bewogen luisterend naar de dichterlijkheid der dingen en der woorden van de Schrift, en uit dér aard gelovend in en tot volgen bereid, met ze meetewerken. de ervaring leert dàt het Licht uit LICHT geheime lijk wonder lijk de geestelijke duisternis in hart, verstand en verbeelding verjaagt, ons de juiste vragen helpt stellen en ons de juiste antwoorden erop geeft. zó dat alle “problemen, de door de mensen ontworpen en gemaakte inbegrepen, “als vanzelf” opgelost worden. noch GOD in den hemel en Zijn aanwezigheid op aarde is een probleem, noch wie wij wezen lijk, als “werk van Zijn handen”, zijn; noch wat “de tuin” is, de ons omringende dingen als ons vóór de voeten aan de voeten gelegd en aan de handen toevertrouwd, zijn; noch hoé wij ze zó als het volgens de in ze verborgen geborgen “gebruiksaanwijzing” hoort, moeten bewerken, en waarom zó om zinvol te zijn. dat betekent: dat de echte zin geving van ons bestaan in de dingen en de woorden “geschreven staat”, en het uit der aard dwaas, zoniet zin loos is de VOLLE (want van GODS GEEST vervulde) zingeving ergens anders, ver, zoniet te ver te gaan zoeken. het geheim van ons heil is de beminnelijke menslievendheid van den VADER, den ZOON en den Heiligen (heiligenden) GEEST. meteen is het geheim van het in vraag stellen van deze “GROND WET”: ongehoorzaamheid eraan, weerbarstig- en opstandigheid ertegenover.
in vraag stellen is het product van een “bozen”, de dingen uiteenwerpenden en uit der aard beschadigenden, zo niet vernielenden geest, die feitelijk van “den bozen geest” is en erop uit het “goede” werk van GODS handen te bedreigen, zo niet on-, onder- of bewust vandalistisch te vernielen. is bevragen uit zijn aard constructief, en meteen een opdracht/plicht, in vraag stellen integendeel is destructief en uit der aard verwaarlozing van, zo niet opstand tegen die opdracht, met in plaats van bewarend bewerken verloederen en beschadigen van “de tuin” als gevolg van dien. in vraag stellen is eigenmachtige/éénzijdige “dienstweigering” op grond van eigendunk en eigenwilligheid en de illusie het beheren van de aarde zélf en alleen te kunnen verwezenlijken op de wijze van “de aarde veroveren”. feitelijk wordt GOD uitgeschakeld, wordt het beeld van den mens vertekend en de natuurwet (het wezen van de dingen en de tekens die zij afgeven) verkracht en genegeerd. met alle huizenhoge en doorheen de geschiedenis steeds duidelijker waarneembare negatieve gevolgen van dien: Uitzichtloosheid met uitzichtloosheid als nasleep, waarvan de verloedering van de natuur, de groeiende vijandschap/haat onder de mensen, terreur, verlatenheid en vereenzaming, weigering geboren te laten worden en cynische onnatuurlijke levensbeëindiging niet naast te kijken en onmiskenbare tekens afgeven.
men vergisse zich niet. het vermogen vragen te kunnen stellen is geen alibi voor in vraag stellen. in vraag stellen is de pervertering van bevragen, het omsmeden van ploegijzers tot wapens, wat OORSPRONG lijk “goed” is tot “kwaad” om buigen. en uit dér aard “een zonde tegen de Heilige Geest”, die vergeving uitsluit. waar bevragen in den gehoorzamen mens uiteindelijk leidt tot een met Uitzicht-op verrijkt Inzicht-in, werpt, hoezeer ook sommigen plezierend, in vraag stellen het gemoed van die met hart hart bij de dingen is, ondersteboven, doet het zijn intellectueel eerlijk verstand duizelen en gaat het zijn voor de tekens gevoelige verbeelding te boven.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
