|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
De Schrift is de door “de profeten” in het eerste en “de leerlingen” in het tweede BOEK “geschreven” articulatie van het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van: GOD, de schepping en de mensen erin en ermee. er is in die naar ónze wijze op ónze wijze gevormde voorstelling een boven (de hemel) en een beneden (de aarde als natuur lijke plaats van de mensen), waarin begrepen dat GOD uit den hemel op de aarde kan neerdalen en de mensen vanop de aarde naar den hemel kunnen opstijgen. verhalen van dit neerdalen en opstijgen zijn legio en accentueren de levensbelangrijkheid ervan voor de mensen.
De identiteit van jezus van nazareth wordt door het getuigenis van johannes de doper als volgt geduid: “Ik heb de Geest als een duif uit de hemel zien neerdalen en op Hem rusten.” (Joh. 1/32). de GEEST van GOD daalt neer op den mens jezus, met als gevolg van Dien het fundamenteel Verschil: “Op Wie gij de Geest ziet neerdalen en rusten, Hij is het die -niet met water alleen, maar ook- doopt met de Heilige Geest.” (33). jezus is meer dan johannes de doper: “Na mij komt een Man Die mij is voorafgegaan, want Hij bestond eerder dan ik.”. jezus is “het Woord. En het Woord was bij God. En Het Woord was God. (Joh. 1/1). en dit wordt bevestigd doordat “de Heilige GEEST op Hem neerdaalt en op Hem rust.”. in feite houdt dit in dat het neerdalen van GOD naar de mensen de concrete gestalte gekregen heeft van jezus’ “wonen onder ons”: dààr en toén als jezus van nazaeth én hiér en nù in Zijn Eucharistische aanwezigheid.
de Heilige GEEST is Die als derde Persoon van de Heilige Drieeenheid “u zal leren en in herinnering brengen al wat Ik u heb gezegd”. Hij is de GEEST van den VADER en den ZOON (“Die voortkomt uit de Vader en de Zoon”), Die uit den hemel op aarde neerdaalt, op ons rust en precies door het her inneren van “al wat Ik u heb gezegd” in ons voltooit wat Hij op het moment van ons doopsel “met water en Geest” in ons begonnen is. zó als johannes merkte dat de GEEST op jezus neerdaalde en op Hem rustte, zó kunnen mensen hiér en nù “zien”, dit is (geloofs)geheime lijk wonder lijk constateren, dàt en hoé de GEEST, mutatis mutandis, op mensen neerdaalt en op hen rust; dàt en hoé zij naar hùn wijze op hùn wijze, vervuld van den Heiligen GEEST “een andere Christus zijn”. met als gevolg van Dien: dat wat er met jezus gebeurde “op Uw woord”, geheime lijk wonder lijk, in het verborgene, naar hen toe doorgetrokken, verlengd wordt en in hun doopsel “met water en Geest” be tekend.
uit dér aard geldt het woord “Op wie gij de Geest zult zien neerdalen en rusten” mutatis mutandis ook voor mensen. geloofsgeheim, dat niet voor rationele verklaring vatbaar is, maar uit en in geloven in gelovenden, in gekerstenden (in CHRISTUS gedoopten en van Hem doordrenkten) in ’t bijzonder, oplicht. lucas’ heerlijk verhaal van pinksteren geeft onmiskenbare tekens af van wat het betekent dat de Heilige GEEST op mensen neerdaalt en voor altijd op hen rust. zij worden verlicht (vurige tongen) en begrijpen plots de essentie van al wat Hij hun had gezegd en van de tekens die Hij deed. de Heilige GEEST verwarmt het gemoed, verhoogt het zien/”lezen” van het verstand en maakt bekwaam de tekens-met-TEKENwaarde die de dingen afgeven, te onderkennen en te ver beelden. Hij onderricht gelovenden in de Schrift en de apostolische overlevering en opent voor hen de daarop gebaseerde en daardoor gedragen leer van de Kerk. hun trouw daaraan is het uitwendig teken van hun van binnen door den Heiligen GEEST verlicht zijn. wat daarmee niet overeenkomt, is niet van den “goeden” geest, die van den Heiligen GEEST is. te zelfder tijd begaaft de Heilige GEEST hen met den geest des onderscheids, die hen bekwaam maakt het verschil tussen “goeden” en “bozen” geest te zien. men kan dit kritisch bevragen, eventueel in vraag stellen en als fictie, “dromerij”, schijn heiligheid en bedrog aan de kaak stellen, en doet dat ook. maar, en tóch, en zie: het is een feit, dat meer dan alle andere, hoor-, zicht-, tast-, verifieer- en bewijsbare feiten een feit is. een feit dat voor het verhoogd gemoed, het verhoogd verstand en de verhoogde verbeelding als écht/waar her- en erkend kan worden, en door de happy few, de (caring and being lucky) gelukkigen, ook her- en erkend wordt. uit dér aard is het onder de mensen van levensbelang te onderkennen op wie de Heilige GEEST neerdaalt en rust om zich niet als een blinde door blinden te laten leiden.
bovendien bewerkt het neerdalen van den Heiligen GEEST in mensen nog een ander ons verbazend en boeiend wonder: wat “de Galileeërs” zeggen wordt door de attent luisterende onbevangen vreemdelingen in hun eigen moedertaal verstaan. dit betekent: de Heilige GEEST daalt ook over hen neer en opent op wonderlijke en uit dér aard onverklaarbare wijze (“En hoe horen wij ze dan in onze eigen moedertaal spreken?“/Ha. 2/8)) hun gemoed, verstand en verbeelding voor de door “de leerlingen” verkondigde geloofsgeheimen. het betekent dat wat “de leerlingen” optekenden, overleverden en verkondigden voor altijd en overal helemaal niet alleen de waarheid is (waarheden van het geloof), maar ook als dusdanig her- en erkend kan worden…uit en in her innering door den Heiligen GEEST. in feite hebben die vreemdelingen “gezien op wie de Geest neerdaalde en rustte” en werden zij dààr en toén als voorgangers van de hiér en nù onder ons aanwezige vreemdelingen “gedoopt” en meteen in “het huis van de Heer” opgenomen. het wonder van pinksteren blijft, of men het nu gelooft of niet, omdat het niet het werk van mensenhanden maar “het werk van Zijn handen” is, doorheen de eeuwen onverpoosd onverdroten plaatshebben.
het neerdalen van GODS GEEST “toont” zich in tekens: “als een duif”; “een hevige windvlaag”; “Vurige tongen verschenen hun, spreidden zich rond en zetten zich op ieder van hen neer.”; “De engel trad bij haar binnen en sprak:”; “…werd Elisabeth vervuld van de Heilige Geest”; enz. enz. hoor-, zicht- en tasbare tekens (het zichtbare), die naar den GEEST (het onzichtbare) verwijzen, de verbeelding aan het werk zetten en mensen naar hùn wijze op hùn wijze bekwaam maken verhoogd te zien, in feite de waarheid van de geloofsgeheimen te geloven. zó sluiten de dingen der schepping zich aan bij de woorden van de Schrift, ontstaat die bewondering waardige uitwisseling tussen beide en wordt hierdoor bevestigd dat GOD, Die in den hemel is, Zich onverdeelbaar booms én bijbels openbaart aan de mensen, die op aarde zijn. de tekens van het neerdalen over en rusten van den Geest op een mens zitten geborgen in zijn woorden (onderricht) en daden (tekens). zijn openbaar leven is een weerspiegeling van het openbaar leven van jezus. wat hij zegt gelijkt helemaal niet op “wat men u zegt”, maar op “wat Ik u heb gezegd”; zijn daden gelijken op doven geestelijk, zo niet GEESTelijk laten horen, en zó blinden laten zien, stommen laten spreken, melaatsen genezen, en zelfs doden opwekken. dit is: de menen van den platten grond overeind helpen en tillen op de hoogte waar de geheimen van het leven zich prijsgeven. in aan een door luidsprekers nog luidruchtiger gemaakte wereld verknochte mensen, die precies door aan dat geluid maken deeltenemen moeten bewijzen dat zij leven, is er voor hem geen plaats. zijn natuur lijke plaats is de naar binnen gewende stilte (“de zachte bries”), die in de stilte in stilte werkt, den GEEST (“vanachteren”) laat zien en horen. dat men het niet gelooft en als fictie verwerpt, verandert niets aan het Feit: kan Het nochver duisteren, noch afbreken.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
